Να σβήσουμε τα φώτα ή θα μας τα αλλάξετε;

Θα έλεγε κανείς ότι σε μία οικονομική Ένωση, όπως η Ευρωπαϊκή, με κράτη- μέλη από τα πλουσιότερα στον πλανήτη και με πολλαπλά εργαλεία αντιμετώπισης κρίσεων η διαχείριση μιας τόσο επώδυνης για τους πολίτες κρίσης θα ήταν πιο αποτελεσματική.

Πλην όμως δυστυχώς εδώ και χρόνια η ηγεσία της ΕΕ εμφανίζεται αμήχανη, άτολμη και σίγουρα αναποτελεσματική. Εκτός αν θεωρήσουμε ως ανάγνωση του προβλήματος που οδηγεί σε λύση την διαπίστωση ότι θα έχουμε έναν δύσκολο χειμώνα. Ο κόσμος όμως δεν χρειάζεται διαπιστώσεις, χρειάζεται λύσεις.

Ποια ήταν η πρώτη λύση που ήρθε από την Κομισιόν; Η έκκληση να ξοδεύουμε λιγότερη ενέργεια και να σβήνουμε τα φώτα. Ούτε ενισχύσεις, ούτε δημοσιονομικοί χώροι, ούτε εξαιρέσεις, ούτε μία πρόταση που να επιχειρεί έστω να δώσει διέξοδο.

Η πρόταση για να ανάψει «πράσινο» στη μείωση του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης, που ζητά ο Κυριάκος Μητσοτάκης- και όχι μόνο αυτός- φαίνεται ότι μπαίνει στις ευρωπαϊκές καλένδες και πέφτει θύμα της «δημοσιονομικής ορθοδοξίας» που εκπορεύεται κυρίως από τη γερμανική πλευρά, αλλά έχει οπαδούς και σε άλλες χώρες.

Μπορεί να είναι εξαιρετικά σοβαρά ζητήματα τα καπάκια στα μπουκάλια των νερών και των αναψυκτικών και τα πλαστικά καλαμάκια, αλλά μάλλον δεν επαρκούν για να πείσουν τους πολίτες ότι η Ευρώπη έχει λύσεις και λύνει προβλήματα και κυρίως ακούει τους πολίτες της όταν έχουν ανάγκη. Γιατί κάποιος δύσκολα βρίσκει παρηγοριά όταν κλείνει τα φώτα, ειδικά όταν του τα αλλάζουνε.