ΟΠΕΚΕΠΕ: Το «πανωγράψιμο», οι εμπλεκόμενοι και η διαπόμπευση στο χωριό για τους «πολύ» απατεώνες

Μεταποιητές, αγρότες αλλά και υπάλληλοι συμμετείχαν στο λεγόμενο «πανωγράψιμο», το οποίο, ωστόσο δεν εφηύραν οι αγρότες αλλά οι μεταποιητές, οι οποίοι είχαν και το μεγαλύτερο όφελος είπε ο κ. Καραμίχας, προσθέτοντας ότι «δυστυχώς σε αυτό συμμετείχαν υπάλληλοι και από το δημόσιο τομέα».

Εξήγησε ότι οι ελεγκτές, στελέχη των διευθύνσεων Γεωργίας, που έπρεπε να κάνουν τους ελέγχους, συνέπρατταν με τους μεταποιητές και έβρισκαν και τους κατάλληλους παραγωγούς, με αποτέλεσμα να γίνονται όλα αυτά που γίνονταν “όλες αυτές οι στρεβλώσεις”.

Πάντως έβαλε κι άλλες χώρες στο τσουβάλι αυτής της … «παθογένειας» σημειώνοντας ότι «δεν ήτανε μόνο ελληνικό φαινόμενο αυτό» καθώς μόλις ο ίδιος εξελέγη πρόεδρος το 2000, έμαθε από τους συνεργάτες του στο γραφείο των Βρυξελλών, ότι η Ελλάδα ήταν έκτη στην κατάταξη, με πρώτους τους Γερμανούς ενώ ακολουθούσαν οι Γάλλοι, οι Ιταλοί και οι Άγγλοι.

Ερωτηθείς ο κ. Καραμίχας από τον εισηγητή της ΝΔ, Μακάριο Λαζαρίδη εάν θεωρεί «σκάνδαλο» την υπόθεση, που εξετάζει σήμερα η κοινοβουλευτική επιτροπή, όταν μάλιστα όσα περιγράφει για εκείνη την εποχή, παραπέμπουν σε «εγκληματική οργάνωση», ο κ. Καραμίχας απάντησε ξεκάθαρα: «Τότε, δεν είχανε την μορφή της οργάνωσης, του κάτι οργανωμένου, σε σχέση με το σημερινό, αν έχουν φαγωθεί αυτά τα λεφτά που λέει η ευρωπαϊκή εισαγγελία αλλά τι αλλιώς μπορεί να είναι από σκάνδαλο δηλαδή; Πως μπορούμε να το βαπτίσουμε δηλαδή;»

-Μ. Λαζαρίδης: Πέρα από τη σύμπραξη των αγροτών με τους μεταποιητές, αναφέρατε και υπαλλήλους του ελληνικού δημοσίου. Αυτό δηλαδή δεν είναι μια συμμορία; [. . .] Όταν γίνονται 600.000 δηλώσεις ΟΣΔΕ, προφανώς θα υπάρξουν και παραβατικοί. Αλλά εδώ μας περιγράψετε παραβατικές συμπεριφορές που στην ουσία με τους σημερινούς όρους θα μπορούσαμε εύκολα να πούμε ότι κι αυτή μια εγκληματική οργάνωση ήταν..

-Τζ. Καραμίχας: Μα, ήταν μεμονωμένα αυτά.

-Μ. Λαζαρίδης: Γιατί, εδώ, τί υπάρχει; Εδώ, εχθές ο κύριος Αραχωβίτης καθόταν στη θέση σας και κατέρριψε όλον αυτόν τον μύθο περί ευθυνών Βορίδη και δε συμμαζεύεται. Θεωρώ ότι όλο αυτό που υπήρχε τα προηγούμενα χρόνια, και τότε, αυτό, ήτανε εγκληματική οργάνωση. την οποία ήρθε και αμνήστευσε το ΠΑΣΟΚ με το νόμο που χάρισε δισεκατομμύρια δραχμές στους συνεταιρισμούς και την ΠΑΣΕΓΕΣ..

-Τζ. Καραμίχας: Στην ΠΑΣΕΓΕΣ δεν χάρισε. Αν ήτανε ένα «ρίξιμο» από εταιρεία σε εταιρεία αυτό είναι απάτη. Όταν όμως, και με ρωτάτε προφανώς εάν συμμετέχουν και δημόσιοι υπάλληλοι, όταν πρόκειται για το κράτος, εάν δεν συμμετάσχουν και υπηρεσιακοί παράγοντες δε γίνεται..

Και η διαφορά του σκανδάλου με την απάτη είναι όταν το σκάνδαλο αφορά το Δημόσιο. Όταν αφορά διένεξη μεταξύ (ιδιωτών/εταιρειών) είναι απάτη. Θα κοροϊδέψει ο ένας τον άλλον. Δεν είναι σκάνδαλο. Όταν όμως πρόκειται περί δημοσίου χρήματος είναι σκάνδαλο. Προφανώς δεν μπορεί να γίνει. Το ερώτημα είναι ποιος το καθοδηγεί όλο αυτό.. Γιατί, είναι πολλά τα λεφτά. Δεν είναι ότι πήρε ένα χιλιάρικο ο αγρότης του χωριού σας..

