«Practical Magic 2»: Η Σάντρα Μπούλοκ και η Νικόλ Κίντμαν επιστρέφουν με μια...παράξενη συνέχεια

Έχουν αλλάξει πολλά από τότε που οι μάγισσες της οικογένειας Όουενς εμφανίστηκαν για τελευταία φορά στη μεγάλη οθόνη, με τα φίλτρα ύπνου, τις μαργαρίτες του μεσονυχτίου και τις κατάρες που περνούσαν από γενιά σε γενιά. Η επιστροφή του «Practical Magic», της παράξενα γοητευτικής ταινίας του 1998, έρχεται σε μια εποχή όπου το Χόλιγουντ μοιάζει ολοένα και περισσότερο παγιδευμένο στη νοσταλγία, τις συνέχειες και τα remakes.

Η δεύτερη ταινία επαναφέρει τη Σάντρα Μπούλοκ και τη Νικόλ Κίντμαν στους ρόλους των αδελφών Σάλι και Τζίλι Όουενς, ενώ επιστρέφουν και οι Στόκαρντ Τσάνινγκ και Ντάιαν Γουίστ ως οι εκκεντρικές θείες τους. Είναι μια συνέχεια που μοιάζει ταυτόχρονα αναπόφευκτη και κάπως απροσδόκητη: μια οικογενειακή ιστορία για τη γυναικεία αλληλεγγύη, τη μεταβίβαση της κληρονομιάς και τον έρωτα, με πρωταγωνίστριες δύο γυναίκες γύρω στα 60, κάτι που εξακολουθεί να αποτελεί σπάνιο φαινόμενο στο σύγχρονο Χόλιγουντ.

Η σκηνοθεσία ανήκει στη Σουζάνε Μπίερ, ενώ το σενάριο υπογράφουν ο αρχικός συνσεναριογράφος Ακίβα Γκόλντσμαν μαζί με τις Τζόρτζια Πρίτσετ και Κέλι Μάρσελ. Η ταινία βασίζεται, όπως και η πρώτη, στο έργο της συγγραφέα Άλις Χόφμαν και επιστρέφει στα βασικά συστατικά που έκαναν το «Practical Magic» τόσο ιδιαίτερο: απότομες αλλαγές τόνου, αλλόκοτα ψηφιακά εφέ και τραγούδια της Στίβι Νικς, της σχεδόν αυτονόητης μουσικής προστάτιδας της «witchy» αισθητικής.

Η Σάλι, η πιο συγκρατημένη και νευρωτική από τις δύο αδελφές, έχει εγκαταλείψει τη μαγεία, προς απογοήτευση της πιο ανέμελης Τζίλι. Παρότι στο τέλος της πρώτης ταινίας πίστευε ότι είχε σπάσει την αιώνια κατάρα που καταδίκαζε σε θάνατο κάθε άνδρα που αγαπούσε μια γυναίκα της οικογένειας Όουενς, η ζωή απέδειξε το αντίθετο. Ο δεύτερος σύζυγός της, τον οποίο στην πρώτη ταινία υποδυόταν ο Έινταν Κουίν, πέθανε λίγα χρόνια αργότερα. Η Σάλι, φοβούμενη ότι οι κόρες της θα κληρονομούσαν την ίδια μοίρα, χρησιμοποίησε τη μαγεία για να διαγράψει από τη μνήμη τους κάθε ανάμνηση που σχετιζόταν με αυτήν.

Και κάπου εδώ αρχίζουν τα προβλήματα με τη χρονολογία. Η πρώτη ταινία υποτίθεται ότι διαδραματιζόταν τον Μάρτιο του 1998, όμως οι νέες ταφόπλακες τοποθετούν τα γεγονότα στις αρχές της δεκαετίας του 2000. Για έναν θεατή που προσέχει τις λεπτομέρειες, η ασυνέπεια είναι ενοχλητική. Από την άλλη, το «Practical Magic» ουδέποτε ήταν μια ταινία που έδινε ιδιαίτερη σημασία στη λογική, στους κανόνες ή στη συνέπεια του σύμπαντός της. Η μαγεία της επιτρέπει κατάρες γενεών, πνεύματα και φλιτζάνια καφέ που ανακατεύονται μόνα τους, αλλά όχι, για παράδειγμα, να σηκώσει μια βαλίτσα από τις σκάλες.

