Το κτήριο που δίδαξε τον φόβο: Το πρώην αρχηγείο της KGB στη Ρίγα

Το Stūra māja, όπως είναι γνωστό στα λετονικά, υπήρξε για μισό σχεδόν αιώνα το περιφερειακό αρχηγείο της KGB – της διαβόητης σοβιετικής μυστικής αστυνομίας. Από εδώ οργανώθηκε ένα εκτεταμένο δίκτυο παρακολούθησης, ανακρίσεων και διώξεων, μέχρι τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991.

Σε αντίθεση με την εικόνα της KGB ως μηχανισμού διεθνούς κατασκοπείας, ο πιο σκοτεινός της ρόλος ήταν εσωτερικός: ο απόλυτος έλεγχος της κοινωνίας. Η παραμικρή υποψία «αντισοβιετικής δράσης» αρκούσε για σύλληψη, βασανισμό ή εξαφάνιση. Διανοούμενοι, καλλιτέχνες, απλοί πολίτες – κανείς δεν ήταν ασφαλής.

Το κτίριο, στη συμβολή των οδών Brīvības και Stabu, δεν προδίδει το παρελθόν του. Χτίστηκε αρχικά ως συγκρότημα με διαμερίσματα και καταστήματα. Όλα άλλαξαν το 1940, όταν η Λετονία καταλήφθηκε από τη Σοβιετική Ένωση στο πλαίσιο του συμφώνου Μολότοφ–Ρίμπεντροπ. Τα διαμερίσματα μετατράπηκαν πρόχειρα σε γραφεία, κελιά και αίθουσες ανακρίσεων. Τα παράθυρα σκοτείνιασαν, οι αυλές αποκλείστηκαν, και η έξοδος έγινε σχεδόν αδύνατη.

Με εξαίρεση την τριετή ναζιστική κατοχή (1941–1944), το κτίριο λειτούργησε αδιάκοπα ως μηχανή τρόμου. Χιλιάδες Λετονοί συνελήφθησαν, ανακρίθηκαν, ξυλοκοπήθηκαν ή εκτελέστηκαν, ενώ πολλοί οδηγήθηκαν στην εξορία – από τη Σιβηρία μέχρι τα γκουλάγκ του Καζακστάν. Ολόκληρες οικογένειες διαλύθηκαν, με συγγενείς να μην μαθαίνουν ποτέ την τύχη των αγαπημένων τους.

Η παρακολούθηση ήταν πανταχού παρούσα. Τηλέφωνα παγιδευμένα, συνομιλίες καταγεγραμμένες, ψίθυροι που μπορούσαν να κοστίσουν μια ζωή. Ο φόβος ήταν τόσο βαθιά ριζωμένος, ώστε ακόμη και μετά την ανεξαρτησία της Λετονίας πολλοί δίσταζαν να προφέρουν το όνομα του κτιρίου.

Το 2014, με αφορμή τον τίτλο της Ρίγας ως Πολιτιστικής Πρωτεύουσας της Ευρώπης, το Σπίτι στη Γωνία άνοιξε ξανά – αυτή τη φορά ως μουσείο. Οι επισκέπτες περιηγούνται σε κελιά, διαδρόμους και αίθουσες ανακρίσεων, με ξεναγούς που αφηγούνται με ψυχραιμία ιστορίες που προκαλούν ανατριχίλα.

Σήμερα, το Stūra māja δεν είναι απλώς ένας τόπος «σκοτεινού τουρισμού». Είναι μνημείο μνήμης και προειδοποίησης. Ένα σύμβολο της λετονικής εμπειρίας υπό καταπίεση και μια υπενθύμιση ότι η ελευθερία του λόγου και τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν είναι δεδομένα. Για όποιον θέλει να καταλάβει πραγματικά τη σύγχρονη Ρίγα, αυτή η γωνία της πόλης είναι ένα αναπόφευκτο – και βαθιά συγκλονιστικό – σημείο εκκίνησης.