Πέθανε η εμβληματική αρχιτέκτονας Ζάχα Χαντίντ σε ηλικία 65 ετών

Γεννημένη στη Βαγδάτη το 1950, η εκπρόσωπος της σχολής της αποδόμησης (deconstruction), απόφοιτος της Μαθηματικής Σχολής του Αμερικάνικου Πανεπιστημίου της Βηρυτού προτού απογειώσει την τέχνη της, σπούδασε στην Αρχιτεκτονική Σχολή της Αρχιτεκτονικής Ένωσης Λονδίνου. Εκεί συνεργάστηκε με τον Έλληνα δάσκαλο της που αγαπούσε βαθιά, τον Ηλία Ζέγγελη αλλά και τον Ολλανδό μαθητή του, Ρεμ Κούλχαας στο Γραφείο για τη Μητροπολιτική Αρχιτεκτονική (OMA - Office for Metropolitan Architecture). Το 1977 έγινε η ίδια συνέταιρος τους προτού ανοίξει το δικό της αρχιτεκτονικό γραφείο στη βρετανική πρωτεύουσα.

Μια πορεία γεμάτη διακρίσεις

Η πρώτη γυναίκα που αναγνωρίστηκε με το βραβείο Pritzker το 2004 - το αντίστοιχο του Νομπέλ στην αρχιτεκτονική -, η Χαντίντ δημιούργησε τον δικό της κόσμο από τη δεκαετία του '90 κατασκευάζοντας τον υπερδυναμικό πυροσβεστικό σταθμό της Vitra (1993, Weil am Rhein), το LF1 (1999, Weil am Rhein) και τον πύργο για σκι του Ινσμπουργκ (2002, Αυστρία).

Το 2002 η Χαντίντ κέρδισε τον διεθνή διαγωνισμό σχεδίου για να σχεδιάσει το νέο γενικό σχέδιο πόλης της Σιγκαπούρης. Η βρετανοϊρακινή Ζάχα Χαντίντ έγινε φέτος η πρώτη γυναίκα αρχιτέκτονας που κέρδισε το Βασιλικό Χρυσό Βραβείο για την Αρχιτεκτονική.

Οπαδός της "κτιριογλυπτικής" η Χαντίντ υπηρέτησε την αρχιτεκτονική που είχε φόρμα οργανική. Φουτουρισμός, ρευστότητα, καινοτομία είναι μερικά από τα επίθετα που χαρακτήρισαν το portfolio της.

Η Χαντίντ έδινε σημασία στη ροή και την κίνηση στις φόρμες που επινοούσε ενώ η γεωμετρία είναι μια επιστήμη που εκτιμούσε, ίσως ως κατάλοιπο από τις αρχικές σπουδές της στα μαθηματικά.

Το έργο της εμβληματικής γυναίκας που όρισε για πολλούς την Αρχιτεκτονική του σήμερα για το αύριο, ήταν μια ωδή στην αποδόμηση.

“Έχει κάνει ένα πλανήτη στη δική της τροχιά” είχε πει για την Ζάχα Χαντίντ ο πρώην δάσκαλος και συνεταίρος της Ρεμ Κούλχας.