Η ιστορία αυτή τη φορά περιστρέφεται γύρω από την Κάιλι, την κόρη της Σάλι, την οποία υποδύεται η Τζόι Κινγκ. Όταν ο σύντροφός της, Γκίντεον, πέφτει σε μαγικό κώμα, η Κάιλι αντιδρά όπως ακριβώς είχε κάνει η μητέρα της: αρνείται να αποδεχθεί τη μοίρα που της επιβάλλεται. Με τη βοήθεια ενός μυστηριώδους «Βιβλίου του Κορακιού», ξεκινά για την Αγγλία, την πατρογονική γη των Όουενς, αναζητώντας απαντήσεις.

Η Σάλι και η Τζίλι την ακολουθούν, προσφέροντας στην ταινία μεγάλο μέρος από τη γνώριμη δυναμική τους. Η Μπούλοκ και η Κίντμαν εξακολουθούν να διαθέτουν εκείνη την ιδιαίτερη χημεία που έκανε την πρώτη ταινία να λειτουργεί, ακόμη και στις πιο παράλογες στιγμές της. Η μία φέρνει στη σχέση τους τη γήινη εξάντληση και τον νευρωτισμό, η άλλη την αέρινη εκκεντρικότητα και την ανεμελιά.

Στην Αγγλία, η ιστορία φέρνει τις γυναίκες αντιμέτωπες με δύο πολύ διαφορετικές εκδοχές ανδρικής παρουσίας. Ο καθηγητής αποκρυφισμού που υποδύεται ο Λι Πέις ενδιαφέρεται για τη Σάλι και την ενθαρρύνει να αποδεχθεί τα συναισθήματά της και να ξαναβρεί τη δύναμή της. Ο μυστηριώδης μάγος του Σόλι ΜακΛάουντ, αντίθετα, επιθυμεί τη δύναμη της Κάιλι, με μια συμπεριφορά που μοιάζει να αντλεί από την αίσθηση ανδρικού δικαιώματος και κτητικότητας.

Όλα αυτά οδηγούν τις γυναίκες της οικογένειας Όουενς ξανά στη μαγεία και, κυρίως, η μία στην άλλη. Η πλοκή παραμένει παράξενη και σε μεγάλο βαθμό λειτουργεί περισσότερο ως αφορμή για να ξαναδούμε την Μπούλοκ και την Κίντμαν μαζί παρά ως μια πραγματικά συναρπαστική ιστορία. Και ίσως αυτό να είναι τελικά το σημαντικότερο στοιχείο της ταινίας: η μοναδική κινηματογραφική γοητεία των δύο πρωταγωνιστριών, που επιστρέφουν στους ρόλους τους σχεδόν σαν να μην πέρασε χρόνος.

Υπάρχει, ωστόσο, κάτι παρήγορο στην κυκλικότητα της ιστορίας των Όουενς. Στον κόσμο της μαγείας, όπως και στον πραγματικό κόσμο, δεν ξεφεύγουμε ποτέ εντελώς από την κληρονομιά μας, από τα οικογενειακά μας τραύματα ή από τον ίδιο μας τον εαυτό, ακόμη κι όταν αλλάζουν οι εποχές, οι άνδρες και τα μαλλιά μας.

To «Practical Magic 2» δεν αποφεύγει την παγίδα της νοσταλγίας και ούτε προσπαθεί ιδιαίτερα να το κάνει. Είναι παράξενη, άνιση και συχνά υπερβολική, όπως και η πρώτη ταινία. Όμως η ιδέα της γυναικείας αλληλεγγύης απέναντι στις επαναλαμβανόμενες δοκιμασίες παραμένει αρκετά γοητευτική. Και όταν επιστρέφουν οι «μαργαρίτες του μεσονυχτίου», μπορεί να μοιάζουν υποχρεωτικές, αλλά υπάρχει ακόμη αρκετή μαγεία για να αφήσει στην οθόνη το δικό της, ιδιόρρυθμο ξόρκι.