Ιατρίδης για Ιράν: Κίνδυνος για πολλαπλά μέτωπα - Η Ελλάδα μπορεί να στηρίξει τους συμμάχους της

Ειδικά στη Μέση Ανατολή, όπως σημειώνει «οι συμμαχίες, οι περιφερειακές εντάσεις και η παρουσία πολλών ένοπλων μη κρατικών δρώντων δημιουργούν ένα περιβάλλον όπου μια περιορισμένη στρατιωτική επιχείρηση μπορεί να εξελιχθεί σε ευρύτερη περιφερειακή σύγκρουση».

Άλλωστε, όπως εξηγεί, το Ιράν διαθέτει ένα ευρύ δίκτυο συμμάχων και οργανώσεων στην περιοχή, όπως η Χεζμπολάχ στον Λίβανο και άλλες φιλοϊρανικές δυνάμεις στη Μέση Ανατολή, που θα μπορούσαν να εμπλακούν σε περίπτωση μεγάλης κλιμάκωσης.

Ανάμεσα σε αυτές τις δυνάμεις είναι και οι Χούθι της Υεμένης, οι οποίοι μόλις πριν λίγες ώρες δήλωσαν «έτοιμοι να πατήσουν τη σκανδάλη ανά πάσα στιγμή, αν το απαιτήσουν οι εξελίξεις».

Η εμπλοκή, επομένως, ευρύτερων δυνάμεων, θα μπορούσε να ανοίξει πολλαπλά μέτωπα και, σύμφωνα με τον κ. Ιατρίδη, να επηρεάσει κρίσιμες περιοχές, όπως τα θαλάσσια περάσματα στον Περσικό Κόλπο και το Στενό του Ορμούζ, με σημαντικές συνέπειες για την παγκόσμια οικονομία και την ενεργειακή ασφάλεια.

«Πολλές συγκρούσεις άρχισαν ως περιορισμένοι στόχοι και εξελίχθηκαν ανεξέλεγκτα»

Ιστορικά, όπως σημειώνει ο αντιπτέραρχος «πολλές συγκρούσεις ξεκίνησαν με περιορισμένους στόχους αλλά εξελίχθηκαν σε πιο σύνθετες και ανεξέλεγκτες καταστάσεις». Για τον λόγο αυτό «αρκετοί αναλυτές επισημαίνουν ότι ακόμη και αν οι εμπλεκόμενες χώρες επιδιώκουν μια ελεγχόμενη στρατιωτική πίεση, υπάρχει πάντοτε ο κίνδυνος αλυσιδωτών αντιδράσεων που θα δυσκολέψουν τον έλεγχο της σύγκρουσης».

Το «μάθημα» του Αφγανιστάν από την επέμβαση των ΗΠΑ

Την ίδια ώρα, απαντώντας στους στόχους που φαίνεται να θέτει η στρατηγική των Ηνωμένων Πολιτειών με την επέμβαση στο Ιράν, ο κ. Ιατρίδης σημείωσε πως «συνδυάζει πίεση και στοχευμένες ενέργειες, με στόχο να επηρεάσει τις εξελίξεις στο Ιράν χωρίς να προκαλέσει πλήρη αποσταθεροποίηση». Ωστόσο, όπως υπογραμμίζει, παλαιότερες επεμβάσεις σε χώρες όπως το Αφγανιστάν, τη Λιβύη και τη Συρία δείχνουν «πόσο εύκολα μια συγκρουσιακή κατάσταση μπορεί να ξεφύγει και να έχει αλυσιδωτές συνέπειες».

Στην περίπτωση του Ιράν, επισημαίνει ο αμυντικός αναλυτής, «η περιοχή παραμένει ιδιαίτερα πολύπλοκη, με πολλούς περιφερειακούς και μη κρατικούς παράγοντες που μπορούν να εμπλακούν, γεγονός που καθιστά κάθε στρατηγικό σχέδιο ευάλωτο σε απρόβλεπτες εξελίξεις».

«Η Ελλάδα ως περιφερειακή δύναμη με ενεργό ρόλο»

Σε αυτό το ταραγμένο γεωπολιτικά περιβάλλον, φαίνεται, αναφέρει ο κ. Ιατρίδης, ότι οι κινήσεις της «ελληνικής κυβέρνησης αναδεικνύουν έμπρακτα τη σημασία της Ελλάδας ως περιφερειακής δύναμης με σταθερή παρουσία και ενεργό ρόλο στην ασφάλεια και τη σταθερότητα της περιοχής».

«Μέσα από αυτές τις πρωτοβουλίες, η χώρα στέλνει σαφές μήνυμα συνεργασίας και αλληλεγγύης προς τους γείτονες, ενισχύοντας τη στρατηγική της θέση στο ευρύτερο πλαίσιο των περιφερειακών εξελίξεων» τονίζει ο ίδιος.

Υπενθυμίζει επίσης, πως «η εμπλοκή σε κοινές ασκήσεις και στρατιωτικές συνεργασίες ενισχύει την ετοιμότητα των δυνάμεων και ενδυναμώνει την εικόνα της χώρας ως ενεργού συμμετέχοντα στις διαδικασίες που αφορούν την ασφάλεια της Μεσογείου και των Βαλκανίων».

Την ίδια ώρα, επισημαίνει ότι «οι κινήσεις της Ελλάδας στην περιοχή δεν είναι τυχαίες».

«Πρόκειται για στρατηγικές πρωτοβουλίες που αναδεικνύουν την ικανότητά της να διαδραματίζει κεντρικό ρόλο στην περιφερειακή ασφάλεια. Η Ελλάδα στέλνει ένα ξεκάθαρο μήνυμα, ότι, μπορεί να παίρνει αποφάσεις με αυτονομία, διασφαλίζοντας την εθνική της στρατηγική, αλλά ταυτόχρονα συντονίζεται με τους συμμάχους της, όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες και τα κράτη-μέλη του ΝΑΤΟ, ενισχύοντας τη συλλογική σταθερότητα».

«Με αυτόν τον τρόπο, η Ελλάδα αποδεικνύει ότι είναι όχι μόνο ενεργός αλλά και αποτελεσματικός παράγοντας στην περιφερειακή γεωπολιτική, ικανή να συνδυάζει εθνική πρωτοβουλία με διεθνή συνεργασία, θέτοντας ταυτόχρονα τις βάσεις για μια ισχυρή και αξιόπιστη παρουσία στην περιοχή» υπογραμμίζει.

Τι μπορεί να συμβεί εάν δεχθεί πλήγμα μία χώρα που προστατεύει η Ελλάδα;

Απαντώντας στο ερώτημα πώς θα μπορούσε να αποκριθεί η Αθήνα στην περίπτωση που μια χώρα που έχει επιλέξει να προστατεύσει δεχθεί πλήγμα, ο αντιπτέραρχος εκτιμά πως «η χώρα διαθέτει την εμπειρία και τα μέσα να στηρίξει τους συμμάχους της, ενεργώντας μέσα σε ένα πλαίσιο συνεργασίας με διεθνείς και περιφερειακούς εταίρους».

Υπενθυμίζει ακόμη ότι, στην περίπτωση που δεχθεί πλήγμα μια χώρα-μέλος του ΝΑΤΟ από τρίτη χώρα «θα ενεργοποιηθεί άμεσα και το άρθρο 5 της Συμμαχίας, το οποίο προβλέπει ότι μια επίθεση σε ένα κράτος θεωρείται επίθεση σε όλα τα μέλη, διασφαλίζοντας συλλογική αμυντική αντίδραση και ενισχύοντας την ασφάλεια στην περιοχή».