Κολομβία: «Σαν ταινία τρόμου» - Μάρτυρες περιγράφουν τη στιγμή του φονικού σεισμού

Εικόνες από τις επιχειρήσεις διάσωσης στις πόλεις Περέιρα και Κάλι δείχνουν διασώστες και εθελοντές να χρησιμοποιούν φακούς για να εντοπίσουν επιζώντες στα συντρίμμια κτηρίων που κατέρρευσαν.

Σύμφωνα με το νεότερο τραγικό απολογισμό, οι νεκροί ανέρχονται στους 164 και οι τραυματίες στους 570, οι αγνοούμενοι ξεπερνούν τις 3.000 ενώ δεκάδες είναι τα κτήρια που έχουν υποστεί σοβαρές ζημιές ή έχουν καταστραφεί ολοσχερώς.

Οι επιχειρήσεις διάσωσης συνεχίζονται, ενώ υπάρχουν περιοχές όπου δεν έχει φτάσει βοήθεια.

Ο Βικτόρ Τσαμαπούρο, ηγέτης του καταυλισμού ιθαγενών Wounaan «Buenavista» στο διαμέρισμα Τσοκό, δήλωσε στο CNNi ότι ο σεισμός «έγινε αισθητός με μεγάλη σφοδρότητα».

«Όλα τα σπίτια μας έχουν καταρρεύσει. Πού θα κοιμηθούμε τώρα; Πρέπει να είμαστε σε εγρήγορση, κοιμόμαστε έξω», είπε.

Η πρόσβαση στον καταυλισμό «Buenavista» είναι δυνατή μόνο με σκάφος, μέσω μιας διαδρομής πέντε ωρών από το λιμάνι Buenaventura, στις ακτές του Ειρηνικού της Κολομβίας.

«Ήταν σαν να έβλεπα τον Εξορκιστή»

Άτομα που επέζησαν από τον σεισμό της Δευτέρας, περιέγραψαν την «τρομακτική» εμπειρία τους σε συνεντεύξεις στο CNNi.

Ο Γκάμπριελ Μόνακο, ο οποίος διαμένει στον 25ο όροφο ενός κτιρίου στο Μεντεγίν, δήλωσε ότι βρισκόταν στο κρεβάτι και χρησιμοποιούσε το κινητό του τηλέφωνο όταν άρχισαν όλα να τραντάζονται.

«Ο τρόπος που κουνιόταν το κρεβάτι θύμιζε σκηνή από την ταινία "Ο Εξορκιστής"», είπε, αναφερόμενος στην ταινία τρόμου του 1973.

«Ξύπνησα τη γυναίκα μου και τρέξαμε στο μπάνιο», πρόσθεσε ο Mónaco. «Κράτησε μόνο δυόμισι λεπτά περίπου, αλλά φάνηκε σαν να πέρασε μια εβδομάδα... Η γυναίκα μου προσευχόταν».

Το κτήριό όπου διαμένει κατασκευάστηκε πριν από περίπου μία δεκαετία και διαθέτει αντισεισμικά συστήματα, εξήγησε ο Μόνακο, προσθέτοντας: «Βλέπω ότι πολλά παλαιότερα κτήρια, τα οποία δυστυχώς δεν διαθέτουν τέτοιου είδους συστήματα, έχουν καταρρεύσει».

Η Μάρθα Σεπουλβέντα, κάτοικος συνοικίας της πρωτεύουσας Μπογκοτά δήλωσε: «Όλα κουνιούνταν. Παραλίγο να μην μπορώ να ανοίξω την πόρτα του διαμερίσματός μου».

«Η μητέρα μου χρησιμοποιεί αναπηρικό αμαξίδιο, αλλά δόξα τω Θεώ μένουμε στον πρώτο όροφο και καταφέραμε να τη βγάλουμε έξω», πρόσθεσε.

Ο Κάρλος Ρεστρέπο, κάτοικος της ίδιας περιοχής ανέφερε: «Είχαμε την αίσθηση ότι όλα θα κατέρρεαν πάνω μας· ήταν τρομακτικό. Ευτυχώς, εδώ στην Μπογκοτά, το μόνο που ζήσαμε ήταν ένας μεγάλος τρόμος».