«Χιούστον έχουμε πρόβλημα»: Χάλασε η τουαλέτα της Artemis II λίγο μετά την εκτόξευση

Η αστροναύτης Κριστίνα Κοχ ενημέρωσε το Κέντρο Ελέγχου στο Χιούστον ότι υπήρξε δυσλειτουργία στην εκκίνηση ενός τμήματος του συστήματος διαχείρισης αποβλήτων της τουαλέτας (Universal Waste Management System, όπως αναφέρει το Space.com), που αφορά τη συλλογή ούρων.

Κατά τη διάρκεια της ζωντανής περιγραφής της αποστολής, ο εκπρόσωπος της NASA Γκάρι Τζόρνταν ανέφερε τα εξής:

«Ο ανεμιστήρας της τουαλέτας φέρεται να έχει μπλοκάρει. Τώρα οι ομάδες εδάφους καταρτίζουν οδηγίες για το πώς οι αστροναύτες να προσεγγίσουν τον ανεμιστήρα και να καθαρίσουν την περιοχή αυτή, ώστε να επαναφέρουν τη λειτουργία της τουαλέτας για την αποστολή»

Λίγο αργότερα, ο διευθυντής πτητικών επιχειρήσεων της NASA, Νορμ Νάιτ, εξήγησε ότι η βλάβη οφειλόταν σε πρόβλημα ελεγκτή του συστήματος. Παρά τη δυσλειτουργία, οι αστροναύτες μπορούσαν να συνεχίσουν να χρησιμοποιούν την τουαλέτα για τη συλλογή κοπράνων, όχι όμως για ούρηση, τουλάχιστον μέχρι να αποκατασταθεί η πλήρης λειτουργία της.

Η προσωρινή λύση

Μέχρι να γίνει αυτό, ένα μέλος του πληρώματος χρειάστηκε να χρησιμοποιήσει την εναλλακτική λύση, ένα εφεδρικό ουροσυλλεκτικό σακουλάκι, που η NASA ονομάζει CCU (Collapsible Contingency Urinal, δηλαδή Πτυσσόμενο Ουρητήριο Έκτακτης Ανάγκης).

Οι ελεγκτές πτήσης μετέδωσαν στην Κοχ μια σειρά οδηγιών για την αντιμετώπιση του προβλήματος. Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας, η αστροναύτης ενημέρωσε ότι ο έλεγχος είχε πάει καλά και λίγο αργότερα το Κέντρο Ελέγχου επιβεβαίωσε η τουαλέτα ήταν και πάλι διαθέσιμη προς χρήση. Οι αστροναύτες έλαβαν σύσταση να αφήνουν το σύστημα να φτάνει πρώτα στη σωστή ταχύτητα λειτουργίας πριν το χρησιμοποιήσουν και να το διατηρούν σε λειτουργία και λίγο μετά.

Πώς λειτουργεί η τουαλέτα στο διάστημα

Το περιστατικό ανέδειξε πόσο σημαντική θεωρείται η ύπαρξη μιας λειτουργικής τουαλέτας σε ένα επανδρωμένο σκάφος που κατευθύνεται προς τη Σελήνη. Στις αποστολές Apollo της δεκαετίας του 1960 και του 1970, οι αστροναύτες δεν διέθεταν τέτοια υποδομή. Χρησιμοποιούσαν πλαστικές σακούλες για ούρηση και αφόδευση, αποθηκεύοντας τα στερεά απόβλητα και απορρίπτοντας τα ούρα στο διάστημα.

Η τουαλέτα του Orion αποτελεί μικρότερη και πιο συμπαγή εκδοχή των συστημάτων που χρησιμοποιούνται στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό. Είναι ενσωματωμένη στο δάπεδο της κάψουλας και προσφέρει ένα στοιχειώδες επίπεδο ιδιωτικότητας στο πλήρωμα, μέσα σε ένα σκάφος που, αν και μεγαλύτερο από τις κάψουλες Apollo, παραμένει ιδιαίτερα στενόχωρο – ο χώρος είναι συγκρίσιμος με εκείνων δύο αυτοκινήτων SUV.

«Είναι το μοναδικό μέρος στην αποστολή μας όπου μπορούμε να νιώσουμε ότι είμαστε μόνοι για μια στιγμή», είπε ο Καναδός αστροναύτης της Artemis ΙΙ, Τζέρεμι Χάνσεν, αναφερόμενος στην τουαλέτα στο ακόλουθο βίντεο παρουσίασης:

Ο «χώρος υγιεινής», όπως είναι η τεχνική του ονομασία, προσφέρει χώρο περίπου αντίστοιχο με μια τουαλέτα επιβατικού αεροσκάφους, σύμφωνα με τη Lockheed Martin που κατασκεύασε την κάψουλα Orion για λογαριασμό της NASA. Οι αστροναύτες χρησιμοποιούν συστήματα συγκράτησης ποδιών για να παραμένουν σταθεροί, ενώ η απομάκρυνση των κοπράνων γίνεται με ροή αέρα. Για τα ούρα, κάθε μέλος του πληρώματος διαθέτει το δικό του προσωπικό εξάρτημα, μια χοάνη που συνδέεται με ανεμιστήρα και δεξαμενή συλλογής.

Πλέον οι αστροναύτες Ριντ Γουάιζμαν, Βίκτορ Γκλόβερ, Κριστίνα Κοχ και Τζέρεμι Χάνσεν έχουν μία έγνοια λιγότερη καθώς ταξιδεύουν μέχρι και 9.500 χιλιόμετρα πέρα από τη Σελήνη, απόσταση στην οποία δεν έχει φτάσει κανείς άνθρωπος μέχρι τώρα.