Ένας «Παλαιστίνιος Έλληνας» μεταδίδει από τη Γάζα

O κ. Ζαανίν είναι γιατρός, πλαστικός χειρουργός, σπούδασε στην Ελλάδα όπου και έζησε 30 χρόνια και έχει την ελληνική υπηκοότητα, όπως και τα παιδιά του. Όπως λέει ίδιος, η Ελλάδα είναι η πρώτη πατρίδα του αφού τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα έζησε εδώ. «Υπηρέτησα στο στρατό, στον Έβρο, παρά το ότι μπορούσα λόγο ηλικίας και ειδικότητας να μείνω κοντά στην Αθήνα και είμαι περήφανος για αυτό. Τα παιδιά μου, Ειρήνη, Ηλίας και Φίλλιπος είναι όλα τους Έλληνες πολίτες.»

Τα τελευταία χρόνια ο κ. Ζαανίν επέστρεψε στη Γάζα με τη σύζυγο και τα δύο του παιδιά, ενώ ο μεγάλος του γιος παραμένει στην Αθήνα. Εργάζεται ως ιδιώτης γιατρός και η εικόνα που μας μεταφέρει από τη Γάζα δεν απέχει καθόλου από αυτές τις εικόνες που βλέπουμε στις οθόνες μας.

«Βομβαρδιζόμαστε καθημερινά από γη, θάλασσα και αέρα και έχουν καταστραφεί πολλά σπίτια. Ο κόσμος που έμεινε άστεγος έχει βρει καταφύγιο σε σχολεία και φοβόμαστε τώρα μήπως βομβαρδίσουν και αυτά. Δεν έχουμε νερό και ρεύμα. Το ρεύμα έρχεται μόνο μερικές ώρες την ημέρα και τώρα λόγο της κατάστασης δεν έχουμε ούτε καύσιμα. Τα σύνορα με την Αίγυπτο ανοίγουν κάποιες φορές μόνο για να μπουν στη Γάζα τρόφιμα. Ευτυχώς λόγω του Ραμαζανιού είχαμε κάνει με την οικογένειά μου κάποιες προμήθειες και προς το παρόν είμαστε εντάξει. Όπως άλλοι άνθρωποι δυσκολεύονται να βρουν ακόμη και τα καθημερινά.»

«Όταν γίνονται βομβαρδισμοί δεν έχουμε που να πάμε. Η Γάζα έχει μήκος όλη κι όλη 40 χιλιόμετρα και είναι η πιο πυκνοκατοικημένη περιοχή του πλανήτη. Όταν βομβαρδίζουν μένουμε στο σπίτι μας. Ο καθένας μένει στο σπίτι του περιμένοντας και ελπίζοντας να μην πέσει επάνω του η βόμβα. Οι δρόμοι γύρω από τα νοσοκομεία είναι βομβαρδισμένοι και τα ασθενοφόρα κάνουν κύκλους για μπορέσουν να φτάσουν στους τραυματίες. Τα βλέπετε στις τηλεοράσεις δεν χρειάζεται να σας τα λέμε εμείς».

Ο κ. Ζαανίν νιώθει απογοητευμένος από τη στάση της διεθνούς κοινότητας που επιτρέπει να βομβαρδίζεται η Γάζα με υπερσύγχρονα όπλα και να βλέπει να χάνονται καθημερινά άμαχοι και παιδιά. Επιπλέον νιώθει απογοήτευση και από τη στάση της ελληνικής πολιτείας που δεν ενδιαφέρθηκε για το ότι ένας έλληνας πολίτης είναι παγιδευμένος αυτή τη στιγμή στη Γάζα. «Δεν έκαναν ούτε ένα τηλέφωνο να δουν αν είμαστε καλά παρά το ότι είμαστε όλοι μας Έλληνες πολίτες»