Μια λάμψη που εξαπλώθηκε από τον Καναδά μέχρι την Ισλανδία κατέγραψε η NASA

Οι εικόνες, που ελήφθησαν από τον δορυφόρο Suomi NPP στις 16 Φεβρουαρίου δείχνουν την εξάπλωση του βόρειου σέλαος από τον ανατολικό Καναδά έως τον Βόρειο Ατλαντικό, υπό συνθήκες μέτριας ηλιακής δραστηριότητας. Το φαινόμενο καταγράφηκε από το όργανο VIIRS (Visible Infrared Imaging Radiometer Suite), του οποίου το κανάλι ημέρας-νύχτας ανιχνεύει νυχτερινό φως σε μήκη κύματος που εκτείνονται από το πράσινο έως το εγγύς υπέρυθρο. Χάρη στα συστήματα φιλτραρίσματός του, ο αισθητήρας μπορεί να διακρίνει ανάμεσα στον αστικό φωτισμό, την αντανάκλαση του σεληνόφωτος και τις ατμοσφαιρικές εκπομπές. Η φωτογραφία του δορυφόρου είναι ασπρόμαυρη, ενώ στη Γη κυριαρχούν οι πράσινες αποχρώσεις, με κοκκινωπές και μωβ απολήξεις.

Γεωμαγνητική καταιγίδα

Πρόκειται για γεωμαγνητική καταιγίδα επιπέδου G1, δηλαδή του χαμηλότερου βαθμού σε μια κλίμακα που φτάνει έως το G5. Τέτοιου τύπου επεισόδια συνήθως ενισχύουν την ορατότητα του σέλαος σε υψηλά γεωγραφικά πλάτη και μπορεί να προκαλέσουν μικρές διακυμάνσεις στα ηλεκτρικά δίκτυα ή περιορισμένες επιπτώσεις σε δορυφόρους.

Λίγες ώρες αργότερα, η διαταραχή ενισχύθηκε σε επίπεδο G2, που θεωρείται μέτριας έντασης και πιθανότατα συνδέεται με μια στεμματική οπή και ένα ταχύ ρεύμα ηλιακού ανέμου. Υπό αυτές τις συνθήκες, το σέλας μπορεί να μετατοπιστεί νοτιότερα από το συνηθισμένο, διευρύνοντας τη γεωγραφική έκταση της φωτεινής ζώνης που καταγράφουν τα όργανα από το διάστημα.

Έρευνα για τον διαστημικό καιρό

Το επεισόδιο συμπίπτει με την πρόσφατη αποστολή Gneiss, στο πλαίσιο της οποίας εκτοξεύθηκαν δύο ερευνητικοί πύραυλοι στις 10 Φεβρουαρίου από το Poker Flat Research Range στην Αλάσκα. Στόχος της επιστημονικής αυτής προσπάθειας είναι η τρισδιάστατη ανασύνθεση των ηλεκτρικών ρευμάτων που συνδέονται με τα πολικά σέλαα, καθώς και η καλύτερη κατανόηση της δυναμικής του διαστημικού καιρού.

Οι εικόνες που έδωσε στη δημοσιότητα το Earth Observatory της NASA ενισχύουν τη σημασία της παρακολούθησης της αλληλεπίδρασης ανάμεσα στον ηλιακό άνεμο και το γήινο μαγνητικό πεδίο. Κάθε γεωμαγνητική καταιγίδα, ακόμη και χαμηλής έντασης, προσφέρει πολύτιμα δεδομένα τόσο για την πρόβλεψη πιθανών τεχνολογικών επιπτώσεων όσο και για τη βαθύτερη κατανόηση της ανώτερης ατμόσφαιρας του πλανήτη.