Από τον Εσκομπάρ στα Όσκαρ: Ο Βάγκνερ Μόουρα σπάει τα στερεότυπα του Χόλιγουντ

Λίγες ημέρες μετά τη θριαμβευτική του παρουσία στις Χρυσές Σφαίρες, όπου έγραψε ιστορία ως ο πρώτος Βραζιλιάνος που κατέκτησε βραβείο Α’ Ανδρικού Ρόλου σε δραματική ταινία, ο Wagner Moura βρίσκεται σε έναν ασταμάτητο κύκλο συνεντεύξεων. «Είναι εξαντλητικό», παραδέχεται, καθώς η διεθνής προώθηση του The Secret Agent τον μεταφέρει διαρκώς από χώρα σε χώρα.

Η νέα ταινία του Kleber Mendonça Filho, ένα σκοτεινά σατιρικό δράμα με φόντο τη στρατιωτική δικτατορία της Βραζιλίας, εξελίχθηκε σε απρόσμενο φαβορί της φετινής κινηματογραφικής σεζόν, αποσπώντας τέσσερις υποψηφιότητες για Όσκαρ. Ο Moura ενσαρκώνει έναν ακαδημαϊκό που προσπαθεί να διαφύγει από ένα καθεστώς καταστολής και φόβου, σε έναν ρόλο που – όπως ο ίδιος δηλώνει – τον άγγιξε προσωπικά.

«Όταν βλέπω την ταινία, νιώθω ότι σε κάποιο βαθμό παίζω τον εαυτό μου», λέει. Η σύνδεση δεν είναι τυχαία.

Η δημιουργία του φιλμ προέκυψε μέσα από την κοινή ανησυχία του ίδιου και του Filho για την πολιτική πραγματικότητα της εποχής του Jair Bolsonaro. Ο ηθοποιός είχε βρεθεί στο στόχαστρο της κυβέρνησης Bolsonaro, όταν η ταινία του για τον επαναστάτη Carlos Marighella αντιμετώπισε εμπόδια στη χρηματοδότηση και τη διανομή.

Για τον Moura, το The Secret Agent δεν είναι απλώς μια ιστορική αναδρομή. «Η λογική της δικτατορίας δεν είναι κάτι μακρινό για εμάς», εξηγεί, επισημαίνοντας πως η Βραζιλία εξακολουθεί να κουβαλά τα τραύματα του παρελθόντος. Οι θεματικές της ταινίας – λογοκρισία, διώξεις, καχυποψία απέναντι στη διανόηση – παραμένουν, κατά την άποψή του, ανησυχητικά επίκαιρες.

Η κουβέντα, αναπόφευκτα, οδηγείται και στο Χόλιγουντ. Ο Moura, που έγινε διεθνώς γνωστός μέσα από το Narcos του Netflix, θυμάται πως μετά την επιτυχία της σειράς οι προτάσεις που λάμβανε είχαν έναν κοινό παρονομαστή. «Οι περισσότεροι ήθελαν να συνεχίσω να παίζω εμπόρους ναρκωτικών. Είναι ένα στερεότυπο για τους Λατίνους», τονίζει.

Η απόφαση να απομακρυνθεί από αυτού του είδους τους ρόλους ήταν συνειδητή. «Οι Λατίνοι είναι κάτι πολύ περισσότερο από τον βίαιο εγκληματία. Η αναπαράσταση έχει σημασία – το πώς μας βλέπουν στις ΗΠΑ έχει σημασία», υπογραμμίζει. Αντί για μια προβλέψιμη εμπορική πορεία, ο Moura επέλεξε πιο αντισυμβατικά πρότζεκτ, όπως το Civil War του Alex Garland.

Η πολιτική διάσταση της συζήτησης παραμένει έντονη, ιδιαίτερα καθώς ο ηθοποιός ζει μόνιμα στο Λος Άντζελες. Αναφερόμενος στον Donald Trump, ο Moura συγκρίνει τις πρόσφατες εξελίξεις στις ΗΠΑ με όσα βίωσε η Βραζιλία.

«Οι Βραζιλιάνοι γνωρίζουν τι σημαίνει δικτατορία. Οι Αμερικανοί συχνά θεωρούν δεδομένη τη δημοκρατία», σημειώνει.

Παρά τη σοβαρότητα των θεμάτων που τον απασχολούν, ο Moura δεν ξεχνά και τη χαρά της δουλειάς του. Θυμάται με ενθουσιασμό τη συμμετοχή του στο Puss in Boots: The Last Wish, όπου δάνεισε τη φωνή του σε έναν ανατριχιαστικό λύκο.

«Ήταν καθαρή διασκέδαση. Δεν πρέπει ποτέ να χάνουμε αυτό το στοιχείο ως καλλιτέχνες», λέει χαμογελώντας.

Καθώς πλησιάζει τα 50, ο Moura δηλώνει πιο επιλεκτικός και συμφιλιωμένος με τις επιλογές του.

«Δεν έχω χρόνο για πράγματα που δεν συμβαδίζουν με όσα πιστεύω. Θέλω χαρά, γέλιο και ανθρώπους που αγαπώ», εξηγεί.

Το αν αυτή η διαδρομή θα οδηγήσει τελικά και στο πολυπόθητο Όσκαρ, μένει να φανεί. Σε κάθε περίπτωση, ο Wagner Moura φαίνεται αποφασισμένος να συνεχίσει να ακολουθεί τον δικό του δρόμο – ακόμη κι αν αυτός δεν είναι ο πιο προβλέψιμος.