Από την κόλαση στην… στενωπό - Η εύθραυστη εκεχειρία και ο απρόβλεπτος Νετανιάχου

Η πρώτη διαπίστωση είναι ότι η συμφωνία που ανακοινώθηκε επιτρέπει και στις δύο πλευρές να μιλήσουν για νίκη. Ο Ντόναλντ Τραμπ μπορεί να ισχυριστεί ότι η επίδειξη της στρατιωτικής ισχύος οδήγησε στο άνοιγμα των στενών του Ορμούζ, το Ιράν μπορεί να ισχυρίζεται βάσιμα ότι του αναγνωρίστηκε η απόλυτη δικαιοδοσία στη διαχείριση των στενών.

Η αμερικανική πλευρά δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι στόχος των κοινών επιχειρήσεων με το Ισραήλ ήταν το άνοιγμα των στενών του Ορμούζ καθώς πριν την έναρξη των βομβαρδισμών ήταν... ανοιχτά.

Το Ισραήλ έσπευσε από την πρώτη στιγμή να υποστηρίξει ότι η συμφωνία για εκεχειρία δεν αφορά τις δικές του επιχειρήσεις στο Λίβανο. Και το επιβεβαίωσε λίγες ώρες από την ανακοίνωση της συμφωνίας εξαπολύοντας σφοδρές επιθέσεις που άφησαν πίσω τους εκατοντάδες νεκρούς, προκαλώντας έντονες αντιδράσεις παγκοσμίως.

Ακολούθησε έντονο παρασκήνιο, με τον Τραμπ να φημολογείται ότι απαίτησε από τον Νετανιάχου να ρίξει τους τόνους και εκείνος να δίνει εντολή για ειρηνευτικές συνομιλίες μεταξύ Τελ Αβίβ και Βηρυτού την επόμενη εβδομάδα στην Ουάσινγκτον.

Ωστόσο, ο Ισραηλινός πρωθυπουργός δήλωσε ότι μέχρι τότε, τα χτυπήματα των IDF θα συνεχιστούν με όλη τους την ένταση και τη Χεζμπολάχ να του απαντά ότι «...τότε δεν θα υπάρξουν καν συνομιλίες».

Έντονες αντιδράσεις για τους βομβαρδισμούς στο Λίβανο

Η υπουργός Εξωτερικών της Μεγάλης Βρετανίας, Ιβέτ Κούπερ, δήλωσε ότι το σφυροκόπημα του Λιβάνου από το Ισραήλ προκαλεί «βαθιά ζημιά» σημειώνοντας ότι «θέλουμε να περιληφθεί ο Λίβανος στην κατάπαυση του πυρός. Θέλουμε (η κατάπαυση του πυρός) να επεκταθεί για να καλύψει τον Λίβανο, επειδή διαφορετικά αυτό θα αποσταθεροποιήσει ολόκληρη την περιοχή».

Αυτή και ανάλογες δηλώσεις από χώρες που θεωρούνται σύμμαχοι του Ισραήλ δεν φαίνεται να θορύβησαν την ηγεσία του που προχώρησε σε νέες επιθέσεις σκοτώνοντας τον Αλί Γιουσούφ Χάρσι, προσωπικό γραμματέα του αρχηγού της Χεζμπολάχ, Ναΐμ Κασέμ.

Η αμερικανική πλευρά πάντως δεν φαίνεται να ενστερνίζεται τις ανησυχίες των δυτικών της συμμάχων, με τον Τζέι Ντι Βανς να δηλώνει ότι ο Λίβανος δεν περιλαμβάνεται στη συμφωνία για εκεχειρία. Το Ιράν από την πλευρά του επιμένει ότι ότι οι επιθέσεις σε λιβανέζικο έδαφος θεωρούνται παραβίαση της συμφωνίας κατάπαυση του πυρός και πως «...οι πύραυλοί μας είναι έτοιμοι προς εκτόξευση».

Μέσα σε αυτό το «παζλ» εντάχθηκε και η δήλωση Τραμπ στο NBC ότι «είμαι αισιόδοξος για μια καλή συμφωνία στο Πακιστάν, αλλά σε περίπτωση που καταρρεύσουν οι συνομιλίες, οι κυρώσεις θα είναι οδυνηρές».

«Γέφυρες» του Ιράν με χώρες του Κόλπου

Την ίδια ώρα, το Ιράν προσπαθεί να ρίξει γέφυρες με τις χώρες του κόλπου, παρά τις επιθέσεις των περασμένων ημερών και σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η επικοινωνία του υπουργού Εξωτερικών του Ιράν με τον ομόλογό του της Σαουδικής Αραβίας.

Είναι βέβαιο ότι με το σκηνικό που έχει διαμορφωθεί η ειρήνευση κρέμεται από μία κλωστή, με το Ιράν να κρατά το γερό «χαρτί» των Στενών του Ορμούζ γνωρίζοντας ότι έχουν στρατηγικά σημαντικό ρόλο του στην αγορά ενέργειας.

Πληροφορίες αναφέρουν ότι το Ιράν να σχεδιάζει να επιβάλει δασμούς στα πλοία που διέρχονται από αυτό και προσπαθεί να παρουσιάσει τον έλεγχό του σε αυτό το στρατηγικά σημαντικό σημείο συμφόρησης ως σημάδι νίκης.

Στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων με πολλά «αν»

Όλα τα βλέμματα στρέφονται πλέον στο Ισλαμαμπάντ, όπου ακόμα και η άφιξη των αποστολών εξελίχθηκε σε θρίλερ. Είναι χαρακτηριστικό ότι η ανάρτηση του Ιρανού πρέσβη στο Ισλαμαμπάντ που ανέφερε ότι θα φτάσει το βράδυ της Μεγάλης Πέμπτης (9/4) «κατέβηκε» χωρίς να δοθεί κάποια εξήγηση.

Πάντως, οι τελευταίες πληροφορίες ανέφεραν οι Τζέι Ντι Βανς και Μπαγκέρ Γκαλιμπάφ θα ηγηθούν των δύο αποστολών αν και μέχρι το βράδυ της Μ. Πέμπτης κάτι τέτοιο δεν είχε «κλειδώσει». Παράλληλα, αξιωματούχοι του Λιβάνου δήλωναν πως δεν προσκλήθηκαν στις διαπραγματεύσεις.

Εφόσον αυτές γίνουν, το Ιράν θα επιμείνει στην παύση των επιθέσεων στον Λίβανο από το Ισραήλ, ενώ οι ΗΠΑ θα προσπαθήσουν να βάλουν στην άκρη αυτή την απαίτηση επικεντρώνοντας τη συζήτηση στο άνοιγμα των στενών του Ορμούζ.

Κανείς δεν μπορεί να προβλέψει με ασφάλεια το αποτέλεσμα ούτε καν το ακριβές περιεχόμενο της ατζέντας. Το παρασκήνιο πάντως είναι έντονο με τους Ευρωπαίους, που δεν βρίσκονται στο τραπέζι, να πιέζουν το Ισραήλ να διακόψει τις επιχειρήσεις στον Λίβανο, ώστε να μην τιναχθούν στον αέρα οι συνομιλίες.