Ο πόλεμος, οι νουθεσίες και η μέρα της μαρμότας

Άλλωστε μετράμε περισσότερες μέρες «διαπραγματεύσεων» ή απόπειρες να ξεκινήσει ένας νέος κύκλος τους, παρά για πολεμικές επιχειρήσεις. Έχουμε φτάσει πολλές φορές στο παραπέντε, ο Ντόναλντ Τραμπ και οι υπουργοί του δηλώνουν συχνά ότι βρισκόμαστε μία ανάσα από συμφωνία και μένουν κάποιες λεπτομέρειες και την επόμενη μέρα, ενίοτε και τα επόμενα λεπτά αρχίζει η ομοβροντία απειλών και από τις δύο πλευρές.

Το τελευταίο επεισόδιο αυτού του ομολογουμένως παράδοξου πολέμου, που επηρεάζει όμως όλον τον πλανήτη, είναι τα ισραηλινά χτυπήματα στον Λίβανο, που απαντήθηκαν από το Ιράν, ο αμερικανός πρόεδρος μίλησε με τον Νετανιάχου και του είπε να είναι «προσεκτικός». Μια τέτοια νουθεσία ίσως να ήταν χρήσιμη για κάποιον που οδηγεί το βράδυ σε σκοτεινό δρόμο, αλλά είναι αμφίβολο αν μπορεί να τελειώσει έναν πόλεμο.

Για να τελειώσει αυτός ο πόλεμος ή έστω να μπουν οι βάσεις για να συμβεί αυτό θα πρέπει τα εμπλεκόμενα μέρη να θέλουν το τέλος του. Αλλά είναι αμφίβολο ότι κάτι τέτοιο θέλουν και το Ισραήλ και οι Φρουροί της Επανάστασης, που αν και εχθροί έχουν ένα κοινό στοιχείο. Θεωρούν ότι το τέλος του πολέμου τους αποδυναμώνει στο εσωτερικό πεδίο.

Είναι πολύ πιθανό ότι για καιρό ακόμα θα ζούμε τη μέρα της μαρμότας ,όπου οι παρολίγον συμφωνίες, οι απειλές, τα χτυπήματα και εκ νέου προσπάθειες διαπραγμάτευσης θα είναι μια ενοχλητική λούπα που το μόνο που θα καταφέρνει είναι να κρατά τον πλανήτη σε μία διαρκή ανασφάλεια.