Οι πλανήτες που μπορεί να φιλοξενούν ζωή είναι περισσότεροι απ’ όσους νομίζαμε, λέει νέα μελέτη

Εδώ και δεκαετίες, η έρευνα για εξωγήινη ζωή επικεντρώνεται στην Περιαστρική Κατοικήσιμη Ζώνη (αποκαλούμενη επίσης Ζώνη Γκόλντιλοκς, δηλαδή Ζώνη της Χρυσομαλλούσας), δηλαδή στην περιοχή γύρω από ένα άστρο όπου οι θερμοκρασίες δεν είναι ούτε υπερβολικά υψηλές ούτε υπερβολικά χαμηλές, επιτρέποντας την ύπαρξη υγρού νερού στην επιφάνεια ενός πλανήτη. Το υγρό νερό θεωρείται βασική προϋπόθεση για τη ζωή, όπως τη γνωρίζουμε, και γι’ αυτό οι πλανήτες εκτός αυτής της ζώνης έχουν συχνά αποκλειστεί ως αφιλόξενοι.

Ωστόσο, σύμφωνα με τη νέα έρευνα, τα παραδοσιακά αυτά κριτήρια ενδέχεται να είναι υπερβολικά περιοριστικά. Οι επιστήμονες υποστηρίζουν ότι υπάρχουν κατηγορίες πλανητών που, παρότι δεν βρίσκονται στην Κατοικήσιμη Ζώνη, θα μπορούσαν υπό προϋποθέσεις να διατηρούν υγρό νερό και άρα να είναι δυνητικά κατοικήσιμοι, αναφέρει ο Independent.

Οι παλιρροϊκά κλειδωμένοι πλανήτες

Πρόκειται για τους αποκαλούμενους παλιρροϊκά κλειδωμένους πλανήτες, εκείνους δηλαδή που έχουν πάντα την ίδια πλευρά στραμμένη προς το άστρο τους, ενώ η άλλη παραμένει μόνιμα στο σκοτάδι. Μέχρι σήμερα θεωρούνταν ακραία περιβάλλοντα, με τη φωτεινή πλευρά υπερθερμασμένη και τη σκοτεινή παγωμένη. Το νέο κλιματικό μοντέλο, όμως, δείχνει ότι η θερμότητα θα μπορούσε να κυκλοφορεί αποτελεσματικά γύρω από τον πλανήτη, διατηρώντας ακόμη και τη σκοτεινή πλευρά πάνω από το σημείο πήξης. Έτσι, θα μπορούσαν να δημιουργούνται συνθήκες κατάλληλες για την ύπαρξη υγρού νερού. Η διαπίστωση αυτή διευρύνει σημαντικά τον αριθμό των πλανητών που θεωρούνται υποψήφιοι για φιλοξενία ζωής.

Σύμφωνα με τους ερευνητές, ορισμένοι από τους εξωπλανήτες που έχει εντοπίσει πρόσφατα το διαστημικό τηλεσκόπιο James Webb της NASA, και εμφανίζουν ίχνη υδρατμών και άλλων πτητικών αερίων, ενδέχεται τελικά να βρίσκονται εντός ενός ασφαλούς θερμικού εύρους για την ύπαρξη νερού στην επιφάνειά τους.

Παράλληλα, η μελέτη που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό The Astrophysical Journal, επεκτείνει τις πιθανότητες και προς την αντίθετη κατεύθυνση: πλανήτες που θεωρούνταν υπερβολικά απομακρυσμένοι από τα άστρα τους, άρα πολύ ψυχροί για υγρό νερό, μπορεί επίσης να είναι κατοικήσιμοι. Σε αυτά τα σώματα, το νερό θα μπορούσε να παραμένει σε υγρή μορφή παγιδευμένο ανάμεσα σε παχιά στρώματα πάγου, δημιουργώντας υπόγεια περιβάλλοντα δυνητικά φιλικά προς τη ζωή.