Όταν η ανάγκη καταπίνει την αξιοπρέπεια

Συγκλονιστικά είναι επίσης τα στοιχεία που έρχονται κάθε μέρα στο φως της δημοσιότητας για τα μέτρα ασφαλείας που δεν ελήφθησαν ποτέ. Για πρόχειρες εγκαταστάσεις προπανίου, για αδήλωτα υπόγεια και αποθήκες, για ελέγχους που ποτέ δεν έγιναν, για «κοστοβόρες εργασίες» που ποτέ δεν πληρώθηκαν.

Ο ιδιοκτήτης της εταιρείας βρίσκεται στα χέρια της Δικαιοσύνης και καλείται να απαντήσει τι έκανε και κυρίως τι δεν έκανε για την ασφάλεια των εργαζομένων του. Κανείς δεν είναι δικαστής για να ορίσει αθώους και ενόχους, αλλά τα στοιχεία του ρεπορτάζ δεν δείχνουν σε κανένα σημείο «κατασκευή» στοιχείων ή κάποιου είδους συκοφαντική προσπάθεια.

Για όλους αυτούς τους λόγους είναι επίσης σοκαριστική η εικόνα μέρους των εργαζομένων της εταιρείας να χειροκροτούν και να επευφημούν τον εργοδότη τους έξω από τα γραφεία των δικαστών. Μπορεί να ήταν φιλικός ως εργοδότης, μπορεί να ήταν συνεπής, μπορεί κάποιοι να τον θεωρούσαν «οικογένεια», πλην όμως πέντε άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους δουλεύοντας στην συγκεκριμένη επιχείρηση. Θα μπορούσε στη θέση τους να ήταν οποιοσδήποτε από τους επευφημούντες.

Ζούμε σε μια σκληρή εποχή, το μεροκάματο είναι πολύτιμο, οι δουλειές ειδικά στην επαρχία δεν είναι απεριόριστες. Αλλά μπορεί η ανάγκη να δικαιολογήσει τα πάντα; Σε ένα από τα πανό που κρατούσαν η συγκεκριμένοι εργαζόμενοι έγραψαν τη λέξη «αξιοπρέπεια». Δεν ξέρουμε τι να βρεθεί και τι θα χαθεί στη διερεύνηση αυτής της τραγωδίας, αλλά είναι βέβαιο ότι οι λέξεις έχουν χάσει πλέον το νόημά τους.