BREAKING NEWS

ΓΙΩΡΓΟΣ ΠΕΦΑΝΗΣ

σελ 1

O απίστευτος κύριος Candide

Με την παράσταση Καντίντ ή η αισιοδοξία (1759) του Voltaire που παρουσιάζει ο Θωμάς Μοσχόπουλος στο θέατρο «Πόρτα» (σε συμπαραγωγή με το…

Romeo Castelluci και Socìetas Raffaello Sanzio: Democracy in America

Παράσταση που θα αιφνιδιάσει κάπως όσους έχουν συνηθίσει τη σπάνη των λέξεων και την πολυσημία των εικόνων και των εκπληκτικών…

Πλοία και άνθρωποι φαντάσματα. Ναταλία Κατσού: Ο Βυθός, θέατρο «Αγγέλων βήμα»

Τα διεθνή ύδατα είναι ένα μεταίχμιο ανάμεσα σε διαφορετικές εθνικές κυριαρχίες και σε διαφορετικά νομικά καθεστώτα. Άρα, το καθεστώς των…

Το δύσκολο είδος της κωμωδίας ΙΙ. Μιχαήλ Μπουλγκάκοφ: Μαύρο χιόνι. Το ημερολόγιο ενός μακαρίτη

Μαύρο σαν τη νύχτα, λευκό σαν το χιόνι το Θεατρικό μυθιστόρημα του Michail Afanasjevic Bulgakov[1] είναι αυτό που προδίδει ο…

Πώς διαβάζουν λογοτεχνία οι σκηνοθέτες; Η Μαζώχτρα του Αργύρη Εφταλιώτη

Υπάρχει πάντα ένα διφυές συναίσθημα όταν καλείσαι να παρακολουθήσεις μια παράσταση που έχει ως αφετηρία της ένα λογοτεχνικό (ποιητικό ή…

Από την απορία στη φιλοξενία. Anders Lustgarten, Lampedousa, Θέατρο του Νέου Κόσμου.

Να αφήσω το πέρασμα ανοικτό στον άλλον, στον όποιον άλλον, αυτή είναι η φιλοξενία[1] ─ εφ’ όσον ο άλλος μου…

Η ουτοπία Ορλάντο. Η Virginia Woolf στο Skrow Theater

Μια ερωτική επιστολή-ποταμός, ένα τεράστιο γράμμα σε μυθιστορηματική φόρμα που αποκαλύπτει τα πιο βαθιά αισθήματα που τρέφει μία γυναίκα για…

Λευκή αναπηρία και μαύρο χιούμορ - Γύρισε πίσω της Χριστίνας Σαμπανίκου στο θέατρο «Άβατον»

Η κωμωδία στο θέατρο είναι δύσκολο είδος. Σίγουρα πιο δύσκολο και πιο απαιτητικό απ’ ό,τι φαντάζεται ο μέσος θεατής. Ίσως…

Αναζητώντας την πραγματικότητα με κακόγουστα αστεία

Milo Rau:The Dark Ages, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου.

«Όλοι όσοι ήταν να πεθάνουν πέθαναν». Jean Anouilh: Αντιγόνη, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Από τις 4 Φεβρουαρίου 1944 στο θέατρο Atelier έως σήμερα στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου, Θέατρο Rex και από τη…

Νυχτερινοί θηρευτές. Christopher Marlowe: Η Σφαγή των Παρισίων, Ορχήστρα των Μικρών Πραγμάτων

Από πολλές απόψεις ένα σκοτεινό έργο που γράφεται για τι άλλο, για τη νύχτα. Την ανθρώπινη νύχτα. Η νύχτα του…

Ανθρώπινα ακραιόφιλα

Alexandra Badéa: Ακραιόφιλο, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου. Επειδή ο τίτλος Ακραιόφιλο σε προκαλεί να ξεκινήσεις από αυτόν θα ακολουθήσω την…

Rodrigo García: 4, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Κάθε παραγωγή του Rodrigo García είναι ένας αστερισμός θεμάτων και μοτίβων, όπου οι θεατές καλούνται να πλοηγηθούν και να δημιουργήσουν…

Η σιωπή της πολυφωνίας. Jan Lauwers-Needcompany: The blind poet, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου 2016

Εάν η παράσταση του Jan Lauwers και των Need­company στοχεύει στην «Ανατολή της Δύσης», σε αυτό το «άλλο» που από…

Η συμφιλιωτική μνήμη. Lola Arias: Minefield, Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου

