Ο φωτογράφος και γλύπτης Jason Shulman δεν έχει συμβατική σχέση με τον κινηματογράφο. Χρησιμοποιώντας μια φωτογραφική μηχανή συμπυκνώνει ολόκληρες ταινίες σε... μια φωτογραφία.

Στην τέχνη του τα σχήματα και οι μορφές δεν είναι ξεκάθαρες. Στην φωτογραφία από το «Η Αλίκη στην χώρα των θαυμάτων» μπορείς να εντοπίσεις τα μαλλιά της Αλίκης και το φόρεμα της, όμως όλα τ’ άλλα είναι θέμα φαντασίας. Η φωτογραφία από το «Άβαταρ» περιέχει πολύ... μπλε, το «2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος» είναι χωρισμένη στα τρία.

Τα αποτελέσματα της τέχνης του είναι απρόβλεπτα. Μερικές φωτογραφίες έχουν λίγα κοινά με τις ταινίες που αναπαριστούν. Αλλά ο Shulman θέλει οι θεατές να δουν τα έργα του μέσω της δικής τους οπτικής γωνίας. «Ο κόσμος βάζει την δική του πινελιά», είπε στο CNNi, «είναι σαν να διαβάζει σχήματα σύννεφων, βλέπει ότι θέλει να δει».

Με την χρήση της τεχνολογίας καταφέρνει να συμπυκνώνει ολόκληρες ταινίες. «Κάθε καρέ της ταινίας μπορεί να βρεθεί στην τελική φωτογραφία μου», είπε.

2011 A Space Odyssey 1968

(«2001: Η Οδύσσεια του Διαστήματος»/Jason Shulman/CNNi)

Η ιδιότητα του γλύπτη, η ακινησία που αυτή εμπεριέχει, επηρέασε την υπόσταση του ως φωτογράφου. «Ξεκίνησα την φωτογραφία πριν από περίπου έξι χρόνια», είπε και εξήγησε πως εργάστηκε σε πολλά διαφορετικά πρότζεκτ. Από την κατάρρευση των Διδύμων Πύργων μέχρι τους Χειμερινούς Ολυμπιακούς του Σότσι το 2014.

«Αρχικά νόμιζα ότι θα καταλήξω με μονοχρωμίες, αλλά προς μεγάλη μου έκπληξη είδα τις παράξενες μεταβάσεις των ταινιών (σε φωτογραφίες)», είπε στο CNNi.

Στο νέο του πρότζεκτ έχει συμπεριλάβει 54 ταινίες, από το «Κουρδιστό Πορτοκάλι» του Στάνλεϊ Κούμπρικ μέχρι το «Η ζωή είναι ωραία».

A Clockwork Orange 1971

(«To Κουρδιστό Πορτοκάλι»/Jason Shulman/CNNi)

Ερωτώμενος για την τελική επιλογή των 54 φωτογραφιών εξήγησε πως «ήταν τυχαία» και προσέθεσε πως χρειάστηκε να τραβήξει περίπου 900 ταινίες, μην γνωρίζοντας ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα. «Δεν υπήρχε τρόπος να μαντέψω το τελικό αποτέλεσμα», είπε.

«Ο μεγαλύτερος όγκος της δουλειάς μου είτε περιλαμβάνει, είτε υπονοεί κάποιου είδους κίνηση. Κατά κάποιον τρόπο, αυτές οι φωτογραφίες είναι φυσικές προεκτάσεις της έρευνας μου για τον χρόνο και την κίνηση».

Η ταινία που του έδωσε το πλέον απρόβλεπτο αποτέλεσμα ήταν «Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο» του Πιερ Πάολο Παζολίνι. Το παράξενο με αυτή την φωτογραφία είναι πως στο τελικό αποτέλεσμα δεσπόζει στο κέντρο η εικόνα του Ιησού.

A Gospel According to St. Mattew

(«Το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο»/Jason Shulman/CNNi)

Η δουλειά του τον βοήθησε να ανακαλύψει και να εξερευνήσει τις τεχνικές που χρησιμοποιούσαν μεγάλοι κινηματογραφιστές για την δημιουργία των μεγαλόπνοων παραγωγών τους.

«Στις περισσότερες ταινίες του Χίτσκοκ, οι φωτογραφίες που προέκυπταν ήταν φιγούρες. Νομίζω πως αυτό γινόταν γιατί ο Χίτσκοκ λέει τις ιστορίες του βασιζόμενος στους ηθοποιούς», είπε παραθέτοντας ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα.

 

Jason Shulman condenses entire films into single photographs

By Stella Ko, CNN

Διαβάστε επίσης
Δες τον κόσμο μέσα από το φακό του CNN Greece. Ακολούθησέ μας στο Instagram!