Μητσοτάκης σε Τασούλα: «Κάνουμε το καλύτερο για να στηρίξουμε τα ελληνικά νοικοκυριά»

Κατά τη διάρκεια του διαλόγου που είχαν μπροστά στις κάμερες, ο κ. Μητσοτάκης είπε, απευθυνόμενος στον κ. Τασούλα ότι μέσα στο πρόσφατο γεωπολιτικό παγκόσμιο περιβάλλον, «η ελληνική κυβέρνηση έχει κάνει το καλύτερο για να στηρίξει τα ελληνικά νοικοκυριά, πάντα στο πλαίσιο των δημοσιονομικών κανόνων».

Από την πλευρά του, ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας μίλησε με θερμά λόγια για τη συνεργασία Ελλάδας – Γαλλίας, με το βλέμμα στην πρόσφατη, συμβολική επίσκεψη του Εμανουέλ Μακρόν στην Αθήνα.

«Η στρατηγική μας σχέση αποδεικνύει και η περίφημη ρήτρα συνδρομής», ανέφερε μεταξύ άλλων ο κ. Τασούλας.

«Η πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας και συμμόρφωσης, δεν μοιράζει άσκοπα και λαϊκίστικα χρήματα αλλά προστατεύει το μέλλον από επιπολαιότητες», είπε ο κ. Τασούλας υπογραμμίζοντας ότι η χώρα μας στο παρελθόν «πλήρωσε τέτοιες επιπολαιότητες».

Αναλυτικά ο διάλογος του Κωνσταντίνου Αν. Τασούλα με τον Κυριάκο Μητσοτάκη

ΚΥΡΙΑΚΟΣ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗΣ: Καταρχάς, να σας ευχαριστήσω και να σας συγχαρώ για το άρτια διοργανωμένο δείπνο το οποίο προσφέρατε στον Πρόεδρο Macron και στη σύζυγό του, επ’ ευκαιρία της επίσκεψής τους στην Ελλάδα.

Πιστεύω ότι ήταν μία επίσκεψη με ξεχωριστό συμβολισμό. Είχαμε την ευκαιρία, όχι απλά να επαναβεβαιώσουμε τους σταθερούς συμμαχικούς δεσμούς μεταξύ των δύο χωρών μας, αλλά να εντάξουμε και το πλαίσιο των ελληνογαλλικών πρωτοβουλιών σε μία ευρύτερη συζήτηση για το μέλλον της Ευρώπης.

Διότι θέλω να θυμίσω ότι Ελλάδα και Γαλλία, όταν υπέγραφαν τη συμφωνία αμοιβαίας συνδρομής και αμυντικής συνεργασίας το 2021, ήταν ουσιαστικά μπροστά από τις εξελίξεις. Πρώτοι εμείς βάλαμε τα ζητήματα της ευρωπαϊκής στρατηγικής αυτονομίας στο τραπέζι των συζητήσεων του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου και χαίρομαι διότι αυτή τη στιγμή αυτή η συζήτηση έχει αποκτήσει μία αυξημένη δυναμική.

Οπότε, η επίσκεψη αυτή δεν αφορούσε μόνο την πολύπλευρη ελληνογαλλική συνεργασία σε πολλούς τομείς και πέραν της άμυνας και της εξωτερικής πολιτικής, αλλά νομίζω και ένα κοινό όραμα το οποίο μοιραζόμαστε με τη Γαλλία για μια Ευρώπη πιο στρατηγικά αυτόνομη, μια Ευρώπη με μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση, μια Ευρώπη η οποία θα υπερασπίζεται έμπρακτα τον ευρωπαϊκό τρόπο ζωής και θα αγωνίζεται για να προστατεύσει τα συμφέροντα των Ευρωπαίων πολιτών σε έναν πολύπλοκο κόσμο, όπου πολλές σταθερές του παρελθόντος τίθενται πια σε αμφισβήτηση.

