Ναυάγια στις Μπαχάμες αποκαλύπτουν ότι οι Πειρατές της Καραϊβικής ήταν αληθινοί

Ο Μαυρογένης και ο Κάλικο Τζακ Ράκχαμ ήταν μεταξύ των πειρατών που, μεταξύ του 1690 και του 1720, μετέτρεψαν το Νασάου ένα νησί στην περιοχή της Νέας Πρόβιντενς σε κρησφύγετο. Σε αυτό σχεδίαζαν τις επόμενες ληστείες τους στην ανοιχτή θάλασσα και μοίραζαν τα λάφυρά τους.

Η «χρυσή εποχή της πειρατείας»

Μία κατάδυση στην κλειστή ζώνη του λιμανιού του Νασάου επέτρεψε σε μία αποστολή να εντοπίσει έξι ναυάγια, τρία από τα οποία μπορούν να εντοπιστούν στη «χρυσή εποχή της πειρατείας».

Οι πειρατές, σύμφωνα με την εφημερίδα Guardian, ήταν γνωστοί για την καταστροφή των αποδεικτικών στοιχείων της δράσης τους βάζοντας φωτιά σε πλοία που είχαν καταλάβει, αφού πρώτα είχαν κλέψει το φορτίο τους, τα κανόνια και τα εξαρτήματά τους. Οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν ένα απανθρακωμένο ξύλινο κύτος, το οποίο εξακολουθούσε να βαρύνεται από ένα πέτρινο έρμα.

Πώς δρούσαν

Τα όπλα που προτιμούσαν οι πειρατές για να προκαλούν πανικό στα εχθρικά πλοία, ήταν περιστρεφόμενα πυροβόλα και τα κανόνια με περιστρεφόμενη βάση. Οι αρχαιολόγοι βρήκαν «μια κάρτα επικοινωνίας πειρατικών επιθέσεων» μαζί με ένα σιδερένιο κανόνι και μια στοίβα από 25 μολύβδινες σφαίρες μουσκέτων, καθώς και μια πέτρα λείανσης για το ακόνισμα σπαθιών.

Τα ευρήματα ξεπέρασαν κάθε προσδοκία των επιστημόνων, επειδή ο βυθός είχε υποστεί μεγάλες παρεμβάσεις.

«Αυτά τα ευρήματα είναι η κορυφή του παγόβουνου. Σοκαρίστηκα από την επιβίωση ενός ξύλινου κύτους - τα πλοία ήταν άλλωστε το βασικό εργαλείο του πειρατικού τρόμου. Θα μπορούσαν κάλλιστα να υπάρχουν δεκάδες ακόμη ναυάγια μέσα και γύρω από το λιμάνι» όπως δήλωσε σην εφημερίδα Guardian ο Βρετανός θαλάσσιος αρχαιολόγος και ένας από τους επικεφαλής του έργου, Σον Κίνγκσλεϊ.

«Το να δεις και να αγγίξεις το κύτος ήταν πραγματικά μια στιγμή που συμβαίνει μια φορά στη ζωή σου και ήταν αρκετά συγκινητικό» σχολίασε.

Να σημειωθεί ότι, το μακρινό πλέον 1695, ο Χένρι Άιβερι έγινε ο πιο καταζητούμενος εγκληματίας της εποχής του, μετά την πιο επικερδή ληστεία στην ιστορία των πειρατών, λεηλατώντας χρυσό, ασήμι, ζαφείρια, σμαράγδια και διαμάντια αξίας άνω των 85 εκατομμυρίων λιρών.

Όταν οι αρχαιολόγοι ανακάλυψαν το απανθρακωμένο κύτος, του οποίου τα δοκάρια ήταν συνδεδεμένα με ξύλινα καρφιά, αναρωτήθηκαν αν αυτή θα μπορούσε να ήταν η ναυαρχίδα του Άιβερι, το πλοίο «Fancy», το οποίο είχε και καεί μέχρι την ίσαλο γραμμή.

«Η καύση πλοίων μέχρι την ίσαλο γραμμή ήταν μια διαβόητη τακτική για την απόκρυψη των εγκλημάτων από τις Αρχές. Το κύτος του Νασάου δείχνει όλα τα σημάδια πειρατικής δράσης» όπως εξήγησε ένας ακόμη από τους συγγραφείς, ο καθηγητής Μάικλ Πάτεμαν.

«Το πλοίο ήταν βαριά οπλισμένο, με περιστρεφόμενα πυροβόλα. Στερεωμένα στα κιγκλιδώματα του καταστρώματος, αυτά τα όπλα εξαπέλυαν καταστροφικά πυρά στα εχθρικά πληρώματα».

Οι ανακαλύψεις είναι ακόμη πιο συναρπαστικές επειδή, ενώ έχουν βρεθεί αρκετά ναυάγια πειρατών μεταξύ Μαυρικίου και Βόρειας Καρολίνας, κανένα δεν είχε ανακαλυφθεί προηγουμένως στο Νασάου, «το λιμάνι των πειρατών της Καραϊβικής στις Μπαχάμες», δήλωσε ο Κίνγκσλεϊ.

Αναφερόμενος στις ταινίες που δημιούργησαν τον μύθο γύρω από τους «Πειρατές της Καραϊβικής» σχολίασε πως «χάρη στο Χόλιγουντ, όλοι αγαπούν τον θρύλο. Αλλά, κανείς δεν ξέρει πώς ζούσαν πραγματικά... και τι απέγιναν τα οχήματα του χάους που σκορπούσαν».

Η νέα αυτή έρευνα «φωτίζει» ακριβώς αυτή την πτυχή της ιστορίας της πειρατείας.