Όταν ο Μπρους Σπρίνγκστιν προσπάθησε να εισβάλει στη Γκρέισλαντ για να συναντήσει τον Έλβις

Στις 29 Απριλίου 1976, ο 26χρονος τότε Σπρίνγκστιν βρισκόταν στο Μέμφις για συναυλία στο πλαίσιο της περιοδείας Born to Run, η οποία τον είχε ήδη μετατρέψει σε ένα από τα πιο ανερχόμενα ονόματα της αμερικανικής μουσικής σκηνής. Η αδρεναλίνη μετά το live δεν είχε ακόμη πέσει όταν πήρε ταξί μέσα στη νύχτα.

Αρχικά ζήτησε να τον πάνε σε ένα εστιατόριο που έμενε ανοιχτό μέχρι αργά. Ο οδηγός, όμως, του είπε πως υπήρχε ένα κοντά στο σπίτι του Έλβις. Η αντίδραση του Σπρίνγκστιν ήταν άμεση: «Ξέρεις πού μένει ο Έλβις; Πήγαινέ μας εκεί τώρα».

Μαζί του ήταν ο κιθαρίστας της E Street Band, Στίβεν Βαν Ζαντ, επίσης μεγάλος θαυμαστής του Πρίσλεϊ. Όταν έφτασαν έξω από τη Γκρέισλαντ, ο οδηγός τούς προειδοποίησε πως υπήρχαν μεγάλα σκυλιά και καλό θα ήταν να μην επιχειρήσουν να περάσουν μέσα.

Ο Σπρίνγκστιν, όμως, είχε πάρει την απόφασή του. Βλέποντας ένα φως αναμμένο στον επάνω όροφο της έπαυλης, γύρισε στον φίλο του και είπε: «Στιβ, μπαίνω μέσα».

Ο νεαρός τότε μουσικός πέρασε τον τοίχο και έτρεξε στον κήπο της θρυλικής κατοικίας, κυριευμένος από ενθουσιασμό και τη λατρεία που είχε για τον άνθρωπο που τον ενέπνευσε να ασχοληθεί με τη μουσική.

Η σχέση του Σπρίνγκστιν με τον Έλβις ξεκινούσε από την παιδική του ηλικία. Σε ηλικία επτά ετών είχε δει τον Πρίσλεϊ στην τηλεόραση, στην εκπομπή του Εντ Σάλιβαν, να ερμηνεύει τα Hound Dog, Don’t Be Cruel και Love Me Tender. Χρόνια αργότερα θα έλεγε πως εκείνο το βράδυ κατάλαβε ότι «ένας λευκός άνδρας μπορούσε να δημιουργήσει μαγεία».

Όταν έφτασε τελικά στην είσοδο της Γκρέισλαντ, ένας φρουρός τού άνοιξε την πόρτα. Ο Σπρίνγκστιν ρώτησε αν ο Έλβις βρισκόταν στο σπίτι. Η απάντηση ήταν αρνητική. Ο Βασιλιάς έλειπε στη λίμνη Τάχο.

Πριν αποχωρήσει, ο επίδοξος επισκέπτης άφησε μήνυμα με αυτοπεποίθηση: «Πες του ότι πέρασε από εδώ ο Μπρους Σπρίνγκστιν. Μπορεί να μην ξέρει ποιος είμαι, αλλά ήμουν στο εξώφυλλο του Time και του Newsweek».

Ο φρουρός παρέμεινε ατάραχος και τον οδήγησε ευγενικά πίσω στην πύλη. Όπως έχει πει αργότερα ο ίδιος ο Σπρίνγκστιν, «όσο πιο κοντά έφτασα ποτέ στον Έλβις Πρίσλεϊ».

Λίγο αργότερα, ο Σπρίνγκστιν έγραψε το τραγούδι Fire με την ελπίδα να το ηχογραφήσει ο ήρωάς του. Ένα demo στάλθηκε στη Γκρέισλαντ, όμως ο Έλβις πέθανε τον Αύγουστο του 1977 πριν προλάβει να το ακούσει.

Πενήντα χρόνια μετά εκείνη τη νύχτα, η ιστορία παραμένει ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στιγμιότυπα της ροκ μυθολογίας: ο ανερχόμενος Boss να κυνηγά τον King, πριν γίνει και ο ίδιος θρύλος.