Συρίγος στο CNN Greece: «Το Ιράν δεν μπορεί να νικήσει ΗΠΑ και Ισραήλ»

Σε συνέντευξή του στο CNN Greece, ο καθηγητής Διεθνούς Δικαίου και Εξωτερικής Πολιτικής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο και βουλευτής της ΝΔ Άγγελος Συρίγος εξηγεί γιατί το Ιράν δεν μπορεί να επικρατήσει στρατιωτικά απέναντι στις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αναλύει τις πραγματικές επιδιώξεις των δύο συμμάχων και περιγράφει τα σενάρια που θα μπορούσαν να αλλάξουν την πορεία του πολέμου, από την ενεργειακή κρίση έως το ενδεχόμενο εμπλοκής κουρδικών δυνάμεων.

«ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν απόλυτη κυριαρχία στους αιθέρες»

Σύμφωνα με τον κ. Συρίγο, η στρατιωτική υπεροχή της Ουάσιγκτον και του Τελ Αβίβ είναι σαφής.

«ΗΠΑ και Ισραήλ έχουν επιτύχει απόλυτη κυριαρχία στους αιθέρες. Μπορούν να χτυπούν, χωρίς πρόβλημα από πλευράς αεράμυνας, όποιον στόχο θέλουν στο έδαφος του Ιράν».

Όπως εξηγεί, οι επιθέσεις επικεντρώνονται σε τρεις βασικούς στόχους:

• στον αποκεφαλισμό της ηγεσίας του Ιράν,
• στη διάλυση του δικτύου των Φρουρών της Επανάστασης
• και στην καταστροφή του στρατιωτικού μηχανισμού της χώρας.

Παράλληλα, το Ιράν εξακολουθεί να απαντά στρατιωτικά.

«Παρά το γεγονός ότι έχει αποκεφαλιστεί το μεγαλύτερο μέρος της ηγεσίας του, απαντά με κύματα επιθέσεων από πυραύλους και drones που εκτοξεύονται από διάφορα σημεία της χώρας», αναφέρει.

Αυτό, σύμφωνα με τον ίδιο, δείχνει ότι το Ιράν διαθέτει αποκεντρωμένο σύστημα στρατιωτικής διοίκησης, το οποίο επιτρέπει σε μονάδες να ενεργούν χωρίς να περιμένουν εντολές από την κορυφή της ηγεσίας.

Γιατί εκτοξεύονται οι τιμές του πετρελαίου

Ο διεθνολόγος εξηγεί ότι η άνοδος των τιμών του πετρελαίου οφείλεται σε έναν συνδυασμό τριών βασικών παραγόντων.

Πρώτος και σημαντικότερος είναι το κλείσιμο των Στενών του Ορμούζ.

Όπως τονίζει, «από εκεί διέρχεται σήμερα περισσότερο από το 20% της παγκόσμιας παραγωγής πετρελαίου».

Όπως περιγράφει, εκατοντάδες πλοία έχουν συγκεντρωθεί εκατέρωθεν των στενών.

«Εάν δείτε τους χάρτες που απεικονίζουν την κατάσταση με τα σταθμευμένα πλοία, θα διαπιστώσετε ότι μοιάζουν σαν μια μεγάλη πεταλούδα. Δεξιά και αριστερά του Ορμούζ βρίσκονται εκατοντάδες πλοία, ενώ ελάχιστα διέρχονται».

Δεύτερος παράγοντας είναι οι επιθέσεις σε πετρελαϊκές εγκαταστάσεις χωρών του Κόλπου.

«Τα στενά του Ορμούζ θα ανοίξουν το αργότερο μόλις σταματήσουν οι εχθροπραξίες. Η καταστροφή όμως των πετρελαϊκών εγκαταστάσεων απαιτεί αρκετούς μήνες για να αποκατασταθεί», αναφέρει.

Τρίτος λόγος είναι η περιορισμένη δυνατότητα αποθήκευσης υδρογονανθράκων στις περισσότερες χώρες της περιοχής, πλην της Σαουδικής Αραβίας.

«Το σύστημα αυτών των χωρών είναι φτιαγμένο να φορτώνει σχεδόν αμέσως τους υδρογονάνθρακες που παράγονται. Εάν δεν υπάρχει διαρκής κυκλοφορία των δεξαμενόπλοιων, τότε η παραγωγή πρέπει να διακοπεί», εξηγεί.

Όπως σημειώνει χαρακτηριστικά:

«Το κλείσιμο μιας πετρελαιοπηγής δεν είναι αντίστοιχο με το κλείσιμο της βρύσης του σπιτιού μας».

«Η επιβίωση του καθεστώτος θα είναι η νίκη του Ιράν»

Ο κ. Συρίγος υπογραμμίζει ότι η Τεχεράνη γνωρίζει πως δεν μπορεί να επικρατήσει στρατιωτικά έναντι των ΗΠΑ και του Ισραήλ.

«Το Ιράν γνωρίζει ότι δεν μπορεί να νικήσει τις ΗΠΑ και το Ισραήλ στο πεδίο της μάχης. Η επιβίωση του καθεστώτος θα είναι και η νίκη του».

Η στρατηγική του Ιράν, όπως εκτιμά, είναι να προκαλέσει οικονομικό κόστος στη Δύση.

«Η εκτίναξη των τιμών του πετρελαίου και η διακοπή της ομαλής τροφοδοσίας της παγκόσμιας αγοράς δημιουργεί τις προϋποθέσεις για παγκόσμια ύφεση».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η Τεχεράνη υπολογίζει και τις πολιτικές πιέσεις στις Ηνωμένες Πολιτείες.

«Ο Αμερικανός πρόεδρος αντιμετωπίζει τις ενδιάμεσες εκλογές τον Νοέμβριο. Η αύξηση των τιμών, ο πληθωρισμός και η ύφεση θα μετρήσουν στην ψήφο του αμερικανού ψηφοφόρου».

Διαφορετικοί στόχοι για ΗΠΑ και Ισραήλ

Κατά τον κ. Συρίγο, Ουάσιγκτον και Τελ Αβίβ δεν έχουν ταυτόσημη στρατηγική.

«Πρέπει να αντιληφθούμε ότι οι στόχοι της Αμερικής και του Ισραήλ είναι διαφορετικοί».

Για το Ισραήλ, το καθεστώς της Τεχεράνης αποτελεί υπαρξιακή απειλή, καθώς επί χρόνια δημιούργησε δίκτυο οργανώσεων και συμμάχων στην περιοχή.

Στο δίκτυο αυτό περιλαμβάνονται οργανώσεις όπως η Χεζμπολάχ, η Χαμάς και οι αντάρτες Χούθι στην Υεμένη, αλλά και καθεστώτα όπως εκείνο της Συρίας υπό τον Μπασάρ αλ Άσαντ.

Ωστόσο, όπως σημειώνει, αρκετοί από αυτούς τους συμμάχους έχουν πλέον αποδυναμωθεί.

«Χεζμπολάχ, Χαμάς και Άσαντ στη Συρία είναι αυτή τη στιγμή εξουδετερωμένοι».

Σύμφωνα με τον ίδιο:

«Το Ισραήλ μπορεί πλέον να καταστρέψει όλα τα οπλικά συστήματα των Φρουρών της Επανάστασης καθώς και οτιδήποτε στρέφεται εναντίον του».

Το σενάριο εμπλοκής των Κούρδων

Ο κ. Συρίγος επισημαίνει ότι «έως τώρα είναι δεδομένο ότι δεν πρόκειται να αναπτυχθούν επί του ιρανικού εδάφους Αμερικανοί και Ισραηλινοί στρατιώτες» και προσθέτει ότι «μπορεί να γίνουν κάποιες επιχειρήσεις ειδικών δυνάμεων αλλά ως εκεί».

Ένας παράγοντας που θα μπορούσε να αλλάξει την εικόνα του πολέμου είναι η πιθανή εμπλοκή κουρδικών δυνάμεων στο εσωτερικό του Ιράν.

«Τις τελευταίες ημέρες ακούγεται ως αρκετά ισχυρή η πιθανότητα να εμπλακούν στη διαμάχη με χερσαίες δυνάμεις οι Κούρδοι του Ιράν».

Οι Κούρδοι, εξηγεί ο καθηγητής, έχουν συνεργαστεί στο παρελθόν με αμερικανικές δυνάμεις στο Ιράκ και στη Συρία, αν και η εμπειρία αυτή υπήρξε συχνά αρνητική.

«Οι Κούρδοι της Συρίας είδαν να τους εγκαταλείπουν οι Αμερικανοί μεταξύ 17 και 19 Ιανουαρίου 2026».

Ωστόσο, όπως σημειώνει ο κ. Συρίγος, η συνεργασία των Κούρδων με το Ισραήλ στη Μέση Ανατολή είναι διαχρονική.

«Εάν πράγματι εμπλακούν Κούρδοι, τότε τα πράγματα αλλάζουν εις βάρος του καθεστώτος».

«Ένας μοναχικός πόλεμος για το Ιράν»

Ο διεθνολόγος υπογραμμίζει ότι η Τεχεράνη βρίσκεται ουσιαστικά χωρίς ουσιαστικούς στρατιωτικούς συμμάχους.

«Είναι ένας μοναχικός πόλεμος για το Ιράν».

Όπως εξηγεί, η εξωτερική πολιτική της χώρας βασίστηκε επί δεκαετίες κυρίως σε δίκτυα πολιτοφυλακών και όχι σε κρατικές συμμαχίες.

Παρότι το Ιράν διατηρεί οικονομικές σχέσεις με ορισμένες χώρες, αυτές δεν μεταφράζονται σε στρατιωτική υποστήριξη.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Κίνα, η οποία αγοράζει μεγάλο μέρος του ιρανικού πετρελαίου λόγω της σημαντικής έκπτωσης που προσφέρει η Τεχεράνη εξαιτίας των κυρώσεων.

Την ίδια στιγμή, αρκετά κράτη της περιοχής έχουν αποξενωθεί από το Ιράν, ενώ και η Ρωσία δύσκολα θα εμπλακεί άμεσα.

«Η Ρωσία πιθανότατα θα αποφύγει άμεση στρατιωτική σύγκρουση με το Ισραήλ και τις Ηνωμένες Πολιτείες. Ο πόλεμος στην Ουκρανία την έχει εξαντλήσει», καταλήγει.