Επίδαυρος 2026: Το πρόγραμμα του καλοκαιριού στο σημαντικότερο θέατρο του κόσμου

Η Επίδαυρος επιστρέφει και φέτος ως το απόλυτο σημείο αναφοράς του ελληνικού θεάτρου, συγκεντρώνοντας ένα πρόγραμμα που κινείται ανάμεσα στην αρχαία τραγωδία, τη σύγχρονη σκηνική αναζήτηση και τη μουσικοθεατρική σύνθεση. Παραστάσεις με έντονο κοινωνικό και πολιτικό υπόβαθρο, κλασικά έργα που επανερμηνεύονται και δημιουργικές συμπράξεις από την Ελλάδα και το εξωτερικό συνθέτουν ένα καλοκαίρι με αυξημένες προσδοκίες.

Η αυλαία του φετινού προγράμματος ανοίγει με τις «Πέρσες» του Αισχύλου, σε σκηνοθεσία Χρήστου Θεοδωρίδη, με τον Δημήτρη Καταλειφό στον ρόλο του Δαρείου και τη Μαρία Ναυπλιώτου ως Άτοσσα. Η παράσταση επενδύει στη συλλογικότητα του Χορού, ο οποίος παραμένει διαρκώς στη σκηνή, λειτουργώντας ως ζωντανός οργανισμός που μεταφέρει το τραύμα του πολέμου και τη μνήμη της καταστροφής.

Ακολουθούν οι «Βάκχες», μια διεθνής παραγωγή του Εθνικού Θεάτρου Βουλγαρίας «Ιβάν Βάζοφ» σε συνεργασία με τους Tiger Lillies, που επιχειρεί μια σύγχρονη ανάγνωση της σύγκρουσης απολλώνιου και διονυσιακού στοιχείου. Στον ρόλο του Διονύσου εμφανίζεται ο Λεωνίντ Γιόβτσεφ, ενώ η Λουκία Μιχαλοπούλου και ο Μιχαήλ Ταμπακάκης συμπληρώνουν το βασικό καστ.

Στο ίδιο φεστιβάλ παρουσιάζεται και η «Άλκηστις» του Ευριπίδη σε σκηνοθεσία Δημήτρη Καραντζά, με την Ηρώ Μπέζου στον ομώνυμο ρόλο και τον Γιάννη Νιάρρο ως Άδμητο. Η παράσταση αναμετριέται με τα όρια ζωής και θανάτου, αλλά και με το ερώτημα της θυσίας μέσα σε σύγχρονα κοινωνικά συμφραζόμενα.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει η «Ειρήνη» του Αριστοφάνη, σε σκηνοθεσία Νίκου Καραθάνου, με τη συμμετοχή του Φοίβου Δεληβοριά και του Άγγελου Τριανταφύλλου. Η παράσταση επανέρχεται στη δύναμη της κωμωδίας ως πολιτικού σχολίου, αναδεικνύοντας την ανάγκη για ειρήνη σε μια εποχή παγκόσμιας αστάθειας.

Οι «Τρωάδες» του Ευριπίδη, σε σκηνοθεσία Ελένης Ευθυμίου, ξεχωρίζουν για τη συμπερίληψη ενός πολυφωνικού θιάσου 22 ηθοποιών, με διαφορετικές ηλικίες και εμπειρίες, ανάμεσά τους και μέλη της ομάδας Εν Δυνάμει. Με τη Λυδία Φωτοπούλου στον ρόλο της Εκάβης, η παράσταση εστιάζει στη φρίκη του πολέμου μέσα από το γυναικείο σώμα ως πεδίο ιστορικής και πολιτικής μνήμης.

Στο πρόγραμμα εντάσσεται και μια «απογυμνωμένη» εκδοχή της «Αντιγόνης», σε σκηνοθεσία του Άλαν Λουσιέν Όγεν, που συνδυάζει χορό, λόγο και σωματικότητα, επανεξετάζοντας τη σχέση εξουσίας και ηθικής ευθύνης.

Παράλληλα, η Μικρή Επίδαυρος διαμορφώνει το δικό της ξεχωριστό στίγμα, με παραστάσεις όπως η «Τουρνέ» του Ευριπίδη Λασκαρίδη, αλλά και μουσικοθεατρικά έργα που αντλούν από τη σύγχρονη δημιουργία και τη μνήμη της ελληνικής σκηνής.

Το φετινό πρόγραμμα της Επιδαύρου δεν περιορίζεται σε μια απλή παρουσίαση κλασικών κειμένων. Αντίθετα, λειτουργεί ως πεδίο επανερμηνείας της αρχαίας δραματουργίας μέσα από τα ερωτήματα της σημερινής εποχής: πόλεμος, ταυτότητα, εξουσία, σώμα και συλλογική εμπειρία.

Αναλυτικά το πρόγραμμα εδώ.