Η ριζοσπαστική πρόταση Βέμπερ για την Ευρώπη που... 80 χρόνια μετά θυμίζει το όραμα Τσώρτσιλ

Σύμφωνα με το Politico, ο Βέμπερ πρότεινε τη συγχώνευση της θέσης του προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής με εκείνη του προέδρου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, ώστε, όπως είπε, «η Ευρώπη να εκφράζεται με μία φωνή στη διεθνή σκηνή».

Μιλώντας σε εκδήλωση με τη συμμετοχή επιχειρηματικών ηγετών, τόνισε ότι μια τέτοια μεταρρύθμιση της ηγετικής δομής της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα απαιτούσε αλλαγές στις ιδρυτικές συνθήκες. Θα αρκούσε, όπως ανέφερε, η ανάθεση και των δύο θέσεων στο ίδιο πρόσωπο. Εκτίμησε μάλιστα ότι αυτό θα μπορούσε να συμβεί μετά τις επόμενες ευρωπαϊκές εκλογές, το 2029.

«Δεν είναι επαρκής η κατανομή της εξουσίας»

Ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, θέση που σήμερα κατέχει η Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν, ηγείται του εκτελεστικού οργάνου της Ένωσης, με αρμοδιότητες που επικεντρώνονται στο εμπόριο, τη γεωργία, την ενιαία αγορά και άλλους βασικούς τομείς εσωτερικής πολιτικής.

Αντίθετα, τα ζητήματα εξωτερικής πολιτικής και ασφάλειας χειρίζονται η Ύπατη Εκπρόσωπος της ΕΕ και ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου, οι οποίοι λογοδοτούν απευθείας στα κράτη μέλη.

«Αυτή η κατακερματισμένη κατανομή της εξουσίας δεν είναι αντάξια των απαιτήσεων σε μια περίοδο γεωπολιτικής αβεβαιότητας, όπου η κυβέρνηση του Ντόναλντ Τραμπ ανατρέπει τη διεθνή τάξη», δήλωσε ο Βέμπερ.

Τι είπε για τυχόν υποψηφιότητα για την προεδρία της Κομισιόν

Ερωτηθείς αν θα είναι ο ίδιος υποψήφιος σε περίπτωση που στο μέλλον υπάρξει «πρόεδρος της Ευρώπης», απέφυγε να απαντήσει ευθέως, περιοριζόμενος στη φράση «δεν θέλω να απαντήσω».

Πρόσθεσε ωστόσο ότι «το μέλλον αυτών των ζητημάτων βρίσκεται στα χέρια των πολιτών της Ευρώπης».

«Ειδική συνθήκη κυριαρχίας»

Στην ίδια ομιλία, ο Βέμπερ υποστήριξε ότι τα κράτη μέλη της ΕΕ θα πρέπει να υιοθετήσουν την ειδική πλειοψηφία στη λήψη αποφάσεων για θέματα εξωτερικής και αμυντικής πολιτικής, αντί της ομοφωνίας.

Η πρόταση αυτή βρίσκεται στο τραπέζι εδώ και χρόνια, ωστόσο συναντά έντονες αντιδράσεις από ηγέτες που αντιτίθενται στην περαιτέρω ευρωπαϊκή ολοκλήρωση, όπως ο Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία και ο Ρόμπερτ Φίτσο στη Σλοβακία.

Σε περίπτωση που μια τέτοια μεταρρύθμιση αποδειχθεί ανέφικτη, καθώς θα απαιτούσε τη στήριξη όλων των κρατών μελών, ο Βέμπερ πρότεινε οι χώρες που επιθυμούν να προχωρήσουν βαθύτερα στην ενοποίηση να το κάνουν μέσω μιας «ειδικής συνθήκης κυριαρχίας» στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής.