Σύσσωμος ο πολιτικός κόσμος της Γαλλίας αποχαιρετά τον πρώην πρωθυπουργό Λιονέλ Ζοσπέν

Ο Γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν απέτισε φόρο τιμής στον Λιονέλ Ζοσπέν, «μια μεγάλη γαλλική προσωπικότητα», ο οποίος «μέσα από την αυστηρότητά του, το θάρρος του και τα ιδανικά του για πρόοδο, ενσάρκωσε μια υψηλή ιδέα της Δημοκρατίας».

Σε σχετική ανακοίνωσή της η προεδρία της Γαλλικής Δημοκρατίας ανέφερε τα εξής: «Άνθρωπος με κοινωνικές πεποιθήσεις, ο Λιονέλ Ζοσπέν ενσάρκωσε μια συγκεκριμένη ιδέα της αριστεράς: νηφάλιος, απαιτητικός, βαθιά δημοκρατικός, προσεκτικός στην εξουσία του κράτους καθώς και στην προστασία των πιο ευάλωτων. Με τον θάνατό του, χάνουμε μια ηγετική φυσιογνωμία της Δημοκρατίας μας». Με αναφορά στον πολιτικό του βίο, η προεδρία επισημαίνει ότι ο Ζοσπέν «γεννήθηκε σε μια οικογένεια με έντονες αριστερές τάσεις, και ήταν από πολύ νεαρή ηλικία ένα ελεύθερο πνεύμα, πρόθυμος να υπηρετήσει» και ότι «μέσα από μια ακαδημαϊκή πορεία αριστείας που τον οδήγησε στις Πολιτικές Επιστήμες (Sciences Po) και στη συνέχεια στη Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (ENA) ξεκίνησε την καριέρα του ως διπλωμάτης».

Στην ανακοίνωση σημειώνεται επίσης ότι στα νεανικά του χρόνια ο Λιονέλ Ζοσπέν υπήρξε μέλος του PSU (Ενωμένο Σοσιαλιστικό Κόμμα) και της UNEF (Εθνική Ένωση Γάλλων Φοιτητών), αλλα και ότι εντάχθηκε στην OCI (Διεθνιστική Κομμουνιστική Οργάνωση), ένα παρακλάδι του τροτσκιστικού κινήματος. «Το 1970, ο νεαρός διπλωμάτης έκανε μια ριζική αλλαγή καριέρας, και έγινε καθηγητής Οικονομικών, ενώ την επόμενη χρονιά, μετά το Συνέδριο του Επινέ, εντάχθηκε στο Σοσιαλιστικό Κόμμα, ακολουθώντας τα βήματα του Φρανσουά Μιτεράν, του οποίου έγινε πιστός υποστηρικτής και ο οποίος τον διόρισε Εθνικό Γραμματέα Διεθνών Σχέσεων», αναφέρεται επίσης στην ανακοίνωση της προεδρίας, όπου επισημαίνεται ότι «σταδιακά, χάρη στην εργασιακή του ηθική, ο Λιονέλ Ζοσπέν έγινε ηγετική φυσιογνωμία του Σοσιαλιστικού Κόμματος, διαδεχόμενος τελικά τον μέντορά του Μιτεράν στο Συνέδριο του Κρετέιγ το 1981».

Απαριθμώντας στη συνέχεια τις κυβερνητικές θέσεις που ανέλαβε ο Ζοσπέν, η προεδρία της Δημοκρατίας αναφέρεται στην πρωθυπουργική του θητεία και στη συγκατοίκηση στην εξουσία, επί προεδρίας Ζακ Σιράκ, μετρά τη νίκη των Σοσιαλιστών στις βουλευτικές εκλογές του 1993, σημειώνοντας τα εξής: «Ως πρωθυπουργός, ο Λιονέλ Ζοσπέν ηγήθηκε μιας αριστερής κυβέρνησης για σχεδόν πέντε χρόνια, προβαίνοντας σε πολυάριθμες μεταρρυθμίσεις: μείωση της εβδομάδας εργασίας σε 35 ώρες, δημιουργία προγραμμάτων απασχόλησης των νέων, εφαρμογή καθολικής υγειονομικής κάλυψης, θέσπιση του συμφώνου αλληλεγγύης των πολιτών, ενίσχυση των δικαιωμάτων των ασθενών, δημιουργία του Ιδρύματος για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος, εκσυγχρονισμός των δημόσιων υπηρεσιών, μετασχηματισμός της γαλλικής οικονομίας, και μετάβαση σε πενταετή προεδρική θητεία. Οι ενέργειές του ήταν έτσι ένα μείγμα πραγματισμού, ιδεαλισμού και προόδου».

Ο πρώην πρόεδρος Φρανσουά Ολάντ εξέφρασε και αυτός τη «βαθιά του θλίψη» μετά τον θάνατο του Λιονέλ Ζοσπέν, ενός «αφοσιωμένου ανθρώπου» που επέδειξε «υποδειγματική συμπεριφορά στην πολιτική». «Ως πολιτικός, διακατεχόταν από ένα υψηλό ιδανικό δημοσίου καθήκοντος βασισμένο στην ακεραιότητα, τη διαφάνεια και την υπευθυνότητα», έγραψε σε ανακοίνωσή του ο Ολάντ, ο οποίος διετέλεσε Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος ενόσω ο Ζοσπέν ήταν πρωθυπουργός. «Πέρα από την αριστερά, η οποία θρηνεί μια από τις πιο εξέχουσες προσωπικότητές της, η Γαλλία γνωρίζει ότι ένας από τους μεγαλύτερους ηγέτες της μόλις απεβίωσε», πρόσθεσε.

Φόρο τιμής στον Ζοσπέν απέτισαν και αρκετοί πρώην πρωθυπουργοί: «Κατά τη διάρκεια μιας απαιτητικής αλλά γεμάτης σεβασμό περιόδου συμβίωσης, ανακάλυψα έναν άνθρωπο ανοιχτό στην αντιπαράθεση ιδεών και οραμάτων, ικανό να εργάζεται για την προώθηση του κοινού καλού», δήλωσε ο Ντομινίκ ντε Βιλπέν μέσω του κοινωνικού δικτύου X. Ο Βιλπέν συνεργάστηκε με τον Λιονέλ Ζοσπέν κατά την περίοδο της συγκατοίκησης του Ζοσπέν με τον Ζακ Σιράκ, όταν ήταν Γενικός Γραμματέας του Μεγάρου των Ηλυσίων.

Η Ελιζαμπέτ Μπορν απέτισε φόρο τιμής σε μια «μεγάλη προσωπικότητα της αριστεράς», η οποία «σημάδεψε βαθιά τη γαλλική πολιτική ζωή μέσω της δέσμευσής του, της αυστηρότητάς του και του αισθήματος καθήκοντός του προς το κράτος». «Η Δημοκρατία έχασε έναν σπουδαίο υπηρέτη», πρόσθεσε η πρώην πρωθυπουργός.

Για τον Γκαμπριέλ Ατάλ, ο Ζοσπέν ήταν «το πρόσωπο μιας αριστεράς που δεν κάνει συμβιβασμούς στις αξίες της». «Ένας πολιτικός, ειλικρινά προσκολλημένος στη Γαλλία και τη Δημοκρατία, ενσάρκωσε την ακεραιότητα και τη δύναμη των πεποιθήσεων», έγραψε στο X.

Ο Γραμματέας του Σοσιαλιστικού Κόμματος, Ολιβιέ Φορ, απέτισε φόρο τιμής στη μνήμη μιας «έμπνευσης», «ενός προτύπου ακεραιότητας», που «έφερε την πληθυντική αριστερά στην εξουσία». Ο Λιονέλ Ζοσπέν «έδωσε τη δυνατότητα σε μια γενιά να κυβερνήσει και σε μια άλλη γενιά -τη δική μου- να μορφωθεί», δήλωσε ο Φορ προσθέτοντας ότι ο θάνατός του άφησε «ένα τεράστιο κενό».

Από την πλευρά του, ο Ζαν-Λυκ Μελανσόν, ηγέτης της Ανυπότακτης Γαλλίας, απέτισε φόρο τιμής σε «ένα πρότυπο υψηλών προδιαγραφών και σκληρής δουλειάς», «τον άνθρωπο της 35ωρης εβδομάδας εργασίας, της κόκκινης-ροζ-πράσινης συμμαχίας, της άρνησης αύξησης του ορίου ηλικίας συνταξιοδότησης». Εκφράζοντας τη «λύπη» του, ο Μελανσόν, που διετέλεσε υπουργός της κυβέρνησης Ζοσπέν (2000-2002) τίμησε τη μνήμη «μιας πνευματικής παρουσίας», όπως ανέφερε σε μήνυμα που δημοσιεύτηκε στο X.

Τέλος από τον χώρο της ακροδεξιάς η Μαρίν Λεπέν, η επικεφαλής του Εθνικού Συναγερμού (RN), απέτισε φόρο τιμής μέσω του κοινωνικού δικτύου X στον Λιονέλ Ζοσπέν, έναν «έντιμο άνθρωπο της αριστεράς» του οποίου τις πολιτικές «πολέμησε», όπως είπε, το κόμμα της (τότε ονομαζόταν Εθνικό Μέτωπο, FN) όταν ήταν πρωθυπουργός».