-Μ. Λαζαρίδης: Η σύμπραξη πάντως μεταποιητών με αγρότες, και με την εμπλοκή δημοσίου, δεν είναι ιδιώτες. Δεν είναι απάτη. Είναι σκάνδαλο..

-Τζ, Καραμίχας: Ο μεταποιητής με τον αγρότη, ιδιώτης είναι, αλλά δημόσιο χρήμα εκμεταλλεύονται και αυτοί βέβαια..

-Μ. Λαζαρίδης: Η εμπλοκή δημοσίων λειτουργών τι είναι; Φεύγει από το “ιδιώτης”. Άρα είναι σκάνδαλο.

-Τζ. Καραμίχας: Σκάνδαλο είναι.. Αυτό γινόταν με τέτοιο τρόπο, που δεν βρέθηκε ποτέ και δεν εξέθεσε και την χώρα.

-Μ. Λαζαρίδης: ..ή γιατί κάποιοι δεν ήθελαν να βρεθούν..

Τους μάθαινε το χωριό

Ακόμη απαντώντας στην ερώτηση της εισηγήτριας του ΠΑΣΟΚ, Μιλένας Αποστολάκη για το είδος των ελέγχων μέχρι το 2006, ο κ. Καραμίχας είπε ότι ήταν κατά δήλωση του κάθε παραγωγού όμως τότε … όπως άφησε να εννοηθεί κρεμιόταν στα μανταλάκια όποιος ήταν … πολύ απατεώνας αφού οι αποζημιώσεις αναρτώνταν στο καφενείο του χωριού και έτσι υπήρχε δημόσια διαπόμπευση.

Επακριβώς ο μάρτυρας το περιέγραψε ως εξής: «Ήταν κατά δήλωση. Ότι δήλωνε ο κάθε παραγωγός. Και ο ΟΠΕΚΕΠΕ και τότε είχε την ευθύνη για επιτόπιο έλεγχο. Αυτό που κάνανε όμως οι Ενώσεις, ήταν ότι ήξεραν πρόσωπα και πράγματα τοπικά. Και ήτανε πάρα πολύ δύσκολο, ένας που είχε 10 στρέμματα να τα κάνει 100. Άντε να τα έκανε 15. Δεν μπορούσε να τα κάνει 100 γιατί θα τον ξεφωνίζανε».

Θύμισε μάλιστα ότι μέχρι το 2015, το τι έπαιρνε ο καθένας, αναρτώνταν πίνακας σε όλα τα χωριά, στα καφενεία. Μόλις οριστικοποιούντο οι αιτήσεις, σε κάθε χωριό έβγαινε η λίστα και τοιχολλούνταν στο καφενείο ή στο κοινοτικό κατάστημα.. Που σημαίνει ότι υπήρχε και ένας κοινωνικός έλεγχος ταυτόχρονα.

Τέλος στο ερώτημα της κας Αποστολάκη “τι θα γινόταν αν υπήρχε αυτό σήμερα;” ο μάρτυρας είπε ότι, «προφανώς θα βλέπανε ότι ο “Καραμίχας” δεν είναι αγρότης, δεν είναι από το συγκεκριμένο χωριό, δεν έχει ζώα, δεν έχει τις προϋποθέσεις για να πάρει επιδότηση”.

Τζανέτος Καραμίχας, πρώην πρόεδρος της ΠΑΣΕΓΕΣ: Διαχρονικές οι παθογένειες - Πολλά τα προβλήματα με τον ΟΠΕΚΕΠΕ

Όσο κι αν η αντιπολίτευση επιχειρεί να αποφύγει τις όποιες ευθύνες της, η πραγματικότητα έρχεται ως αδιάψευστος μάρτυρας να καταρρίψει το αφήγημα όσων υποστηρίζουν ότι το πρόβλημα στον ΟΠΕΚΕΠΕ έχει πρόσφατο και συγκυριακό χαρακτήρα, καθώς οι ίδιες δομικές παθογένειες, οι ίδιες θεσμικές αδυναμίες και η απουσία ουσιαστικών ελέγχων περιγράφονται ήδη από όσους είχαν θεσμικό ρόλο στο σύστημα εδώ και δεκαετίες.

Ο Τζανέτος Καραμίχας ουσιαστικά αποκάλυψε ότι μέχρι το 2006 όλα γίνονταν κατά δήλωση χωρίς κτηματολόγιο, χωρίς δασικούς χάρτες και χωρίς ψηφιακά εργαλεία, κάτι που πλέον η Νέα Δημοκρατία έχει αλλάξει με τη μετάβαση του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ.

Μάλιστα, ανέφερε ότι υπήρχε σύμπραξη μεταποιητών, αγροτών και δημόσιων λειτουργών έτσι ώστε να λαμβάνονται επιδοτήσεις από ανθρώπους που δεν τις δικαιούνταν.

Πρακτικά αυτό σημαίνει πως οι παθογένειες δεν είναι αποτέλεσμα μιας περιόδου ή μιας κυβέρνησης, αλλά προϊόν ενός συστήματος που για χρόνια λειτουργούσε χωρίς κανόνες, χωρίς ελέγχους και με θεσμικά κενά που σήμερα πληρώνονται.