Made In Greece: 10 πολύτιμα βινύλια για συλλέκτες εραστές της μουσικής

Λουκάς Καρνής

Πέμπτη, 16 Μαρτίου 2017 15:40

Made In Greece: 10 πολύτιμα βινύλια για συλλέκτες εραστές της μουσικής

Αγαπάμε το βινύλιο. Από πάντα και για πάντα αυτοί οι μαύροι δίσκοι κρύβουν στην ύλη τους μελωδίες και στίχους που ντύνουν την καθημερινότητα φέρνοντας κάτι από νοσταλγία για το παρελθόν, όταν η ψηφιακή επανάσταση δεν αλλοίωνε με την κλινική καθαρότητα της το συναίσθημα και το ανθρώπινο στοιχείο που το βινύλιο φυλάσσει μέσα του.

Βέβαια μεγαλύτερη αγάπη για το βινύλιο και μάλιστα αυτό το σπάνιο είδος που λέγεται ελληνικό βινύλιο έχει ο Γιάννης Αλεξίου, ο δημοσιογράφος και εραστής της μουσικής που για ακόμη μια χρονιά φροντίζει να προσκαλέσει στη μεγάλη γιορτή του στο Ελληνικό Μουσείο Αυτοκινήτων από αύριο μέχρι και την Κυριακή.

Η 10η Γιορτή του Βινυλίου και της Μουσικής Vinyl is Back που θεωρείται πλέον θεσμός καλωσορίζει τους φιλόμουσους εραστές και συλλέκτες σε ένα τριήμερο με χρώμα και άρωμα βινυλίου.

Από τον Λουκιανό Κηλαηδόνη στα Υπόγεια Ρεύματα

Η φετινή εκδήλωση είναι αφιερωμένη στη μνήμη του Λουκιανού Κηλαηδόνη, αυτόν τον "φτωχό και μόνο κάου-μπόυ" που σύνδεσε το όνομά του με το βινύλιο με ένα τιμητικό αφιέρωμα που περιλαμβάνει προβολές από θρυλικές συναυλίες του και σπάνιο φωτογραφικό υλικό εγκαινιάζει την τολμηρή ιδεά των Vinyl is Back Live Sessions με τα Υπόγεια Ρεύματα, ένα "συγκρότημα που έχει βαθιά χαραγμένη την σφραγίδα του στη ροκ μουσική" που όχι μόνο θα χαρίσουν ένα σπάνιο live αλλά και θα το ηχογραφήσουν.

Με αφορμή το 10 Vinyl is Back ζητήσαμε από τον εμπνευστή και άνθρωπο φτιαγμένο για βινύλιο Γιάννη Αλεξίου να μας χαρίσει τη δική του αξιολόγηση των πιο σημαντικών ελληνικών βινυλίων καθώς αν υπάρχει κάποιος που αγαπάει το βινύλιο περισσότερο από εμάς είναι αυτός.

Περισσότερες πληροφορίες για τη 10 γιορτή του βινυλίου στην ιστοσελίδα του Facebook.

Νo.1- ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΟΥΛΙΚΑΚΟΣ – «Μεταφοραί Εκδρομαί ο Μήτσος» (EMI, 1976). Ο απόλυτος δίσκος του ροκ στην Ελλάδα, με έντονο το σουρεαλιστικό στοιχείο στην μουσική, καυστικό, σατυρικό και ροκ στίχο. Στην ηχογράφηση συμμετέχουν κορυφαίοι Ελλήνες ρόκερς. Ο δίσκος αυτός ήταν αρκετός για να απονεμηθεί στον Δ. Πουλικάκο ο τίτλος «Πατριάρχης του Ελληνικού Ροκ». Ο δίσκος αυτός παραμένει αμίμητος στην Ελλάδα.

Νo.2- ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ – «Μουσικές Ταξιαρχίες» (Columbia, 1982)
Ατόφιο ροκ με πικάντικο και καταγγελτικό στίχο που έκανε μεγάλη αίσθηση όταν κυκλοφόρησε, μέχρι που απαγορεύτηκε για ένα διάστημα. Οι Μουσικές Ταξιαρχίες ήταν συγκρότημα - φαινόμενο και δ — Νo.2- ΜΟΥΣΙΚΕΣ ΤΑΞΙΑΡΧΙΕΣ – «Μουσικές Ταξιαρχίες» (Columbia, 1982) Ατόφιο ροκ με πικάντικο και καταγγελτικό στίχο που έκανε μεγάλη αίσθηση όταν κυκλοφόρησε, μέχρι που απαγορεύτηκε για ένα διάστημα. Οι Μουσικές Ταξιαρχίες ήταν συγκρότημα - φαινόμενο και δεν έμοιαζε με κανένα άλλο γκρουπ. Εκτός από τον στίχο μπορεί να θαυμάσει κανείς και τις φωνητικές δυνατότητες του Τζίμη Πανούση. Επίσης αμίμητο το παίξιμο της κιθάρας του Γιάννη Δρόλαπα που έχει δικό του ήχο. Τελικά ο δίσκος αυτός δεν είχε ημερομηνία λήξης όπως έγραφε στο οπισθόφυλλο!

