«Comeback» της Ιταλίας στην πυρηνική ενέργεια - Το χρονοδιάγραμμα και το «βλέμμα» στο μέλλον

Το μέτρο εγκρίθηκε από την Άνω Βουλή με 81 ψήφους υπέρ και 51 κατά, ενώ επτά μέλη απείχαν. Όπως επισημαίνει το Associated Press, η κίνηση αυτή σηματοδοτεί ένα σημαντικό βήμα στην προσπάθεια της κυβέρνησης Μελόνι να ενισχύσει την ενεργειακή ασφάλεια.

Το νομοσχέδιο, το οποίο είχε επίσης εγκριθεί από την κάτω Βουλή των Αντιπροσώπων, θεσπίζει ένα νομικό πλαίσιο για τις πυρηνικές τεχνολογίες επόμενης γενιάς. Συγκεκριμένα, εξουσιοδοτεί την κυβέρνηση να συντάξει εκτελεστικά διατάγματα κατά τους επόμενους 12 μήνες που θα καλύπτουν την αδειοδότηση αντιδραστήρων, τα πρότυπα ασφαλείας, τη διαχείριση αποβλήτων και τα κριτήρια για μελλοντικές εγκαταστάσεις.

Η εξέλιξη αυτή θέτει την Ιταλία σε τροχιά επαναφοράς της πυρηνικής ενέργειας. Υπενθυμίζεται πως, το ζήτημα είχε τεθεί σε δημοψήφισμα δύο φορές και είχε απορριφθεί από τους πολίτες. Πρώτα μετά την καταστροφή του Τσερνόμπιλ το 1986 και ξανά μετά το ατύχημα της Φουκουσίμα στην Ιαπωνία το 2011.

«Η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν»

Ο υπουργός Περιβάλλοντος και Ενεργειακής Ασφάλειας, Ζιλμπέρτο ​​Πιτσέτο Φρατίν, δήλωσε ότι η ψηφοφορία αυτή συνιστά ένα ιστορικό βήμα προς τα εμπρός για την Ιταλία.

«Η πυρηνική ενέργεια δεν αποτελεί επιστροφή στο παρελθόν» υποστήριξε. «Όταν ενσωματώνεται με τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, είναι μια νικηφόρα τεχνολογία, η οποία μπορεί να δώσει εξαιρετικά αποτελέσματα για την ενεργειακή μας ασφάλεια» συμπλήρωσε.

Η ιταλική κυβέρνηση εκτιμά ότι η αυξανόμενη ζήτηση ηλεκτρικής ενέργειας, οι κλιματικοί στόχοι και οι ανησυχίες για την ενεργειακή ασφάλεια που αποκάλυψε ο πόλεμος στην Ουκρανία δικαιολογούν την επαναφορά της πυρηνικής ενέργειας στο ενεργειακό μείγμα της χώρας.

Αντί να αναβιώσει τους μεγάλους αντιδραστήρες του παρελθόντος, η νέα στρατηγική επικεντρώνεται σε μικρούς αρθρωτούς αντιδραστήρες ή SMRs, και άλλες προηγμένες τεχνολογίες που «θα μπορούσαν να είναι ασφαλέστερες, πιο ευέλικτες και ταχύτερες στην κατασκευή».

Η νομοθεσία δεν επιτρέπει την κατασκευή κανενός αντιδραστήρα. Αντίθετα, δημιουργεί την κανονιστική βάση που απαιτείται πριν από την πρόταση, την αξιολόγηση και την έγκριση μελλοντικών έργων.