«Έχω το θάρρος να εκτίθεμαι»: Πώς ο Yungblud έγινε ο μεγαλύτερος ροκ σταρ της Βρετανίας

Η είδηση των τριών υποψηφιοτήτων στα Grammy, τον Νοέμβριο, αποτέλεσε το εντυπωσιακό φινάλε μιας ήδη εξαιρετικής χρονιάς. Ο Yungblud έγινε ο πρώτος Βρετανός καλλιτέχνης που προτάθηκε 3 φορές στις ροκ κατηγορίες των βραβείων, επιβεβαιώνοντας ότι η άνοδός του δεν ήταν ούτε τυχαία ούτε παροδική.

Τον Ιούνιο, το τέταρτο στούντιο άλμπουμ του, Idols, μπήκε κατευθείαν στην κορυφή των βρετανικών charts, ξεπερνώντας τον πλησιέστερο ανταγωνιστή του κατά 50% σε πωλήσεις. Την ίδια περίοδο, το Bludfest —το φεστιβάλ που επιμελείται και στο οποίο είναι επικεφαλής— συγκέντρωσε 30.000 θεατές στο National Bowl του Μίλτον Κινς. Τον Ιούλιο, βρέθηκε στη σκηνή του ιστορικού Back to the Beginning, της αποχαιρετιστήριας συναυλίας των Black Sabbath.

Εκεί, ανάμεσα σε θρύλους της heavy metal σκηνής όπως οι Metallica, οι Guns N’ Roses, οι Slayer και οι Anthrax, ο Yungblud κατάφερε το απροσδόκητο: η ερμηνεία του στο Changes των Black Sabbath έκλεψε την παράσταση. Το κοινό —σημαντικά μεγαλύτερο ηλικιακά από τη gen Z βάση των θαυμαστών του— παραδόθηκε σιγά σιγά στη συγκινησιακή δύναμη της φωνής του. Στο τέλος, πολλοί τραγουδούσαν με δάκρυα στα μάτια.

«Δεν εξεπλάγην καθόλου», δήλωσε ο Billy Corgan των Smashing Pumpkins. «Και το λέω χωρίς υπερβολή: ο Dom έχει μία από τις σπουδαιότερες φωνές στην ιστορία της μουσικής».

Η εμφάνιση αυτή του χάρισε τον σεβασμό της παλιάς φρουράς της ροκ. Ο Kirk Hammett των Metallica τον πλησίασε για να του εκφράσει τον θαυμασμό του, ενώ ο Steven Tyler των Aerosmith όχι μόνο τον αποκάλεσε «αδελφό από άλλη μάνα», αλλά συνεργάστηκε μαζί του. Το κοινό EP One More Time, που κυκλοφόρησε τον Νοέμβριο, κατέκτησε την κορυφή των βρετανικών charts και χάρισε στον Yungblud την πρώτη του είσοδο στο Top 10 των ΗΠΑ.

Κι όμως, η επιτυχία αυτή μόνο αυτονόητη δεν ήταν. Από το ντεμπούτο του το 2018, η κριτική αντιμετώπιζε συχνά τη μουσική του με καχυποψία ή εχθρότητα. Δεν είχε ποτέ ένα μεγάλο ραδιοφωνικό hit, ούτε ένα τραγούδι που «να ξέρει ο κόσμος στην παμπ», όπως λέει ο ίδιος. Το μουσικό του ύφος, που κινείται από το punk στο pop, από το rap στο hard rock και το indie, μπέρδευε τις δισκογραφικές και τα φεστιβάλ.

«Δεν ήμουν αρκετά pop για τους μεν, ούτε αρκετά heavy για τους δε», εξηγεί. Έτσι γεννήθηκε το Bludfest: ως απάντηση στον αποκλεισμό και ως μια συνειδητή επιλογή προσβασιμότητας, με εισιτήρια στα 45 λίρες αντί για τα υπέρογκα ποσά των μεγάλων διοργανώσεων.

Ο ίδιος αποδίδει τα πάντα στη σχέση του με το κοινό του. Από τα πρώτα του βήματα, όταν καμία βρετανική δισκογραφική δεν τον ήθελε και του έλεγαν ότι «αυτή η μουσική δεν θα παιχτεί ποτέ στο Radio 1», ο Yungblud στράφηκε στα social media. Ανέβαζε βίντεο γυρισμένα με το κινητό του, μιλούσε απευθείας στους ανθρώπους, απαντούσε στα μηνύματά τους.

«Δεν σκεφτόμουν ότι χτίζω brand ή κοινότητα», λέει. «Απλώς ήθελα να γνωρίσω τους fans μου».

Και αυτό ακριβώς φαίνεται να τον ξεχωρίζει. Η ειλικρίνεια, η συναισθηματική έκθεση, η απροκάλυπτη ενασχόληση με ζητήματα ψυχικής υγείας, πολιτικής, τοξικής αρρενωπότητας και τρανς δικαιωμάτων. «Νομίζω ότι αυτό που αγαπούν οι fans είναι η απόλυτη αλήθεια. Έχω έναν φόβο-μηδέν απέναντι στο να εκτίθεμαι», λέει. «Ήμουν πάντα “υπερβολικός” για κάποιους, αλλά έλεγα την αλήθεια σε πραγματικό χρόνο, ακόμη κι όταν ήμουν χαμένος».

Σήμερα, το κοινό του εκτείνεται από εφήβους μέχρι 70χρονους. Έχει τη στήριξη καλλιτεχνών όπως ο Ozzy Osbourne, ο Robbie Williams και ο Billy Corgan, ενώ συνεχίζει να εργάζεται πάνω σε νέο υλικό από το Λος Άντζελες.

«Ήταν μια πανέμορφη χρονιά», λέει για το 2025. «Και το μέλλον μοιάζει απεριόριστο».