Πέντε πράγματα που πρέπει να ξέρετε για την «Οδύσσεια» του Κρίστοφερ Νόλαν

Ένας Οδυσσέας γεμάτος αντιφάσεις

Ο Ματ Ντέιμον ενσαρκώνει έναν Οδυσσέα που απέχει από την εικόνα του αψεγάδιαστου ήρωα. Πρόκειται για έναν πολεμιστή που παίρνει δύσκολες αποφάσεις, κουβαλά τις ενοχές των επιλογών του και παλεύει διαρκώς με το τίμημα της εξουσίας και της επιβίωσης.

Ο Νόλαν τον παρουσιάζει ως έναν σύνθετο χαρακτήρα, που βρίσκεται διαρκώς ανάμεσα στον άνθρωπο και τον μύθο, ακολουθώντας τη γνωστή του εμμονή με ήρωες οι οποίοι δοκιμάζονται ηθικά.

Θεαματικές σκηνές δράσης χωρίς υπερβολικό CGI

Η «Οδύσσεια» αξιοποιεί στο έπακρο τις κάμερες IMAX, με τον Νόλαν να επιμένει για ακόμη μία φορά στα πρακτικά εφέ αντί της εκτεταμένης χρήσης ψηφιακών εικόνων.

Οι ναυμαχίες, η άλωση της Τροίας, η συνάντηση με τον Κύκλωπα και τα υπόλοιπα μυθικά επεισόδια αποκτούν κινηματογραφική διάσταση, με τις σκηνές δράσης να χαρακτηρίζονται από τις κριτικές ως εντυπωσιακές αλλά και οργανικά ενταγμένες στην αφήγηση.

Ένα καστ γεμάτο μεγάλα ονόματα

Ο Νόλαν συγκέντρωσε ένα από τα πιο εντυπωσιακά ensemble casts των τελευταίων ετών.

Δίπλα στον Ματ Ντέιμον εμφανίζονται η Αν Χάθαγουεϊ ως Πηνελόπη, ο Τομ Χόλαντ ως Τηλέμαχος, ο Ρόμπερτ Πάτινσον στον ρόλο του Αντίνοου, η Ζεντάγια ως Αθηνά, η Λουπίτα Νιόνγκο, η Σαμάνθα Μόρτον και ο Τζον Λεγκουιζάμο, με αρκετούς από αυτούς να έχουν μικρότερους αλλά ιδιαίτερα κομβικούς ρόλους.

Η αφήγηση φέρει τη χαρακτηριστική σφραγίδα του Νόλαν

Όπως και στις περισσότερες ταινίες του, ο Βρετανός σκηνοθέτης αποφεύγει τη γραμμική αφήγηση.

Η ιστορία εξελίσσεται μέσα από αναδρομές, αναμνήσεις και αφηγήσεις τρίτων, συνθέτοντας σταδιακά το ταξίδι του Οδυσσέα. Παρά τη διάρκεια σχεδόν τριών ωρών, αρκετοί κριτικοί σημειώνουν ότι ο ρυθμός παραμένει σταθερός, ενώ το φιλμ επιχειρεί να συνδέσει τον ομηρικό κόσμο με σύγχρονους προβληματισμούς γύρω από τον πόλεμο, την ηγεσία, την ευθύνη και την ανοικοδόμηση μιας κοινωνίας μετά την καταστροφή.

Ανταποκρίνεται τελικά στις τεράστιες προσδοκίες;

Οι πρώτες διεθνείς κριτικές είναι συντριπτικά θετικές, με πολλούς να μιλούν για ένα κινηματογραφικό γεγονός που συνδυάζει το θέαμα με τον στοχασμό.

Αν και ορισμένοι επισημαίνουν ότι η συναισθηματική διάσταση υποχωρεί σε ορισμένα σημεία μπροστά στην εντυπωσιακή δράση, η γενική εικόνα είναι πως ο Νόλαν παραδίδει μία μεγαλειώδη κινηματογραφική εμπειρία που δικαιολογεί σε μεγάλο βαθμό την τεράστια προσμονή.

Για πολλούς κριτικούς, η «Οδύσσεια» αποτελεί ακόμη μία απόδειξη ότι ο Κρίστοφερ Νόλαν παραμένει ένας από τους ελάχιστους δημιουργούς που μπορούν να μετατρέψουν ένα κλασικό λογοτεχνικό έργο σε ένα σύγχρονο κινηματογραφικό υπερθέαμα, χωρίς να χάνεται ο πυρήνας και η διαχρονική δύναμη της ιστορίας.