Και βέβαια, αυτό νομοτελειακά μας φέρνει και σε ζητήματα που άπτονται της οικονομίας και της στήριξης των πολύ φιλόδοξων ευρωπαϊκών πρωτοβουλιών, όπως αυτές τουλάχιστον έχουν εκφραστεί σε επίπεδο Ευρωπαϊκού Συμβουλίου.

Είμαστε εν μέσω μιας μεγάλης, αυτή τη στιγμή, οικονομικής κρίσης. Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει κάνει το καλύτερο που μπορεί, κ. Πρόεδρε, για να στηρίξει τα ελληνικά νοικοκυριά, τις ελληνικές επιχειρήσεις, όμως κινούμαστε πάντα στα πλαίσια των δημοσιονομικών κανόνων και της δημοσιονομικής πειθαρχίας, η οποία δεν μας επιβάλλεται από την Ευρώπη, μας επιβάλλεται από την ανάγκη την οποία έχουμε να μειώσουμε αυτό το δυσβάσταχτο χρέος το οποίο έχουμε κληρονομήσει από άλλες γενιές.

Εδώ θέλω να αναφέρω ενδεικτικά -το έδειξα και γραφικά χθες στην ανάρτηση την οποία έκανα-, και είναι ίσως η μεγαλύτερη επιτυχία της οικονομικής μας πολιτικής και δεν μιλάμε αρκετά γι’ αυτό, ότι η Ελλάδα έχει τα τελευταία έξι χρόνια πετύχει τη μεγαλύτερη και ταχύτερη καταγεγραμμένη μείωση χρέους ως ποσοστό του ΑΕΠ από οποιαδήποτε οικονομία στην ιστορία των σύγχρονων οικονομιών.

Αυτό είναι μία πολύ μεγάλη επιτυχία. Παίρνουμε από τις επόμενες γενιές ένα πολύ μεγάλο βάρος. Και στο τέλος αυτού του χρόνου ελπίζω ότι δεν θα έχουμε πια το υψηλότερο χρέος στην Ευρώπη.

Αυτή η πολιτική, λοιπόν, μείωσης του χρέους δίνει μεγάλες ανάσες. Όχι μόνο στις επόμενες γενιές, γιατί δεν θα χρειαστεί να κληρονομήσουν ένα μεγάλο βάρος, αλλά μας επιτρέπει κιόλας να μπορούμε να δανειζόμαστε με καλύτερους όρους και να ανταποκρινόμαστε στις έκτακτες ανάγκες με πιο αποτελεσματικό τρόπο.

Όμως, γι’ αυτό επιμένω τόσο πολύ στην ανάγκη να κρατηθεί η δημοσιονομική σταθερότητα, δεν μπορούμε να αποκλίνουμε από αυτή την πορεία. Αυτή η πορεία θεωρώ ότι για τη χώρα είναι και πρέπει να είναι αδιαπραγμάτευτη εθνική προτεραιότητα. Δεν είναι μόνο προτεραιότητα της κυβέρνησης. Είναι για πρώτη φορά από τη μεταπολίτευση και μετά που αυτό συμβαίνει, για πολλά χρόνια, με τέτοια ταχύτητα και σε τέτοιο συστηματικό βαθμό.

Επειδή είστε λάτρης της ιστορίας, δεν μπορώ να μην θυμίσω τη φράση που είχε πει ο Ανδρέας Παπανδρέου ότι «ή θα πολεμήσουμε το χρέος ή το χρέος θα μας καταπιεί». Μας κατάπιε το χρέος, για πολλές δεκαετίες. Τώρα, για πρώτη φορά, είμαστε στην ευχάριστη θέση να μπορούμε να πούμε ότι αντιμετωπίζουμε αυτό το διαχρονικό πρόβλημα με διαφορετικούς όρους.

Όμως επειδή, εκ των πραγμάτων, τα εθνικά πλαίσια γι’ αυτούς τους λόγους είναι περιορισμένα, γι’ αυτό και νομίζω ότι είναι πολύ σημαντικό η συζήτηση για τον επόμενο προϋπολογισμό της Ευρώπης να γίνει με όρους, θα έλεγα, ευρύτητας ορίζοντα.

