«Καμπανάκι» για την ευρωπαϊκή βιομηχανία - Το στοίχημα του γαλλίου και το πολύτιμο σκραπ

Η Ευρώπη διαθέτει σημαντικά αποθέματα πολύτιμων πρώτων υλών σε βιομηχανικά κατάλοιπα, σκωρίες, τέλματα και προϊόντα που έκλεισαν τον κύκλο ζωής τους, ωστόσο η αξιοποίηση τους προϋποθέτει προηγμένη μεταλλουργική δραστηριότητα και όχι μία απλή ανακύκλωση.

«Με αυτήν τη δραστηριότητα η Ευρώπη μπορεί να ενισχύσει την ανθεκτικότητα της οικονομίας και να μειώσει την εξάρτηση της από εισαγόμενες κρίσιμες πρώτες ύλες» δήλωσε σχετικά ο Ευάγγελος Μυτιληναίος παραδίδοντας την προεδρία της European Metals στη νέα πρόεδρο, Inge Hofkens.

Άλλωστε, τα μέταλλα αποτελούν τη βάση για την άμυνα, την ηλεκτροκίνηση, τους ημιαγωγούς, τις μπαταρίες, τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και την τεχνητή νοημοσύνη, με το βασικό ζητούμενο πλέον να είναι η μετάβαση από τις εξαγγελίες στην εφαρμογή, τόνισε.

Πλέον η συζήτηση δεν αφορά την αναγνώριση του προβλήματος, αλλά την εφαρμογή των πολιτικών που έχουν ήδη εξαγγελθεί και αυτό είναι κάτι στο οποίο συμφωνούν όλοι.

Κοινό σημείο αναφοράς παραμένει το υψηλό ενεργειακό κόστος

Ενέργεια και μέταλλα είναι άρρηκτα συνδεδεμένα, καθώς για τη μεταλλουργία η ηλεκτρική ενέργεια αποτελεί το σημαντικότερο παραγωγικό συντελεστή.

«Αν η ευρωπαϊκή βιομηχανία συνεχίσει να πληρώνει σημαντικά ακριβότερη ηλεκτρική ενέργεια από τους διεθνείς ανταγωνιστές της, τότε οι επενδύσεις, η παραγωγή, οι θέσεις εργασίας και η καινοτομία θα μεταφερθούν εκτός Ευρώπης», προειδοποίησε ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ζητώντας η ανταγωνιστική και ασφαλής ενέργεια να αντιμετωπίζεται ως βασική βιομηχανική υποδομή, αντίστοιχη με τα λιμάνια, τα δίκτυα και τις μεταφορές.

Το στοίχημα του γαλλίου

Η επένδυση της Metlen στην παραγωγή γαλλίου στον Άγιο Νικόλαο, είναι ένα καλό παράδειγμα μιας επένδυσης που χρειάζεται η Ευρώπη, αλλά υπάρχει κίνδυνος να μην την εκμεταλλευτεί όσο θα έπρεπε.

Ήδη έχει χαρακτηριστεί ως στρατηγικό έργο στο πλαίσιο του Critical Raw Materials Act της ΕΕ, ωστόσο η μεγαλύτερη ζήτηση για το προϊόν δεν προέρχεται από την Ευρώπη αλλά από την Ιαπωνία, τις Ηνωμένες Πολιτείες και τη Νότια Κορέα.

Κάτι που αποτυπώνει μια προβληματική κατάσταση, με τον Ευάγγελο Μυτιληναίο να τονίζει πως «ξεκινήσαμε αυτή την επένδυση για την Ευρώπη, αλλά στο τέλος μπορεί να μην έχουμε Ευρωπαίους πελάτες».

Σύμφωνα με τους ανθρώπους του κλάδου, η ΕΕ οφείλει να δημιουργήσει τις συνθήκες, ώστε οι στρατηγικές επενδύσεις να βρίσκουν και αντίστοιχη βιομηχανική ζήτηση εντός της ευρωπαϊκής αγοράς, για να μην υπάρχουν «διαρροές» κρίσιμων υλών και «εξαγωγή πλούτου» προς τρίτες χώρες.

Το πολύτιμο σκραπ

Τον Σεπτέμβριο αναμένεται να κλειδώσει ο «δασμός» στις εξαγωγές scrap αλουμινίου από την ΕΕ προς τρίτες χώρες.

Σύμφωνα με πηγές της European Metals η Ευρωπαϊκή Επιτροπή εξετάζει την επιβολή τέλους στις εξαγωγές scrap αλουμινίου κοντά στο 15%, αντί για το 30% που είχε ζητήσει ο κλάδος.

Όπως αναφέρουν το 15% δεν είναι «αρκετό» για να έχει αποτέλεσμα στην συγκράτηση των εξαγωγών στρατηγικών υλών, καθώς υπάρχει η ανησυχία πως η Κίνα θα απορροφήσει την επιβάρυνση.

Αξίζει να σημειωθεί πως σήμερα είναι πιο εύκολο να προμηθευτεί κανείς πρωτόχυτο αλουμίνιο υψηλής καθαρότητας παρά επαρκείς ποσότητες scrap, καθώς ολοένα μεγαλύτερο μέρος των ανακυκλώσιμων μετάλλων κατευθύνεται προς την Κίνα, την Ινδία και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

Το επόμενο βήμα

«Έχουμε κρίσιμες πολιτικές για τον τομέα μας που θα τεθούν σε εφαρμογή τους επόμενους μήνες», σημείωσε η νέα πρόεδρος της European Metals, Inge Hofkens

Ο Νόμος για την Κυκλική Οικονομία πρέπει να προσφέρει πολλαπλές ευκαιρίες για ανακύκλωση, επεξεργασία και διύλιση μετάλλων στην Ευρώπη, ανταποκρινόμενος στην έντονα αυξανόμενη ζήτηση μετάλλων και την επιθυμητή ανθεκτικότητα πρώτων υλών.

Πρόκειται για μια τεράστια δυνητική πηγή κρίσιμων πρώτων υλών που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτες, εξήγησε.

«Καθώς η ζήτηση για κρίσιμες πρώτες ύλες αυξάνεται και η ανάγκη της Ευρώπης για ανθεκτικότητα καθίσταται πιο επείγουσα, εκτός εάν ενισχύσουμε τις δυνατότητες επεξεργασίας και τήξης της Ευρώπης, οι κρίσιμες πρώτες ύλες θα συνεχίσουν να ρέουν προς ανταγωνιστικές οικονομίες, όπου η οικονομική αξία, η στρατηγική ανθεκτικότητα και η βιομηχανική ανταγωνιστικότητα που δημιουργούν θα συσσωρεύονται όλο και περισσότερο αλλού».

Το μήνυμα που έστειλε είναι πως πρέπει να αντιμετωπιστεί η απώλεια σκραπ χαλκού και άλλων στρατηγικών μετάλλων από την ΕΕ.