Σπουδαία ανακάλυψη στο Σινά: Βραχοσκεπές καταφύγιο αποκαλύπτει ίχνη ζωής 10.000 ετών

Μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αρχαιολογικές ειδήσεις των τελευταίων μηνών έρχεται από την Αίγυπτο, όπου αποστολή του Ανώτατου Συμβουλίου Αρχαιοτήτων έφερε στο φως έναν μέχρι πρότινος άγνωστο χώρο στο οροπέδιο Ουμ Ιράκ, στο Σινά. Οι ειδικοί κάνουν λόγο για έναν τόπο εξαιρετικής ιστορικής και καλλιτεχνικής σημασίας, ο οποίος λειτουργεί ως φυσικό αρχείο χιλιάδων ετών ανθρώπινης δραστηριότητας.

Ο Υπουργός Τουρισμού και Αρχαιοτήτων, Σερίφ Φατί, χαρακτήρισε την ανακάλυψη κομβική για την κατανόηση της πολιτισμικής εξέλιξης της περιοχής, τονίζοντας ότι το Σινά εξακολουθεί να αποκαλύπτει νέες πτυχές της ανθρωπολογικής και πολιτιστικής του κληρονομιάς. Όπως επεσήμανε, τα νέα δεδομένα ενισχύουν την εικόνα της χερσονήσου ως σημείου συνάντησης διαφορετικών πολιτισμών.

Το οροπέδιο Ουμ Ιράκ βρίσκεται κοντά στον αρχαιολογικό χώρο του Ναού Σεραμπίτ ελ-Καντίμ, περιοχή γνωστή για τα αρχαία μεταλλεία χαλκού και τυρκουάζ. Η γεωγραφική του θέση, με πανοραμική θέα προς εκτεταμένες ερημικές εκτάσεις, υποδηλώνει ότι ο χώρος πιθανότατα αξιοποιήθηκε ως σημείο παρατήρησης αλλά και ως σταθμός για μετακινούμενους πληθυσμούς.

Κεντρικό στοιχείο της ανακάλυψης αποτελεί ένα εκτεταμένο βραχοσκεπές από ψαμμίτη, μήκους άνω των 100 μέτρων. Στο εσωτερικό του εντοπίστηκε πλούσιο σύνολο βραχογραφιών και επιγραφών, οι οποίες καλύπτουν ένα εντυπωσιακό χρονικό φάσμα. Σύμφωνα με τον Γενικό Γραμματέα του Συμβουλίου, Χισάμ Ελ-Λέιθι, πρόκειται για έναν από τους σημαντικότερους χώρους βραχογραφίας που έχουν καταγραφεί τα τελευταία χρόνια.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζουν οι παραστάσεις με κόκκινη χρωστική στην οροφή του καταφυγίου. Οι αρχαιότερες από αυτές εκτιμάται ότι χρονολογούνται μεταξύ 10.000 και 5.500 π.Χ., προσφέροντας σπάνιες εικόνες από την προϊστορική ζωή. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει σκηνή κυνηγιού, όπου εικονίζεται κυνηγός με τόξο να καταδιώκει αγριοκάτσικο, συνοδευόμενος από σκυλιά – μια απεικόνιση που παραπέμπει στις πρώιμες μορφές οργάνωσης και επιβίωσης.

Πέρα από τις προϊστορικές παραστάσεις, ο χώρος φιλοξενεί μεταγενέστερα στρώματα καλλιτεχνικής και συμβολικής έκφρασης. Βραχογραφίες με καμήλες και άλογα, καθώς και μορφές ένοπλων αναβατών, μαρτυρούν τη διαδοχή εποχών και κοινωνικών δομών. Ορισμένες συνοδεύονται από ναβαταϊκές επιγραφές, στοιχείο που υποδηλώνει πολιτισμικές επαφές και μετακινήσεις πληθυσμών.

Η αρχαιολογική ομάδα εντόπισε επίσης εργαλεία και θραύσματα κεραμικής από διαφορετικές περιόδους, μεταξύ των οποίων ευρήματα που αποδίδονται στο Μέσο Βασίλειο αλλά και στη Ρωμαϊκή εποχή. Η ποικιλία των ευρημάτων ενισχύει την εκτίμηση ότι το καταφύγιο χρησιμοποιήθηκε επανειλημμένα επί χιλιετίες.

Σημαντικά στοιχεία προέκυψαν και από τη μελέτη του εσωτερικού του χώρου. Όπως ανέφερε ο επικεφαλής της αποστολής, Χισάμ Χουσεΐν, εντοπίστηκαν πέτρινα χωρίσματα και ίχνη από εστίες φωτιάς, ενδείξεις που παραπέμπουν σε οργανωμένες δραστηριότητες διαβίωσης. Παράλληλα, η παρουσία μεγάλων ποσοτήτων περιττωμάτων ζώων μαρτυρά ότι το καταφύγιο αξιοποιήθηκε και σε μεταγενέστερες εποχές ως χώρος προστασίας ανθρώπων και κοπαδιών.

Η ανακάλυψη ολοκληρώνεται με την τεκμηρίωση αραβικών επιγραφών, οι οποίες προσθέτουν ένα ακόμη κεφάλαιο στη μακρά ιστορία του χώρου. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι το Ουμ Ιράκ αποτελεί ένα μοναδικό «πολυεπίπεδο» μνημείο, όπου η τέχνη, η καθημερινότητα και η ιστορία συνυπάρχουν σε έναν ενιαίο γεωλογικό καμβά.

Οι εργασίες μελέτης και ανάλυσης των ευρημάτων συνεχίζονται, με την επιστημονική κοινότητα να αναμένει νέα δεδομένα για έναν χώρο που φαίνεται να επαναπροσδιορίζει την εικόνα της ανθρώπινης παρουσίας στο Σινά.