Προξενικός υπάλληλος στο Αμπού Ντάμπι πωλούσε βίζες έναντι χιλιάδων ευρώ

Ο προξενικός υπάλληλος, μέσα σε 15 μήνες εξέδωσε 118 βίζες Σένγκεν, χωρίς να υπάρχουν οι νόμιμες προϋποθέσεις, επιτρέποντας έτσι στους κατόχους τους, να ταξιδέψουν σε ευρωπαϊκές χώρες.

Για κάθε παράνομη βίζα ζητούσε 6.000 ευρώ και μέσα σε αυτούς τους 15 μήνες εισέπραξε παράνομα 708.000 ευρώ. Ωστόσο, τον ανακάλυψαν και τελικά καταδικάστηκε σε κάθειρξη 11 ετών και υποχρεώθηκε να καταβάλει 5.000 ευρώ στο Δημόσιο ως χρηματική ικανοποίηση για την ηθική βλάβη που προκάλεσε.

Παράλληλα, από το Εφετείο απορρίφθηκε το αίτημά του να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά προκειμένου να μειωθεί η ποινή του. Στη συνέχεια, ο ίδιος προσέφυγε στον Αρειο Πάγο ζητώντας να αναιρεθεί η καταδικαστική εφετειακή απόφαση και να του αναγνωριστούν ελαφρυντικά, όμως το Ε' Ποινικό Τμήμα απέρριψε τα αιτήματά του ως αβάσιμα.

Πώς δρούσε ο επίορκος υπάλληλος

Ήταν διοικητικός υπάλληλος του υπουργείου Εξωτερικών στο προξενικό γραφείο της ελληνικής πρεσβείας στο Αμπού Ντάμπι των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων από το 2006 έως τον Ιούλιο του 2010.

Κατά το διάστημα από το 2007 έως τον Απρίλιο του 2008 του είχε ανατεθεί η αρμοδιότητα της έκδοσης θεωρήσεων εισόδου Σένγκεν.

Η κάθε παράνομη θεώρηση εισόδου Σένγκεν είχε τιμολογηθεί από τον ίδιο σε τουλάχιστον 30.000 ντιρχάμ (τοπικό νόμισμα), δηλαδή 6.000 ευρώ.

Σύμφωνα με την καταδικαστική απόφαση, ο υπάλληλος εν γνώσει του βεβαίωσε ψευδώς σε 118 περιπτώσεις θεώρησης εισόδου ότι «οι αιτούντες υπήκοοι τρίτων χωρών πληρούσαν τις ουσιαστικές και τυπικές προϋποθέσεις για τη χορήγηση σε αυτούς θεωρήσεων εισόδου στα διαβατήριά τους, με τις οποίες μπορούσαν να ταξιδέψουν στην Ελλάδα, ενώ αυτοί δεν πληρούσαν τις νόμιμες προϋποθέσεις».

Τελικά, αποκαλύφθηκε ότι είχε εκδώσει παράνομες βίζες σε υπηκόους Λιβάνου, Τυνησίας, Ιράν, Ιορδανίας, Αιθιοπίας, Ταϊλάνδης, Συρίας, Αιγύπτου, Υεμένης, Σομαλίας, Μολδαβίας, Κένυας, Παλαιστίνης και Σουδάν.

Πέρα από το ποινικό σκέλος, ο υπάλληλος παραπέμφθηκε στο Πειθαρχικό Υπηρεσιακό Συμβούλιο του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο του επέβαλε την ποινή της οριστικής παύσης. Στη συνέχεια προσέφυγε στο Συμβούλιο της Επικρατείας ζητώντας να ακυρωθεί η πειθαρχική απόλυσή του, αλλά οι σύμβουλοι Επικρατείας απέρριψαν την αίτησή του.