Επιστήμονες χαρτογράφησαν τα χαρακτηριστικά του προσώπου που κάνουν ένα χαμόγελο ελκυστικό

Το χαμόγελο αποτελεί μια οικουμενική ανθρώπινη έκφραση χαράς, ωστόσο τα χαρακτηριστικά του διαφέρουν μεταξύ πληθυσμιακών ομάδων. Προηγούμενες έρευνες έχουν εξετάσει παραμέτρους όπως η γραμμή και το τόξο του χαμόγελου, η καμπυλότητα του άνω χείλους και η συμμετρία, εστιάζοντας κυρίως σε πληθυσμούς ευρωπαϊκής καταγωγής, αναφέρει ο Independent.

Στη νέα μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό PLOS One, οι ερευνητές ανέλυσαν συστηματικά τα χαμόγελα σχεδόν 500 νεαρών ενηλίκων από το Βιετνάμ, με μέση ηλικία τα 21 χρόνια, προκειμένου να κατανοήσουν πώς τα επιμέρους χαρακτηριστικά του προσώπου και της στοματικής κοιλότητας επηρεάζουν την αισθητική του χαμόγελου.

Σε αντίθεση με προηγούμενες προσεγγίσεις, οι επιστήμονες επικεντρώθηκαν στο δυναμικό χαμόγελο, καταγράφοντας την κίνηση των χειλιών, των δοντιών και των γύρω μαλακών ιστών. Το χαμόγελο δεν αποτελεί μια στατική εικόνα αλλά μια σύνθετη κίνηση. Ο τρόπος με τον οποίο μετακινούνται οι ιστοί επηρεάζει ποια δόντια αποκαλύπτονται, πώς καμπυλώνονται τα χείλη και πόσο ορατά γίνονται τα ούλα και τα κενά στις πλευρές του στόματος.

Τα χαρακτηριστικά που εξετάστηκαν

Κάθε συμμετέχων καταγράφηκε δύο φορές: αρχικά με τα χείλη σε κατάσταση ηρεμίας και στη συνέχεια κατά τη διάρκεια ενός φυσικού, αυθόρμητου χαμόγελου. Οι εικόνες υποβλήθηκαν σε επεξεργασία ώστε να έχουν ομοιόμορφη φωτεινότητα, αντίθεση, μέγεθος και θέση κεφαλής.

Οι ερευνητές εξέτασαν οκτώ χαρακτηριστικά του χαμόγελου και εννέα επιπλέον μετρήσεις του προσώπου και της στοματικής κοιλότητας.

Μεταξύ αυτών περιλαμβάνονταν η πρόσθια γραμμή του χαμόγελου, δηλαδή η νοητή καμπύλη που ακολουθεί τα κάτω άκρα των άνω μπροστινών δοντιών, καθώς και το τόξο του χαμόγελου, που περιγράφει τη σχέση αυτής της καμπύλης με το περίγραμμα του κάτω χείλους. Μετρήθηκε επίσης ο λεγόμενος παρειακός διάδρομος, το κενό που σχηματίζεται ανάμεσα στις γωνίες του στόματος και στις εξωτερικές επιφάνειες των πίσω άνω δοντιών.

Άλλη παράμετρος ήταν ο δείκτης χαμόγελου, ο οποίος υπολογίζεται από την αναλογία του πλάτους προς το ύψος του χαμόγελου. Οι επιστήμονες εξέτασαν ακόμη το μήκος και την κινητικότητα του άνω χείλους, το μέγεθος του στόματος, τη συμμετρία και την ορατότητα των δοντιών.

Τι κάνει τη διαφορά

Στη συνέχεια, οι μετρήσεις συσχετίστηκαν με αξιολογήσεις της ελκυστικότητας των χαμόγελων.

Τρία χαρακτηριστικά παρουσίασαν ιδιαίτερα σημαντικές συσχετίσεις με τις αξιολογήσεις: η πρόσθια γραμμή του χαμόγελου, το τόξο του και η καμπυλότητα του άνω χείλους.

Παράλληλα, διαπιστώθηκε ότι η συμμετρία, χαρακτηριστικό στο οποίο δίνουν ιδιαίτερη σημασία τόσο οι ασθενείς όσο και οι γιατροί, συνδέεται σημαντικά με το μήκος του άνω χείλους κατά τη διάρκεια του χαμόγελου.

Τα ευρήματα αναδεικνύουν την αλληλεπίδραση μεταξύ δοντιών και μαλακών ιστών, επιβεβαιώνοντας ότι η μεταβολή της θέσης των δοντιών μπορεί να επηρεάσει ουσιαστικά τη συνολική εμφάνιση ενός χαμόγελου. Τα αποτελέσματα της μελέτης θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν από ορθοδοντικούς και γναθοπροσωπικούς χειρουργούς για τον σχεδιασμό περισσότερο εξατομικευμένων αισθητικών θεραπειών, λαμβάνοντας υπόψη όχι μόνο τα δόντια, αλλά και τη συνολική δυναμική του προσώπου.