Τι εννοώ με αυτό; Αν έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες -που έχουμε μεγάλες φιλοδοξίες, στην άμυνα, στην κλιματική κρίση, στα ζητήματα κοινωνικής συνοχής, στην τεχνητή νοημοσύνη-, πρέπει η Ευρώπη να έχει τα χρηματοδοτικά εργαλεία για να μπορέσει να χρηματοδοτήσει αυτές τις φιλοδοξίες της.

Θα είναι μια δύσκολη συζήτηση. Ελπίζω ότι θα κορυφωθεί τον Δεκέμβριο αυτού του έτους, όταν θα πρέπει να συμφωνήσουμε για τον προϋπολογισμό. Και Ελλάδα και Γαλλία, για να κλείσω από εκεί που ξεκίνησα, είμαστε στη γραμμή ότι πρέπει να είμαστε πιο φιλόδοξοι. Εφόσον απαιτούνται περαιτέρω ευρωπαϊκοί πόροι, θα πρέπει να σκεφτούμε με ποιο τρόπο θα τους ενεργοποιήσουμε. Να μην σπεύσουμε τώρα να αποπληρώσουμε το χρέος του παλιού Ταμείου Ανάκαμψης, αλλά να το μεταθέσουμε στο μέλλον, γιατί αυτό θα στερήσει πόρους από τον επόμενο προϋπολογισμό. Και νομίζω ότι με αυτόν τον τρόπο, με αυτή την κοινή θέση θα προσέλθουμε και σε αυτή τη διαπραγμάτευση.

Οπότε, σας διαβεβαιώνω ότι αυτό το οποίο έγινε, το οποίο νομίζω ότι έδειξε ότι η Γαλλία είναι στο πλευρό μας και εμείς στο πλευρό της Γαλλίας, έχει και μια πολύ ευρύτερη διάσταση, μια ευρωπαϊκή διάσταση, η οποία νομίζω ότι σε αυτές τις δύσκολες συγκυρίες έχει ξεχωριστή σημασία.

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΑΝ. ΤΑΣΟΥΛΑΣ: Ευχαριστώ, κύριε Πρόεδρε, για την ενημέρωση και για τις λεπτομέρειες αυτής της ενημέρωσης που θα επακολουθήσουν. Πράγματι, θεωρώ και εγώ πως η επίσκεψη του Γάλλου Προέδρου το διήμερο αυτό ήταν μια επιτυχημένη επίσκεψη, όχι μόνο σε επίπεδο διμερών σχέσεων, που έτσι και αλλιώς είναι σε υψηλότατο επίπεδο, αλλά και σε επίπεδο υποδείγματος ενόψει των αναγκών που έχει η Ευρωπαϊκή Ένωση να σφυρηλατήσει τις σχέσεις των μελών της αλλά και να υπογραμμίσει πως η έννοια της στρατηγικής αυτονομίας δεν είναι μια λεκτική επινόηση αλλά είναι μια ανάγκη μέσα στο σύγχρονο ασταθή, πολύπλοκο και αμήχανο κόσμο που παρακολουθεί τις εξελίξεις. Και αν ο Ευρωπαίος πολίτης θέλει να μην παρακολουθεί μόνο τις εξελίξεις, αλλά να στέκεται με επάρκεια μπροστά τους, να νιώθει ότι δεν τον καταπίνουν, δεν τον υποβιβάζουν, τότε μόνο τέτοιου είδους διμερείς σχέσεις μπορούν να δώσουν απάντηση στην αμηχανία της εποχής.

