Politico: Γιατί η Ευρώπη δεν πρέπει να πανηγυρίζει νίκη των Δημοκρατικών στις ενδιάμεσες εκλογές

Όπως εξηγεί το άρθρο το ενδεχόμενο να περάσει ο έλεγχος του Κογκρέσου στους Δημοκρατικούς είναι απίθανο να προσφέρει άμεση ανακούφιση στην Ευρώπη.

Αν και περιορισμένος στο εσωτερικό μέτωπο, ο Τραμπ θα παραμείνει ελεύθερος να επικεντρωθεί στην εξωτερική πολιτική και το εμπόριο - τομείς όπου η εκτελεστική εξουσία των ΗΠΑ υπόκειται σε σχετικά περιορισμένο έλεγχο από το Κογκρέσο - γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο νέων διενέξεων και σκληρότερων απαιτήσεων απέναντι στην Ευρώπη.

«Θα ήταν λάθος για τους Ευρωπαίους να υποθέσουν ότι οι διατλαντικές σχέσεις θα γίνουν πιο θερμές», δήλωσε ο Βολφγκανγκ Ίσινγκερ, βετεράνος Γερμανός διπλωμάτης και πρώην πρόεδρος της Διάσκεψης του Μονάχου για την Ασφάλεια. «Η δική μου εκτίμηση είναι ότι θα συμβεί ακριβώς το αντίθετο», πρόσθεσε.

Μια πρόσφατη έρευνα σε όλη την ΕΕ έδειξε ότι το 58% των ερωτηθέντων τάσσεται υπέρ των Δημοκρατικών, σε σύγκριση με μόλις 18% υπέρ των Ρεπουμπλικανών του Ντόναλντ Τραμπ. Ωστόσο, παρόλο που οι δημοσκοπήσεις υποδηλώνουν ότι οι Ευρωπαίοι επικριτές του Αμερικανού προέδρου θα δουν την επιθυμία τους να πραγματοποιείται, θα ήταν φρόνιμο να αποφύγουν κάθε θριαμβολογία ή επίδειξη υπεροχής, συμβουλεύει ο Ίσινγκερ.

«Θα υπάρξουν φωνές εδώ στην Ευρώπη - ορισμένες μάλιστα σημαντικές - που θα θελήσουν να πανηγυρίσουν και να συγχαρούν τους Δημοκρατικούς, αλλά πιστεύω ότι αυτό θα ήταν επιζήμιο», δήλωσε στο Politico.

«Θα συμβούλευα τους Ευρωπαίους φίλους μου να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση και να αποφύγουν να δώσουν στον Λευκό Οίκο οποιαδήποτε αφορμή για να εξοργιστεί με την Ευρώπη ή, για να είμαστε ακριβείς, να εξοργιστεί περισσότερο απ’ ό,τι είναι ήδη», πρόσθεσε με ένα χαμόγελο.

Άλλοι διατηρούν επιφυλάξεις ως προς το αν η αυτοσυγκράτηση θα φέρει κάποιο ουσιαστικό αποτέλεσμα. Μεταξύ αυτών είναι η Ναταλί Τότσι, πρώην σύμβουλος δύο επικεφαλής της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ.

«Για να είμαι ειλικρινής, δεν νομίζω ότι ο Τραμπ χρειάζεται πραγματικά λόγους ή δικαιολογίες για να επιτεθεί στην Ευρώπη», ανέφερε. Επιπλέον, υποστήριξε ότι θα είναι δύσκολο να μην υπάρξουν πανηγυρισμοί, εφόσον κάποιος «νοιάζεται για τη δημοκρατία».

Μια αποτυχία για τον Τραμπ θα μπορούσε να τονώσει το ηθικό των φιλελεύθερων και των κεντρώων στην Ευρώπη, οι οποίοι ερμηνεύουν τις εκλογικές ήττες του Βίκτορ Όρμπαν στην Ουγγαρία και του Αλεξάνταρ Βούτσιτς στη Σερβία ως ένδειξη ότι ο λαϊκισμός έχει φτάσει στο απόγειό του ή, τουλάχιστον, έχει σταθεροποιηθεί.

Αυτό το συμπέρασμα ίσως είναι πρόωρο. Τα ποσοστά που συγκεντρώνει στις δημοσκοπήσεις η Μαρίν Λεπέν στη Γαλλία, καθώς και τα πρόσφατα κέρδη του κόμματος «Εναλλακτική για τη Γερμανία» (AfD), υποδηλώνουν ότι η λαϊκιστική πολιτική παραμένει ισχυρή. Ωστόσο, μια ήττα του κινήματος MAGA θα προσέφερε μια τόνωση στο ηθικό των φιλελεύθερων και των κεντρώων, σημείωσε η Τότσι.

Θα ωφελούσε, όμως, μια νίκη των Δημοκρατικών την ΕΕ βραχυπρόθεσμα; «Όχι ιδιαίτερα», τόνισε ο Ίσινγκερ. Το ενδεχόμενο να αποκτήσουν οι Δημοκρατικοί τον έλεγχο του Κογκρέσου θα είχε ελάχιστο πρακτικό αντίκτυπο στην Ευρώπη, ενώ θα μπορούσε ακόμη και να επιδεινώσει την κατάσταση.

