Αυστηρή απάντηση της Λευκωσίας στην Τουρκία: Υπάρχει μόνο ένα Κράτος στην Κύπρο - Παράνομη η «ΤΔΒΚ»

Σε επιστολή της με ημερομηνία 11 Μαΐου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Κύπρου στα Ηνωμένα Έθνη προς τον Γενικό Γραμματέα τονίζεται ότι «υπάρχει μόνο ένα Κράτος στην Κύπρο» και υπενθυμίζει ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας, μέσω των ψηφισμάτων το 1983 και 1984 «θεώρησε την ανακήρυξη της λεγόμενης "Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου" νομικά άκυρη».

Αναλυτικά η επιστολή:

«Κατόπιν οδηγιών της Κυβέρνησής μου, θα ήθελα να επιστήσω την προσοχή σας στα ακόλουθα σημεία σχετικά με το περιεχόμενο της επιστολής με ημερομηνία 16 Φεβρουαρίου 2026 από τον Μόνιμο Αντιπρόσωπο της Τουρκίας στα Ηνωμένα Έθνη (A/80/642):

Πρώτον, θα πρέπει να υπενθυμίσω ότι υπάρχει μόνο ένα Κράτος στην Κύπρο, που εκπροσωπείται από την μόνη νόμιμη Κυβέρνηση της Κυπριακής Δημοκρατίας, από την ίδρυσή της το 1960.

Η παράνομη χρήση βίας από την Τουρκία κατά της Κυπριακής Δημοκρατίας το 1974 και η συνεχιζόμενη παράνομη κατοχή μέρους του εδάφους της δεν μεταβάλλει με κανέναν τρόπο το γεγονός ότι η Κυπριακή Δημοκρατία είναι κυρίαρχη σε ολόκληρη την επικράτειά της και απολαμβάνει όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από αυτήν βάσει του διεθνούς δικαίου.

Δεύτερον, υπενθυμίζεται ότι το Συμβούλιο Ασφαλείας, μέσω των ψηφισμάτων 541 (1983) και 550 (1984), αποδοκίμασε την υποτιθέμενη απόσχιση μέρους της Κυπριακής Δημοκρατίας και θεώρησε την ανακήρυξη της λεγόμενης «Τουρκικής Δημοκρατίας της Βόρειας Κύπρου» νομικά άκυρη.

Επιπλέον, το Συμβούλιο έχει επανειλημμένα καλέσει όλα τα κράτη, στα σχετικά ψηφίσματά του, συμπεριλαμβανομένου του ψηφίσματος 550 (1984), να σεβαστούν την κυριαρχία, την ανεξαρτησία, την εδαφική ακεραιότητα και την ενότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Έτσι, η παρανομία της λεγόμενης «ΤΔΒΚ» πηγάζει από το γεγονός ότι ιδρύθηκε ως αποτέλεσμα παράνομης χρήσης βίας και άλλων κατάφωρων παραβιάσεων των κανόνων του γενικού διεθνούς δικαίου, ιδίως εκείνων που έχουν αναγκαστικό χαρακτήρα (jus cogens), όπως επιβεβαιώθηκε από το Διεθνές Δικαστήριο στη συμβουλευτική του γνώμη του 2010 για το Κοσσυφοπέδιο.

Ως εκ τούτου, η οντότητα αυτή στερείται διεθνούς νομικής προσωπικότητας και δεν έχει ικανότητα να συνάπτει διεθνείς συμφωνίες. Συνεπώς, οποιεσδήποτε φερόμενες συμφωνίες που έχουν συναφθεί με την εν λόγω οντότητα είναι άκυρες εξαρχής βάσει του διεθνούς δικαίου.

Τρίτον, οι θαλάσσιες αξιώσεις που προβάλλονται μέσω της υποβολής γεωγραφικών συντεταγμένων από την Τουρκία δεν έχουν καμία νομική βάση.

Αυτές οι ισχυρισμοί δεν δημιουργούν καμία νομική υποχρέωση ούτε έναντι της Κυπριακής Δημοκρατίας ούτε έναντι οποιουδήποτε άλλου τρίτου Κράτους. Η Τουρκία βασίζει για άλλη μια φορά τους ισχυρισμούς της στην ψευδή και εντελώς αβάσιμη πρόταση ότι τα νησιά δεν δικαιούνται θαλάσσιες ζώνες εκτός από μια απλή χωρική θάλασσα, αντίθετα με το άρθρο 121 (2) της Σύμβασης των Ηνωμένων Εθνών του 1982 για το Δίκαιο της Θάλασσας, βασιζόμενη σε μια επιλεκτική και παραμορφωμένη ερμηνεία της σχετικής νομολογίας.