Την Τετάρτη στο Α' Νεκροταφείο η κηδεία της Άννας Ψαρούδα - Μπενάκη

Η κηδεία της θα πραγματοποιηθεί δημοσία δαπάνη κατόπιν σχετικής απόφασης των υπουργών Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, Κυριάκου Πιερρακάκη και Εσωτερικών, Θοδωρή Λιβάνιου.

Η πρώην πρόεδρος της Βουλής άφησε την τελευταία της πνοή την Κυριακή (15/2) σε ηλικία 92 ετών.

Ποια ήταν η Αννα Ψαρούδα - Μπενάκη

Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη γεννήθηκε στην Αθήνα. Ηταν κόρη του Ναυάρχου Ευαγγέλου Ψαρούδα και σύζυγος του Ιστορικού της Φιλοσοφίας Λίνου Γ. Μπενάκη.

Φοίτησε στο Αμερικανικό Κολλέγιο Θηλέων Ελληνικού και σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών, από όπου έλαβε το Πτυχίο Νομικής (1957).

Έκανε μεταπτυχιακές σπουδές στα Πανεπιστήμια Βόννης και Κολωνίας και έλαβε το διδακτορικό της δίπλωμα στο Ποινικό Δίκαιο (1961) από το Πανεπιστήμιο της Βόννης. Κατά μακρά διαστήματα εργάσθηκε ερευνητικά στο Ινστιτούτο Μαξ-Πλανκ (Max-Planck) Διεθνούς και Αλλοδαπού Ποινικού Δικαίου στο Φράϊμπουργκ Γερμανίας, του οποίου έγινε συνεργάτης.

Καρπός των ερευνών αυτών ήταν η διατριβή της επί Υφηγεσίας (1971) και τα άλλα επιστημονικά έργα της.

Διεξήλθε όλη την Πανεπιστημιακή ιεραρχία στη Νομική Σχολή Αθηνών (Βοηθός, Επιμελήτρια, Υφηγήτρια, Καθηγήτρια, 1962-2001) και δίδαξε Ποινικό Δίκαιο και Ποινική Δικονομία. Με την καθοδήγησή της στην Ελλάδα και στη Γερμανία πολλοί νέοι επιστήμονες, Καθηγητές Πανεπιστημίου σήμερα, συνέταξαν τις διατριβές τους.

Η πολιτική της σταδιοδρομία

Η Άννα Ψαρούδα Μπενάκη εισήλθε στην πολιτική το 1981 ως βουλευτής Επικρατείας της Ν.Δ. και παρέμεινε επί 28 χρόνια βουλευτής Α΄ Αθηνών, εκλεγόμενη συνεχώς έως τον Σεπτέμβριο 2009.

Διετέλεσε Αναπλ. Υπουργός Παιδείας (1989), Υπουργός Πολιτισμού (1990-92), Υπουργός Δικαιοσύνης (1992-93) και Πρόεδρος της Βουλής των Ελλήνων (2004-2007). Υπήρξε Εισηγήτρια σημαντικών νομοσχεδίων και είχε ενεργό συμμετοχή στις Αναθεωρήσεις του Συντάγματος.

Ως Πρόεδρος της Βουλής προώθησε την κοινοβουλευτική διπλωματία, επισκεπτόμενη επισήμως Κοινοβούλια των χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης, της Ασίας (Ιορδανία, Κίνα, Ιαπωνία), της Αφρικής (Αίγυπτος, Τυνησία), της Ν. Αμερικής (Χιλή), ιδίως σε σχέση με τον απόδημο Ελληνισμό, και ανταποδίδοντας με ανάλογες προσκλήσεις στην Ελλάδα.