Πώς να τελειώσει ένας πόλεμος χωρίς ηττημένους

Και ο Τραμ και η ιρανική ηγεσία θέλουν το τέλος αυτού του πολέμου, μόνο που δεν το θέλουν με τους ίδιους όρους και αυτό είναι αναμενόμενο. Ποιος όμως χάνει από την συνεχή παράταση των διαπραγματεύσεων και από τη συμφωνία στην οποία βρισκόμαστε υποτίθεται κοντά, αλλά ποτέ δεν φτάνουμε στην υπογραφή της;

Οι Ιρανοί δεν έχουν απεριόριστες αντοχές στη συνέχιση της σύρραξης, αν και έχουν δείξει αντοχές μεγαλύτερες απ’ αυτές που υπολόγιζαν ΗΠΑ και Ισραήλ όταν ξεκίνησαν τα χτυπήματα. Έχουν μεν το στρατηγικό πλεονέκτημα των στενών του Ορμούζ, μέσω του οποίου μπορούν να θέτουν όρους, πλην όμως δεν είναι μια ανθούσα οικονομία που μπορεί να αντέξει οποιοδήποτε κόστος. Η όποια συμφωνία δεν πρέπει να τους δείχνει ηττημένους, δεν πρέπει σε καμία περίπτωση για την ηγεσία του Ιράν να είναι μια παράδοση άνευ όρων, καθώς αυτό θα την απονομιμοποιούσε στα μάτια της κοινής γνώμης.

Από την άλλη ο Ντόναλντ Τραμπ θέλει μια συμφωνία πάντα στα μέτρα του. Πλην όμως αυτό δεν είναι πάντα εύκολο και ο κόσμος δεν κινείται πάντα με άξονα τις δικές του προσδοκίες. Ο πόλεμος για τον αμερικανό πρόεδρο θα πρέπει να τελειώσει σύντομα καθώς του κοστίζει πολύ, χωρίς να του αποφέρει οφέλη κυρίως πολιτικά. Και κυρίως πρέπει να τελειώσει πριν τις ενδιάμεσες εκλογές του Νοεμβρίου, στις οποίες πρέπει πάση θυσία να εμφανιστεί νικητής.

Το ερώτημα λοιπόν παραμένει και δεν μπορεί να απαντηθεί εύκολα ούτε από τους εμπλεκόμενους. Μπορεί ένας πόλεμος να τελειώσει χωρίς ηττημένους;