Η στρατηγική εταιρική μας σχέση που ανανεώθηκε για άλλα πέντε χρόνια και διευρύνθηκε με τη Γαλλία, στην ουσία αποδεικνύει πως και η ρήτρα συνδρομής που υπάρχει στο Σύμφωνο της Ευρωπαϊκής Ένωσης, το περίφημο Άρθρο 42, παράγραφος 7 είναι μια λύση την οποία προλαμβάνουν τα κράτη, την υιοθετούν και την εφαρμόζουν. Όπως έγινε και στην περίπτωση της Κύπρου, όπου με πρωτοπόρο την Ελλάδα, η οποία έδρασε ακαριαία, ακολούθησαν και άλλες χώρες, μεταξύ των οποίων και η Γαλλία.

Συνεπώς, η Ευρώπη δεν παρακολουθεί αμήχανα όλες αυτές τις εξελίξεις. Και χαίρομαι να διαπιστώνω, όπως διαπιστώνουν πάρα πολλοί άλλοι γύρω μας, πως η χώρα μας πρωτοστατεί στην πρωτοβουλία της Ευρώπης να σηκώσει κεφάλι και να μην σύρεται πίσω από τις εξελίξεις οι οποίες, τα τελευταία ιδίως τέσσερα χρόνια, έχουν δημιουργήσει πάρα πολλές προκλήσεις και πάρα πολλά προβλήματα στην παγκόσμια οικονομία, στην παγκόσμια συνθήκη ασφάλειας και στην παγκόσμια ενεργειακή υπόθεση. Οπότε κύριε Πρόεδρε, καλώς εξελίχθηκαν τα πράγματα αυτό το διήμερο με τον Γάλλο Πρόεδρο και βεβαίως όλη αυτή η στρατηγική αυτονομία και η ισχυρή αμυντική θωράκιση με αμοιβαία συνδρομή, έχει να κάνει και με μια ισχυρή οικονομία.

Δεν είναι δυνατόν να φιλοδοξούμε να έχουμε αποτρεπτική ισχύ, γιατί η χώρα μας έχει αποτρεπτική προοπτική, αποτρεπτικό δόγμα, αμυντικό δόγμα. Δεν έχει δόγμα επιθετικό. Ενώπιον της απειλής που αντιμετωπίζουμε, εμείς ούτε απειλούμε ούτε διεκδικούμε κάτι. Εμείς διεκδικούμε να μην τολμήσει κανείς να υλοποιήσει την απειλή του. Εν όψει, λοιπόν, αυτής της κατάστασης η ισχυρή οικονομία, τα περιθώρια που μας δίνει μια ισχυρή οικονομία, διευκολύνουν και το κοινωνικό κράτος αλλά και την αποτρεπτική δύναμη της χώρας.

Και βεβαίως, η πολιτική της δημοσιονομικής πειθαρχίας και της δημοσιονομικής συμμόρφωσης μπορεί να είναι μια πολιτική που δεν μοιράζει άσκοπα και λαϊκίστικα χρήματα, αλλά διαφυλάσσει το μέλλον από τις ενδεχόμενες επιπολαιότητες του παρόντος.

Και επειδή υπονομεύθηκε στο παρελθόν αυτό το μέλλον από επιπολαιότητες του παρόντος στην Ελλάδα και το πλήρωσε η χώρα και ιδίως ο λαός της πανάκριβα τη δεκαετία του 2010, αυτή σας η εμμονή, όπως και τώρα μου υπογραμμίσατε, στη δημοσιονομική πειθαρχία, δεν είναι παρά μια προφύλαξη των επόμενων γενεών, από λάθη των προηγούμενων γενεών.

Συνεπώς, παρακολουθώ κι εγώ με ενδιαφέρον αυτές τις εξελίξεις, βλέπω τις προσπάθειες που γίνονται και είμαι βέβαιος ότι, το λεγόμενο πολιτικό σύστημα, αυτή την τακτική της δημοσιονομικής ισορροπίας θα τη διαφυλάξει, γιατί όπως ελέχθη, δεν αφορά μια κυβερνητική θητεία, δεν αφορά μια κομματική επιλογή, είναι εθνική πολιτική και σαν τέτοια πρέπει να την αντικρίσουμε.