Νo.3- ΠΑΥΛΟΣ ΣΙΔΗΡΟΠΟΥΛΟΣ ΚΑΙ ΣΠΥΡΙΔΟΥΛΑ – «Φλου» (Harvest, 1979). Κάτι σαν το αλφαβητάρι του ροκ στην Ελλάδα με την συμμετοχή σημαντικών μονάδων στον δίσκο αυτό που είναι ο πρώτος μεγάλος του Παύλου, αλλά και των Σπυριδούλα. Από τους λίγους δίσκους που όλα τα τραγούδια του έχουν τη δική τους ξεχωριστή αξία κι έγιναν γνωστά και τα 10, με αιχμή το «Ο Μπάμπης ο Φλου».

Νo.4- SOCRATES – «Waiting For Something» (Minos, 1980) Οι Socrates στην πιο ώριμη περίοδό τους, με τον Νίκο Αντύπα στα τύμπανα. Εδώ ξαναπαίζουν το «Mountains» το κομμάτι που ταύτισε την δεξιοτεχνία του στην κιθάρα ο Γιάννης Σπάθας. Ο αυθεντικός ήχος του απόλυτου ελληνικού ροκ συγκροτήματος βρίσκεται εδώ, με τον Αντώνη Τουρκογιώργη σε κορυφαίες στιγμές να τραγουδά «Lady» και «Mr WC».

Νo.5- ΠΕΛΟΜΑ ΜΠΟΚΙΟΥ – «Πελόμα Μποκιού» (Lyra, 1972). Ο πλούσιος ήχος του συγκροτήματος του Βλάσση Μπονάτσου σε ένα από τα αρτιότερα και πιο πρωτοποριακά άλμπουμ των 70΄ς που επηρέασε πολλούς μουσικούς και σχήματα στο παίξιμό τους. Περιέχει το πιο χαρακτηριστικό ίσως κομμάτι της ροκ, το «Γαρύφαλλε» που ερμήνευσε ο Νίκος Δαπέρης, το μόνο του άλμπουμ!

Νo.6- POLL – «Άνθρωπε...» (Polydor, 1971) Ένας δίσκος που αποτυπώνει την εποχή του, την εποχή των λουλουδιών, ένα χίπικο άλμπουμ που δεν είχε όμοιό του. Η αγάπη, η ειρήνη και οι καταπληκτικές φωνητικές αρμονίες των τριών τραγουδιστών του γκρουπ : Σταύρος Λογαρίδης, Κώστας Τουρνάς, Ρόμπερτ Ουίλιαμς έμειναν αξεπέραστες. Στα τύμπανα ο Κώστας Παπαϊωάννου. Ό ήχος τους ήταν folk – rock.

Νo.7- ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΣΑΒΒΟΠΟΥΛΟΣ – «10 Χρόνια Κομμάτια» (Lyra, 1975) Ο δίσκος αυτός περιέχει όλο το ταλέντο του δημιουργού του, τόσο μουσικά, όσο και στιχουργικά με έντονο το ροκ στοιχείο που πλέον αρχίζει να έχει επιρροές από την ελληνική μουσική. Το 5ο του άλμπουμ. Περιέχει τη «Θανάσιμη Μοναξιά του Αλέξη Ασλάνη», ένα τεράστιο κομμάτι.

Νo.8- APHRODITE’S CHILD – «666» (Vertigo, 1972). Διπλός δίσκος με διεθνή απήχηση που κυκλοφόρησε κι ενώ το συγκρότημα είχε διαλυθεί. Μια εκπληκτική παραγωγή που άφησε εποχή για την αρτιότητά και το παίξιμο των μουσικών : Βαγγέλης Παπαθανασίου, Λουκάς Σιδεράς και Ντέμης Ρούσσος, που είναι και ο τραγουδιστής των «Παιδιών της Αφροδίτης», αλλά τι τραγουδιστής ! Ο ήχος του δίσκου είναι κυρίως progressive – rock. Το άλμπουμ αυτό είναι το πιο πετυχημένο ελληνικού συγκροτήματος στο εξωτερικό.

Νo.9- ΣΤΑΥΡΟΣ ΛΟΓΑΡΙΔΗΣ – «Σε Άλλη Γη» (Polydor, 1980). Ο πρώην Poll, σε μια πολύ ώριμη στιγμή της καριέρας του, ένας συγκλονιστικός τραγουδιστής που δίνει μια απίστευτη ερμηνεία στο τραγούδι «Μάνα». Για το κομμάτι αυτό αξίζει κανείς να έχει το δίσκο στη δισκοθήκη του.

Νo.10- ΛΟΥΚΙΑΝΟΣ ΚΗΛΑΗΔΟΝΗΣ – «Ψυχραιμία Παιδιά» (Lyra, 1979). Είναι δύσκολο να ξεχωρίσει κανείς ένα δίσκο του Λουκιανού, ανάμεσα σε αυτό το δίσκο, το «Ο Φτωχός και Μόνος Κάου-μπόυ» και τη «Χαμηλή Πτήση», αλλά ίσως αυτός αποτύπωσε καλύτερα την εποχή που τραγούδησε ο Λουκιανός με πολύ στυλ, ένας δίσκος κάτι σαν εφημερίδα με χιούμορ και θετική αύρα κατάλληλος για στο σήμερα.

CULTURE · ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΙΣΚΟΓΡΑΦΙΑ

ΡΟΗ ΕΙΔΗΣΕΩΝ

ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ

Φραγκάκης στο CNN Greece: Φιλοδοξία μας είναι να κάνουμε το καλύτερο Final Four που έχει γίνει ποτέ