Υπάρχει λοιπόν η μνήμη που ανασύρει στην επιφάνεια κακίες και μίση, έριδες και αντιμαχίες και η μνήμη που τα ξεπερνά…

Ιστορική αλήθεια και ρεαλιστική πολιτική

ODC Ensemble/Βυρσοδεψείο - Έλλη Παπακωνσταντίνου: Revolt Athens, και Tadeusz Slomponttzianek: Η τάξη μας από τον ΘΟΚ στο Φεστιβάλ Αθηνών και Επιδαύρου,…

Η μυρωδιά του αίματος

Τα διηγήματα του Δημοσθένη Παπαμάρκου υπό τον γενικό τίτλο Γκιακ έχουν δοκιμαστεί με μεγάλη επιτυχία στον εκδοτικό χώρο της λογοτεχνίας,…

«Η επανάσταση κουράζει»

Heiner Müller: Η αποστολή, Ομάδα «Σημείο Μηδέν» στο θέατρο «Άττις-Νέος Χώρος»

Η εκδίκηση της κωμωδίας σε φόντο Μοντριάν

«Η δυστυχία προέρχεται από τον διάλογο». Η φράση αυτή προέρχεται από κάποια νιτσεϊκά συμφραζόμενα (νομίζω στη Γέννηση της Τραγωδίας), αλλά…

Κύκλος, χρόνος, ξένος. Ξένοι του Sergio Belbel στο Εθνικό Θέατρο (Νέο Ρεξ)

Ο ξένος είναι πάντα πληθυντικός και ρευστός: πληθυντικός επειδή σε κάθε υποκείμενο κρύβεται πάντα και ο άλλος, ρευστός αφού ανάμεσα…

Παλιά γλυκόπικρη συνταγή - Θοδωρής Αθερίδης: Δοξαπατρή στο Μικρό Παλλάς

Ίχνη εγκεφαλικού επεισοδίου, πιο έντονα ίχνη της διαταραχής Gilles de la Tourette, μια ερωτική εγκατάλειψη, μια αποκάλυψη υιοθεσίας, τύψεις για…

«Το γελοίο καταποντίζει το μεγαλείο»

Thomas Bernhard: Θεατροποιός, θέατρο «Πόρτα», σε σκηνοθεσία Ακύλλα Καραζήση.

Πέντε και μία πληγές. Μικρές ιστορίες φόνου του Παναγιώτη Μπρατάκου στο θέατρο Vault

Θα ήθελα να επιστρέψω σε ένα έργο που παρατείνει συνεχώς την παρουσία του στη σκηνή. Πρόκειται για τις Μικρές ιστορίες…

Πλαστικά νεκρικά λουλούδια. Οστέα ξηρά σφόδρα του Περικλή Μουστάκη στο θέατρο της οδού Κυκλάδων

Πώς να μιλήσεις για τη θρησκεία και μάλιστα σε έναν θρασύ, συμπεριληπτικό ενικό; Έστω, πώς να μιλήσεις για το θείο…

Ο Καλόγερος του Matthew Gregory Lewis, Skrow Theater 2016.

Ο καλόγερος Αμβρόσιος, το απόλυτο «θρησκευτικό είδωλο» της εποχής του, αυτός ο βάρδος της άτεγκτης χριστιανικής ηθικής, αλλά και υπηρέτης…

«Η ευθυμία μου μοιάζει με μάσκα θεατρίνου»

Ιδιοτροπίες της Μαριάννας του Alfred de Musset, Θέαρο «Πόρτα»Σε κάθε προσέγγισή του ο ρομαντισμός είναι συνυφασμένος με μια διπλή καταιγίδα.…

Μισές θερινές αλήθειες

«Πρέπει να ζήσουμε. Κι αν δεν μας επιτρέψει ο νόμος να ζήσουμε ... θα τον καταπατήσουμε». Ξεκινώ με τον ηθοποιό…

Η αντιηρωική ραψωδία ενός θλιμμένου αρλεκίνου

Δεν μπορεί να περιγράψει κανείς εύκολα μια παράσταση του Παπαβασιλείου· πολύ δε λιγότερο να την κρίνει.
Newsletter ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΧΑΝΕΙΣ ΕΙΔΗΣΗ
Όσα συμβαίνουν στην Ελλάδα και τον Κόσμο στο email σας. Με την εγγραφή σας, συμφωνείτε με τους Όρους Χρήσης
Αυτός ο ιστότοπος χρησιμοποιεί cookies