Ένα βίντεο από... εκκλησία αλλάζει όλα όσα ήξεραν οι επιστήμονες για το σεξ των νυχτερίδων

Το συγκεκριμένο φιλμ με το ζευγάρωμα τρανονυχτερίδων (Eptesicus serotinus, είδος μεγαλόσωμης νυχτερίδας που απαντάται συχνά σε όλη την Ευρώπη), αποτελεί την πρώτη καταγεγραμμένη απόδειξη ότι υπάρχει θηλαστικό που ζευγαρώνει χωρίς διείσδυση.

«Ήταν μια έκπληξη», δήλωσε στον Guardian ο Δρ. Nicolas Fasel, ειδικός στις νυχτερίδες, στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης. «Αλλά στα στοιχεία που έχουμε συγκεντρώσει, είναι αρκετά σαφές ότι δεν υπάρχει διείσδυση».

Το σεξ ανάμεσα σε τρανονυχτερίδες προβληματίζει εδώ και πολύ καιρό τους επιστήμονες, και ο βασικός λόγος έχει να κάνει με την ανατομία τους. Το πέος των αρσενικών σε στύση είναι επτά φορές μεγαλύτερο από το αιδοίο των θηλυκών και καταλήγει σε μια καρδιόσχημη κεφαλή επτά φορές πλατύτερη από τον κόλπο.

Δύο ήταν τα πιθανά σενάρια που υποψιάζονταν οι επιστήμονες: το πέος να διογκωνόταν μόνο όταν βρισκόταν μέσα στον κόλπο (όπως συμβαίνει στα σκυλιά) ή οι νυχτερίδες να ζευγαρώνουν μόνο μέσω επαφής, όπως συμβαίνει με τα πτηνά (το αποκαλούμενο «φιλί της αμάρας» - cloacal kiss). Αλλά μια τέτοια συμπεριφορά δεν είχε παρατηρηθεί ποτέ πριν σε θηλαστικά.

Η επιστημονική έρευνα που δημοσιεύτηκε τη Δευτέρα (20/11) στο περιοδικό Current Biology ξεκίνησε στις αρχές του 2020 όταν ο Fasel δέχθηκε στο email του το ασυνήθιστο οπτικό υλικό από τον Ολλανδό Jan Jeucken, που κατέγραφε τις νυχτερίδες στην εκκλησία του Αγίου Ματθία.

Μήνες αργότερα, ένα άλλο μήνυμα έφτασε για τον Fasel, αυτή τη φορά από την Ουκρανία. Ερευνητές σε ένα κέντρο αποκατάστασης νυχτερίδων στο Χάρκοβο είχαν το δικό τους υλικό που φαινόταν να δείχνει νυχτερίδες να ζευγαρώνουν χωρίς διείσδυση. Συνολικά, η ομάδα του Fasel είχε πλέον βίντεο από 97 γεγονότα ζευγαρώματος – 93 από την ολλανδική εκκλησία και τέσσερα από το κέντρο αποκατάστασης.

Η ανάλυση των βίντεο διαπίστωσε ότι κανένα από τα αρσενικά δεν συμμετείχε σε διεισδυτικό σεξ. Αντιθέτως, χρησιμοποιούσαν το υπερμεγέθες πέος τους σαν ένα επιπλέον χέρι, για να παραμερίσουν τη μεμβράνη της ουράς του θηλυκού και να έρθουν σε επαφή με το αιδοίο. Η διαδικασία αυτή διαρκούσε κατά μέσο όρο μία ώρα, ενώ σε μία περίπτωση ξεπέρασε τις 12 ώρες.