Ο 87χρονος Arata Isozaki με μακρά πορεία στην αρχιτεκτονική, από τη δεκαετία του 1960 ήδη, θεωρείται ένας οραματιστής της αρχιτεκτονικής, με τολμηρή φουτουριστική προσέγγιση. Είναι ο νικητής του φετινου βραβείου αρχιτεκτονικής Pritzker.

Με πάνω από 100 ολοκληρωμένα έργα στο ενεργητικό του, το ένα πιο εντυπωσιακό από το άλλο, ο Isozaki θεωρείται πολύ παραγωγικός και επιδραστικός μεταξύ των συγχρόνων του. Ο Isozaki είναι ο 49ος αρχιτέκτονας και ο όγδοος Ιάπωνας που παίρνει το συγκεκριμένο βραβείο. Η κριτική επιτροπή που φέτος επέλεξε να τιμήσει το έργο του, λέει για τον Ιάπωνα μετρ του φουτουρισμού πως «στην αναζήτηση για δημιουργία σημαντικής αρχιτεκτονικής, δημιούργησε κτίρια εξαιρετικής ποιότητας που μέχρι σήμερα αψηφούν τις κατηγοριοποιήσεις, αντικατοπτρίζουν τη συνεχή εξέλιξή του και είναι πάντα φρέσκα στην προσέγγισή τους».

Screenshot 1441

Instagram

«Έχω πάντα την αίσθηση ότι το πιο σημαντικό πράγμα είναι να βρω έναν τρόπο να ξεφύγω από το πλαίσιο ή την αισθητική συνείδηση με την οποία είμαι επιβαρυμένος», λέει ο νικητής που έχει υπογράψει σχεδιαστικά δεκάδες εμβληματικά έργα ανά την υφήλιο, ανάμεσά τους και την πτέρυγα Μ2 του Μεγάρου Μουσικής Θεσσαλονίκης.

Ο Isozaki γεννήθηκε το 1931 στην Oita, μια πόλη στο νησί Kyushu της Ιαπωνίας και η αρχιτεκτονική του επηρεάστηκε βαθιά από τα παγκόσμια γεγονότα της εποχής. Ήταν μόλις 12 χρονών όταν η Χιροσίμα και το Ναγκασάκι είχαν αποδεκατιστεί στο Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Η πατρίδα του καταστράφηκε κατά τη διάρκεια του πολέμου. «Όταν ήμουν αρκετά μεγάλος για να κατανοώ τον κόσμο, η πατρίδα μου είχε καεί ολοσχερώς. Η ατομική βόμβα έπεσε στη Χιροσίμα και έτσι μεγάλωσα στο έδαφος μηδέν. Ήμουν ανάμεσα στα ερείπια και δεν υπήρχε αρχιτεκτονική, κτίρια, ούτε πόλη. Έτσι, η πρώτη μου εμπειρία στην αρχιτεκτονική ήταν το κενό της αρχιτεκτονικής και άρχισα να εξετάζω πώς οι άνθρωποι θα μπορούσαν να ανοικοδομήσουν τα σπίτια και τις πόλεις τους». 

Screenshot 1440

Instagram

Ο Isozaki αποφοίτησε από τη Σχολή Αρχιτεκτονικής και Μηχανικής του Πανεπιστημίου του Τόκιο, το 1954. Ξεκίνησε την αρχιτεκτονική του καριέρα στο γραφείο του διάσημου Kenzo Tange. Ο Isozaki έγινε γρήγορα προστατευόμενος του Tange και μαζί ολοκλήρωσαν πολλά πρότζεκτ, πριν εγκαταλείψει το γραφείο το 1963. Η Ιαπωνία τότε ήταν σε μια περίοδο κομβική που σηματοδοτούσε την αλλαγή σελίδας καθώς είχε απαλλαγεί από τη Συμμαχική Κατοχή μόλις πριν από μια δεκαετία και η χώρα εξακολουθούσε να αναπτύσσεται αφήνοντας πίσω της τις συνέπειες του παγκόσμιου πολέμους. Το μέλλον της Ιαπωνίας έγινε το κυρίαρχο όραμα όλων των έργων του.  Τα έργα του έχουν πάντα ένα κρυμμένο στοιχείο από το παρελθόν, μια νοσταλγία για την χαμένη του πατρίδα, αλλά και την αισιοδοξία του μέλλοντος. 

Screenshot 1436

Instagram

«Το έργο του Isozaki έχει περιγραφεί ως ετερογενές και περιλαμβάνει αναφορές από την λαϊκή κουλτούρα μέχρι την υψηλή τεχνολογία. Αυτό που είναι ξεκάθαρο είναι ότι δεν ακολουθούσε τις τάσεις αλλά σφυρηλατούσε το δικό του μονοπάτι», λέει η επιτροπή του Pritzker. «Όπως και το σύμπαν, η αρχιτεκτονική ξεκινά από το τίποτα, γίνεται κάτι και καταλήγει πάλι στο τίποτα. Αυτός ο κύκλος ζωής από τη γέννηση μέχρι το θάνατο είναι μια διαδικασία που θέλω να επιδείξω στα έργα μου», είχε πει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα New York Times o ίδιος. 

Διαβάστε επίσης
Δες τον κόσμο μέσα από το φακό του CNN Greece. Ακολούθησέ μας στο Instagram!