Η πρώτη νέα χειροβομβίδα του στρατού των ΗΠΑ από τον πόλεμο του Βιετνάμ

Η χειροβομβίδα M111 είναι η νέα επιλογή του αμερικανικού στρατού, όταν τα στρατεύματα πρέπει να εκκενώσουν περιοχές για να καταλάβουν και να καταλάβουν εδάφη.

Είναι η πρώτη νέα χειροβομβίδα που εισάγουν οι αμερικανικές δυνάμεις από το 1968, όταν η MK3A2 αξιοποιήθηκε για τον πόλεμο στο Βιετνάμ. Αυτό το πυρομαχικό αποσύρθηκε τη δεκαετία του 1970 επειδή περιέχει αμίαντο, μικροσκοπικές ίνες του οποίου μπορούν να συσσωρευτούν στους πνεύμονες, οδηγώντας σε θανατηφόρες ασθένειες, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου.

Με την απόσυρσή της οι Αμερικανοί αξιοποιούν τη χειροβομβίδα M67, η οποία στέλνει θραύσματα προς όλες τις κατευθύνσεις όταν εκρήγνυται, σκοτώνοντας ή τραυματίζοντας όσους βρίσκονται σε κοντινή απόσταση, ακόμη και φίλιες δυνάμεις όταν εκτρέπεται από συμπαγή μεταλλικά αντικείμενα.

Η χρήση κρουστικών κυμάτων, ή υπερπίεσης έκρηξης (BOP), σκοτώνει ή εξολοθρεύει τους εχθρούς με τη δύναμη της έκρηξης, μέσω της εξάτμισης του πλαστικού εξωτερικού περιβλήματος του όπλου.

Τα στρατεύματα μπορούν να ρίξουν τη νέα χειροβομβίδα σε αυτήν την περιοχή, με αποτέλεσμα το αντίπαλο στρατόπεδο να μην μπορεί να καλυφθεί πίσω από εσωτερικούς τοίχους, έπιπλα ή συσκευές που τα θραύσματα ενδέχεται να μην μπορούν να περάσουν.

«Μια χειροβομβίδα που χρησιμοποιεί BOP μπορεί να "εκκαθαρίσει" ένα δωμάτιο από μαχητές του άλλου στρατοπέδου γρήγορα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να κρυφτούν πουθενά, διασφαλίζοντας παράλληλα την ασφάλεια των φίλιων δυνάμεων» δήλωσε ο Συνταγματάρχης Βινς Μόρις.

«Όταν το κύμα υψηλής πίεσης συναντά κάποιον, συμπιέζει και αποσυμπιέζει βίαια τον ιστό» εξηγεί ο αμερικανικός στρατός σε ανακοίνωσή του.

«Τα τύμπανα, οι πνεύμονες, τα μάτια και ο γαστρεντερικός σωλήνας διατρέχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο ρήξης και σοβαρής βλάβης από μικρότερες εκρήξεις» σημειώνει.

Μεγαλύτερα κύματα έκρηξης μπορούν να βλάψουν τον εγκέφαλο ή ακόμα και να ακρωτηριάσουν άκρα, προσθέτει.

Η χειροβομβίδα τροφοδοτείται από RDX, ένα εκρηκτικό υλικό που χρησιμοποιείται εκτενώς από τον αμερικανικό στρατό εδώ και δεκαετίες.

Ο στρατός ανέπτυξε το νέο κυλινδρικό πυρομαχικό σε μέγεθος παλάμης, αξιοποιώντας την εμπειρία που έχει από προηγούμενους πολέμους στη Μέση Ανατολή, αναφέρει ο Μόρις.

«Ένα από τα βασικά μαθήματα που αντλήθηκαν από τις μάχες στο Ιράκ ήταν ότι η χειροβομβίδα M67 δεν ήταν πάντα το κατάλληλο εργαλείο. Ο κίνδυνος να σκοτωθούν από φίλια πυρά δυνάμεις που βρίσκονται στο ίδιο στρατόπεδο ήταν πολύ υψηλός» συμπληρώνει.