Lou.is: «Αυτό που όλοι γυρεύουμε είναι η βαθιά και αληθινή σύνδεση»

Η Lou.is ανήκει στις καλλιτέχνιδες που αντιμετωπίζουν τη μουσική όχι μόνο ως μέσο έκφρασης αλλά και ως χώρο συνάντησης. Στο νέο της single Hell Into Heaven αναζητά τις διαδρομές που οδηγούν από το σκοτάδι στο φως, ενώ παράλληλα εξερευνά νέους τρόπους επικοινωνίας με το κοινό της, χωρίς να χάνει την καλλιτεχνική της ταυτότητα.

Στη συνέντευξή της στο CNN Greece μιλά για την ευαλωτότητα, τη δημιουργία, τη σιωπή που χρειάζεται η τέχνη για να ανθίσει και την ανάγκη να παραμείνουμε παρόντες σε όσα πραγματικά έχουν σημασία.

Ακολουθεί ολόκληρη η συνέντευξη:

Στο «Hell Into Heaven» μιλάς για τη δυνατότητα της αγάπης και της σύνδεσης να μετατρέψουν μια εσωτερική «κόλαση» σε «παράδεισο». Πόσο προσωπική ήταν αυτή η διαδρομή για σένα όταν έγραφες το τραγούδι;

Lou.is: Γενικά γράφω από προσωπική αναζήτηση και εμπειρία αλλά αυτό το τραγούδι ήταν σε βάθος αποκαλυπτικό για τον εαυτό μου και τον τρόπο που σκέφτομαι και ζω. Παραδέχτηκα, γράφοντάς το, πράγματα για μένα πρώτη φορά. Πιστεύω πως όλοι αυτό που γυρεύουμε στη ζωή αυτή είναι η εμπειρία της βαθιάς και αληθινής σύνδεσης, με τον εαυτό μας και με τους άλλους.

Έχεις περιγράψει τη μουσική ως κάτι που «υπερβαίνει τον νου» και ορισμένες συναυλίες σου σαν «προσευχή». Πιστεύεις ότι η μουσική μπορεί σήμερα να λειτουργήσει και ως μορφή θεραπείας ή συλλογικής παρηγοριάς;

Lou.is: Αν της δώσουμε το χώρο και το χρόνο που της αξίζει σίγουρα. Αυτός είναι και ο ρόλος της άλλωστε. Η τέχνη δίνει νόημα σε αυτά που νιώθουμε, ομορφαίνει τα άσχημα, απαλύνει τον πόνο και μας φέρνει πιο κοντά σε επίπεδα διαφορετικά από αυτά της καθημερινότητας. Χρειάζεται όμως συμμετοχή από εμάς και συγκέντρωση. Γι’ αυτό έκανα τη συναυλία «σαν προσευχή» στην Αγγλικανική εκκλησία του Αγ. Παύλου. Έκλεισαν οι πόρτες και όλοι μαζί αφήσαμε τον κόσμο έξω και συναντηθήκαμε στα τραγούδια.

Στις εμφανίσεις και στα τραγούδια σου υπάρχει συχνά μια έντονη αίσθηση ευαλωτότητας αλλά και εσωτερικής δύναμης. Πώς ισορροπείς ανάμεσα στην έκθεση του εαυτού σου και στην ανάγκη προστασίας του;

Lou.is: Παίρνω φόρα, κάνω τη συναυλία μου με πάθος και ενέργεια και μετά αποσύρομαι στη σπηλιά μέχρι να συνέλθω! Τουλάχιστον μέχρι τώρα έτσι δρούσα αλλά η αλήθεια είναι πως η σύνδεση με τον κόσμο, το χειροκρότημα, το ευχαριστώ των ανθρώπων με θρέφει όποτε μου δινόταν ευκαιρία. Σε αυτή τη φάση της ζωής μου πιστεύω η έκθεση θα μεγάλωνε τη χαρά και τη δύναμη μου. Εν τέλει το να παραδέχεσαι την ευαλωτότητά σου μπροστά στον άλλο αυτομάτως σε δυναμώνει.

Το «Hell Into Heaven» ακούγεται πιο εσωτερικό και σχεδόν κινηματογραφικό σε σχέση με προηγούμενες δουλειές σου. Νιώθεις ότι αυτή την περίοδο αλλάζει ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι τον ήχο και τη σύνθεση;

Lou.is: Μου αρέσει πολύ αυτή η άποψη! Ήθελα να έρθει από τα βαθιά και να έχει μια σκοτεινιά αλλά με ποπ αισθητική και ξεκάθαρο ύφος. Δεν αλλάζει τόσο ο τρόπος που αντιλαμβάνομαι τη σύνθεση των κομματιών όσο η ίδια μου η κατανόηση της μουσικής και η πιο «εύκολη» έμπνευση. Προσπαθώ να βρω μια αμεσότητα στην επικοινωνία μου μέσω των τραγουδιών χωρίς να χάσω σε καλλιτεχνικό αποτέλεσμα. Με αυτό το κομμάτι ένοιωσα ότι κατάφερα να συνδυάσω πολλά κομμάτια μου επιτέλους σε κάτι αμέσως περνάει στον ακροατή. Με βοήθησε σε αυτό και η άψογη συνεργασία με τον παραγωγό μου τον Danik.

Σε μια εποχή υπερπληροφόρησης και συνεχούς θορύβου, τι σημαίνει για σένα πραγματική σύνδεση — είτε με τον εαυτό σου είτε με το κοινό που έρχεται να σε ακούσει ζωντανά;

Lou.is: Σημαίνει κλείνω την οθόνη και δίνω χρόνο στις αισθήσεις μου να εισπράξουν το ερέθισμα. Δίνω χρόνο στα πράγματα, τις εικόνες, τους ήχους, τα λόγια, τα συναισθήματα να εισχωρήσουν και είμαι παρούσα πνευματικά ώστε να τα κατανοήσω, να τα βιώσω και να τα αποδεχθώ. Ζούμε πολύ βιαστικά τα τελευταία χρόνια και αυτό κοστίζει ακριβά στη σωματική και ψυχική μας υγεία.