CULTURE

Πέθανε ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας: Η θρυλική φωνή των Blood, Sweat & Tears σίγησε στα 84 του χρόνια

Πέθανε ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας: Η θρυλική φωνή των Blood, Sweat & Tears σίγησε στα 84 του χρόνια

David Clayton-Thomas.

AP

Ο βραβευμένος με Grammy τραγουδιστής και τραγουδοποιός Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας, η εμβληματική φωνή των Blood, Sweat & Tears, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 84 ετών. Από τα δύσκολα παιδικά χρόνια στους δρόμους του Τορόντο μέχρι τη διεθνή καταξίωση και το Woodstock, άφησε ανεξίτηλο αποτύπωμα στη μουσική, συμβάλλοντας καθοριστικά στη διαμόρφωση του jazz-rock ήχου.

Ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας, ο Καναδός τραγουδιστής που ταυτίστηκε με τους Blood, Sweat & Tears και χάρισε τη φωνή του σε μερικές από τις μεγαλύτερες επιτυχίες της δεκαετίας του 1960, πέθανε την Τετάρτη σε νοσοκομείο του Τορόντο, σε ηλικία 84 ετών.

Την είδηση του θανάτου του ανακοίνωσε ο εκπρόσωπός του, Eric Alper, διευκρινίζοντας ότι ο καλλιτέχνης «έφυγε» ειρηνικά. Τα αίτια του θανάτου του δεν έγιναν γνωστά.

Ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας υπήρξε μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές της jazz-rock σκηνής και μέλος του Καναδικού Hall of Fame της Μουσικής. Στη διάρκεια της καριέρας του πούλησε περισσότερους από 40 εκατομμύρια δίσκους, ενώ συνέβαλε καθοριστικά στη διαμόρφωση του ιδιαίτερου ήχου των Blood, Sweat & Tears.

Louis Armstrong

Ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας, τραγουδιστής του ροκ συγκροτήματος Blood, Sweat and Tears, λαμβάνει το βραβείο Γκράμι από τον Λούις Άρμστρονγκ στη Νέα Υόρκη στις 11 Μαρτίου 1970. Το συγκρότημα κέρδισε τρία από τα βραβεία που απονέμονται ετησίως από την Εθνική Ακαδημία Τεχνών και Επιστημών Ηχογράφησης.

(AP Photo/Dave Pickoff)

Από τους δρόμους του Τορόντο στην κορυφή της μουσικής

Η ζωή του μόνο εύκολη δεν ήταν. Ως έφηβος βρέθηκε να ζει στους δρόμους του Τορόντο, ενώ πέρασε και από αναμορφωτήρια και φυλακές ανηλίκων. Εκεί έμαθε μόνος του να παίζει κιθάρα, ανακαλύπτοντας τη μεγάλη του αγάπη για τη μουσική μέσα από συναυλίες που διοργανώνονταν στις φυλακές.

Το 1968 εντάχθηκε στους Blood, Sweat & Tears, σηματοδοτώντας την αρχή της πιο επιτυχημένης περιόδου του συγκροτήματος. Την ίδια χρονιά κυκλοφόρησε το ομώνυμο άλμπουμ τους, το οποίο πούλησε περίπου 10 εκατομμύρια αντίτυπα παγκοσμίως, παρέμεινε για επτά εβδομάδες στην κορυφή του Billboard και απέσπασε πέντε βραβεία Grammy, μεταξύ των οποίων και το Άλμπουμ της Χρονιάς, αφήνοντας πίσω ακόμη και το εμβληματικό Abbey Road των Beatles.

Ανάμεσα στις μεγαλύτερες επιτυχίες της μπάντας ξεχώρισαν τα You've Made Me So Very Happy, And When I Die και το Spinning Wheel, σύνθεση του ίδιου του Clayton-Thomas, τα οποία έφτασαν έως τη δεύτερη θέση του αμερικανικού Billboard Hot 100.

Η περιοδεία πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα

Το 1970 οι Blood, Sweat & Tears έγιναν το πρώτο ροκ συγκρότημα που πραγματοποίησε περιοδεία στις χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, πίσω από το Σιδηρούν Παραπέτασμα, έπειτα από αίτημα του αμερικανικού Στέιτ Ντιπάρτμεντ.

Σύμφωνα με το ντοκιμαντέρ What the Hell Happened to Blood, Sweat & Tears (2023), η κυβέρνηση του Richard Nixon είχε θέσει στον Clayton-Thomas το δίλημμα να συμμετάσχει στην περιοδεία προκειμένου να εξασφαλίσει μόνιμη άδεια παραμονής στις ΗΠΑ ή να εγκαταλείψει τη χώρα. Η περιοδεία προκάλεσε τότε έντονες αντιδράσεις, κυρίως από το αντιπολεμικό κίνημα, λόγω της σύνδεσής της με την αμερικανική κυβέρνηση.

Η σόλο πορεία και η επιστροφή

Ο Ντέιβιντ Κλέιτον-Τόμας αποχώρησε από τους Blood, Sweat & Tears το 1972, επικαλούμενος τη σωματική και ψυχική εξάντληση από τα συνεχή ταξίδια και τις περιοδείες.

Στη συνέχεια ακολούθησε επιτυχημένη σόλο καριέρα, κυκλοφορώντας περισσότερα από δώδεκα άλμπουμ, πριν επιστρέψει στο συγκρότημα στις αρχές της δεκαετίας του 1980.

Άφησε πίσω του τις δύο κόρες του, Ashleigh Clayton-Thomas και Christine Graham. Σύμφωνα με τον εκπρόσωπό του, το επόμενο διάστημα θα πραγματοποιηθεί συναυλία-αφιέρωμα στη ζωή και το έργο του, με τα έσοδα να διατεθούν στην οργάνωση Peacebuilders Canada, έναν σκοπό που ο ίδιος υποστήριζε με ιδιαίτερη αφοσίωση.