H «επιχείρηση μπουλντόζα» και η αλλαγή πλεύσης της κυβέρνησης

Την αρχή έκανε ο Πάνος Σκουρλέτης και ακολούθησε η Κίνηση Πράττω στην οποία ανήκουν ο Νίκος Τόσκας και ο Νίκος Κοτζιάς. Στην ανακοίνωση αναφέρεται πως εκφράζουν τη βαθιά θλίψη και οδύνη τους για τα θύματα της καταστροφικής πυρκαγιάς που εκδηλώθηκε στην περιοχή Μάτι Αττικής, «καθώς και την αμέριστη συμπαράστασή μας στους πληγέντες για τους οποίους πρέπει να υλοποιηθούν άμεσα τα ανακοινωθέντα μέτρα ανακούφισής τους. Μέτρα τα οποία θα πρέπει να αφορούν και όλους τους άλλους πληγέντες από καταστροφές όπως της Κινέττας και της Μάνδρας».

Επιπλέον στην ανακοίνωση αναφέρεται πως «οφείλουμε να ζητήσουμε μία ειλικρινή συγγνώμη από τον Ελληνικό Λαό, που στη διάρκεια της προσπάθειάς μας για υπέρβαση των μνημονίων, δεν καταφέραμε να αλλάξουμε όπως οφείλαμε και έχει ανάγκη ο τόπος, εκείνες τις νοοτροπίες και τις αντιλήψεις που το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα της συνενοχής και της διαπλοκής, είχαν μετατρέψει την ελληνική κοινωνία σε συνυπεύθυνη στην παρανομία και ταυτόχρονα το νομιμοποιούσε».

Τη μάχη με τις κρατούσες αντιλήψεις λοιπόν θα δώσει από Δευτέρα η κυβέρνηση δηλώνοντας σε όλους τους τόνους πως είναι ανυποχώρητη στο θέμα των αυθαιρέτων και πως θα προχωρήσει σε κατεδαφίσεις. Είναι ευνόητο πως και αυτή η κίνηση έχει πολιτικό κόστος καθώς η σύγκρουση με μεγάλα κομμάτια της ελληνικής κοινωνίας είναι δεδομένη. Ωστόσο, η κυβέρνηση φαίνεται να προτιμά αυτό το πολιτικό κόστος από οποιοδήποτε άλλο αφού επιθυμεί να αποδείξει πως θα κάνει τα πάντα ώστε μια τέτοια τραγωδία να μην επαναληφθεί, τουλάχιστον όχι εξαιτίας της ολιγωρίας της και πως είναι πρόθυμη να «σπάσει αυγά» καθώς θεωρεί πως είναι η μόνη πολιτική δύναμη που μπορεί να το κάνει.

Σήμερα, ο υπουργός Επικρατείας Χριστόφορος Βερναρδάκης πρόκειται να παρουσιάσει τον αρχικό σχεδιασμό για την αναβάθμιση της Πολιτικής Προστασίας.

Έτσι, τα δύο βασικά σκέλη του σχεδιασμού της κυβέρνησης μπαίνουν σε τροχιά υλοποίησης μαζί με την fast track διαδικασία αποζημιώσεων των πυρόπληκτων.

Σε δεύτερο χρόνο θα έρθει και το δυσκολότερο κομμάτι της απόδοσης ευθυνών το οποίο κανείς δεν είναι σε θέση να πει με βεβαιότητα πότε και με ποιο τρόπο ο πρωθυπουργός θα θελήσει να προχωρήσει σε απομακρύνεις αλλά και σε προγραμματισμένες ή αιφνιδιαστικές τομές.