Σε μουσείο σύγχρονης τέχνης μετατράπηκε η Piscina Mirabilis στη Νάπολη

Οικοδομήθηκε επί Αυτοκράτορος Αυγούστου τον 1ο μ.Χ. αιώνα και κατά τη διάρκεια του σχεδιασμού της αναμόρφωσής της από το αρχιτεκτονικό γραφείο Bagua+Bhava, με έδρα το Χονγκ Κόνγκ, ανέκυψε το ερώτημα πώς θα ισορροπήσει το σχέδιο ενός αρχαίου μνημείου με το σχέδιο ενός μουσείου σύγχρονης τέχνης. Καθώς οι επισκέπτες περιδιαβαίνουν τον χώρο μοιάζει σαν να περνούν μέσα σε λίγα λεπτά είκοσι ολόκληροι αιώνες. Κατά συνέπεια, επιλέχθηκε ο «χρόνος» ως βασική ιδέα του πρότζεκτ.

«Ανεξαρτήτως του παρελθόντος ή του μέλλοντος ή ακόμη και του παρόντος, η Piscina Mirabilis είναι μια σημαντική ιστορία για όλους, σ' όλον τον κόσμο» εξηγούν οι αρχιτέκτονες.

Στο Ιουλιανό ημερολόγιο, την αναμόρφωση του ρωμαϊκού ημερολογίου που εισήγαγε το 46 π.Χ. ο Γάιος Ιούλιος Καίσαρας, ο Ιανουάριος απεικονίστηκε ως ο ρωμαϊκός θεός Ιανός, με δύο πρόσωπα, ένα να κοιτάζει στο παρελθόν και ένα στο μέλλον. Το παρελθόν ήταν η ρωμαϊκή δεξαμενή, το μέλλον είναι το μουσείο και για αυτόν τον λόγο το μουσείο είναι διατεταγμένο σε δύο ζώνες, τη λευκή (το παρελθόν) και τη μαύρη (το μέλλον).

Η λευκή ζώνη εστιάζει σε ζωγράφους όπως οι Εουτζένια Βάνι, Φραντσέσκο βκαι Σερένα Βεστρούτσι. Αντιθέτως, στη μαύρη ζώνη, στο επίκεντρο είναι γλυπτά, όπως έργα των σύγχρονων Βίλι Βέργκινερ, Βαλέριο Μπερούτι και Αρκάντζελο Σασολίνο. Το εσωτερικό χωρίζουν τέσσερα «μονοπάτια»: Το μονοπάτι A εστιάζει στα έργα ζωγραφικής, ενώ στο B και C εκτίθενται τα μικρού και μεγάλου μεγέθους γλυπτά. Τέλος, στο μονοπάτι D περιλαμβάνεται το γλυπτό του Λόρις Τσεκίνι το οποίο κρέμεται από το ταβάνι.

Στους επισκέπτες προτείνονται τρεις βασικές διαδρομές: με την είσοδό τους -και κινούμενοι στην κόκκινη διαδρομή- θα βρεθούν στην περιοχή ανάμεσα στους χώρους που φιλοξενούν τα μικρά και μεγάλα γλυπτά. Στη συνέχεια, μπορούν να ακολουθήσουν την πράσινη διαδρομή που εστιάζει κυρίως στα έργα ζωγραφικής, μέχρι να φτάσουν στο μπαρ. Η μεσαία διαδρομή, η μπλε, οδηγεί στο βιβλιοπωλείο για ξεκούραση και χαλάρωση.