«Αν ο Ντόναλντ Τραμπ βρεθεί εγκλωβισμένος σε έρευνες του Κογκρέσου και διαδικασίες παραπομπής, και αν στο εσωτερικό μέτωπο περιορίζεται από ένα εχθρικό σώμα, είναι αναπόφευκτο να στρέψει το ενδιαφέρον του εκεί όπου είναι αδύναμο: στην εξωτερική πολιτική και την εμπορική πολιτική», πρόσθεσε.

«Πρέπει να προετοιμαστούμε όχι για πιο αρμονικές διατλαντικές σχέσεις, αλλά για μεγαλύτερη οξύτητα, καθώς και για ακόμη περισσότερες απαιτήσεις του Τραμπ προς την Ευρώπη» υπογράμμισε.

Την ίδια άποψη εκφράζει και ο Κερτ Βόλκερ, ο οποίος διετέλεσε ο τελευταίος πρεσβευτής των ΗΠΑ στο ΝΑΤΟ επί προεδρίας Τζορτζ Μπους του νεότερου.

«Μην περιμένετε μεγάλες αλλαγές από τη διακυβέρνηση Τραμπ», προειδοποίησε. «Το Κογκρέσο θα ερευνήσει τα πάντα. Θα ερευνήσουν τον Τραμπ, την οικογένειά του, τις επιχειρήσεις της οικογένειας, τον Στιβ Γουίτκοφ και τον Τζάρεντ Κούσνερ, τον Ίλον Μασκ, τον Πιτ Χέγκσεθ, καθώς και τον Κας Πατέλ στο FBI. Ο Τραμπ θα δώσει σκληρή μάχη σε όλα τα μέτωπα και το όλο σκηνικό θα θυμίζει τσίρκο».

«Εντάξει, οι Δημοκρατικοί θα στηρίξουν πολύ περισσότερο την Ουκρανία και το ΝАТО, αλλά δεν μπορούν να δώσουν εντολές στον Τραμπ για το τι πρέπει να κάνει», πρόσθεσε. «Μπορεί να εγκρίνουν κονδύλια, αλλά ο Τραμπ απλώς απαντά: "Λοιπόν, δεν είμαι υποχρεωμένος να τα δαπανήσω"».

Ο Βόλκερ προβλέπει ότι ο Τραμπ θα εντείνει τη χρήση της τακτικής της «σιωπηρής ακύρωσης δαπανών», μιας αμφιλεγόμενης νομικής θεωρίας για την ανάκτηση κονδυλίων που έχουν εγκριθεί από το Κογκρέσο. «Αυτό είναι το μοτίβο που ακολουθεί σε πολλά ζητήματα, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τους δασμούς», ανέφερε ο Βόλκερ. «Σε πολλές άλλες περιπτώσεις, ωστόσο, προτιμά να κερδίζει χρόνο και να μεταφέρει τη μάχη στα δικαστήρια».

Ο πρώην πρεσβευτής δήλωσε πως δεν είναι βέβαιος για την κατεύθυνση που θα επιλέξει ο Τραμπ όσον αφορά το Ιράν: αν δηλαδή θα επανεκκινήσει στρατιωτικές επιχειρήσεις ή αν θα αφήσει την Ευρώπη και την Ασία να επιλύσουν την κρίση. Όσον αφορά το ΝАТО και τη μείωση της αμερικανικής στρατιωτικής παρουσίας στην Ευρώπη, ο Βόλκερ εκτιμά ότι ο Τραμπ θα κινηθεί προσεκτικά, φοβούμενος εσωτερικές αντιδράσεις.

Από την άλλη πλευρά, ο Τραμπ είναι «εξαιρετικά απρόβλεπτος», σημειώνει η Μπρόουεν Μάντοξ, διευθύντρια και διευθύνουσα σύμβουλος της βρετανικής δεξαμενής σκέψης Chatham House.

«Ίσως, αφού ξεσπάσει αρχικά για το εκλογικό αποτέλεσμα, κάνει πίσω και επικεντρωθεί στα μνημεία που σχεδιάζει συμπεριλαμβανομένης της αίθουσας χορού στον Λευκό Οίκο», εικάζει, με μια δόση ελπίδας αλλά χωρίς ιδιαίτερη πεποίθηση.

Η Μάντοξ θεωρεί ότι δεν υπάρχει λόγος για πανηγυρισμούς, ανεξάρτητα από το εκλογικό αποτέλεσμα ή την αντίδραση του Τραμπ. Οι Ευρωπαίοι ηγέτες θα έπρεπε, αντιθέτως, να αναλογιστούν πόσο έχουν αλλάξει οι ΗΠΑ.

«Οι Αμερικανοί ψηφοφόροι εξέλεξαν τον Τραμπ δύο φορές, και ακόμη κι αν τώρα στραφούν εναντίον του, το γεγονός αυτό δείχνει ότι το ενδιαφέρον τους στρέφεται πλέον στο εσωτερικό», επεσήμανε.

Οι Ευρωπαίοι άργησαν να αντιληφθούν τη σημασία του κινήματος MAGA και τη διάρκεια που θα μπορούσε να έχει, λέει η Μάντοξ. Πιστεύει ότι δεν έχει γίνει ακόμη πλήρως κατανοητό το πόσο έχει αλλάξει το αμερικανικό πολιτικό τοπίο — συμπεριλαμβανομένου του Δημοκρατικού Κόμματος.

«Δεν νομίζω ότι η Αμερική βλέπει πλέον τον εαυτό της σε σχέση με την Ευρώπη όπως το έκανε παλαιότερα», ανέφερε. «Για μένα, αυτό το μήνυμα είναι σαφές εδώ και αρκετό καιρό» κατέληξε.