Η Βούλα έγινε 100 ετών: Μια πόλη κοίταξε την ιστορία της και γιόρτασε το αύριο

Εκατό χρόνια δεν χωρούν εύκολα σε μία βραδιά. Μπορούν όμως να γίνουν αφήγηση, εικόνες, μουσική και μνήμη. Αυτό ήταν το ζητούμενο της επετειακής εκδήλωσης για τα 100 χρόνια της Βούλας, που πραγματοποιήθηκε το Σάββατο 3 Οκτωβρίου στην Πλατεία Ιμίων, με αφετηρία το 1926 και προορισμό τη σημερινή πόλη αλλά και το βλέμμα της προς το μέλλον.

Η κεντρική εκδήλωση, με τίτλο «ΒΟΥΛΑ | 100 ΧΡΟΝΙΑ – Μια πόλη. Μια ιστορία. Ένας αιώνας», σχεδιάστηκε ως μια μεγάλη οπτικοακουστική παράσταση. Στη σκηνή συναντήθηκαν ο Γρηγόρης Βαλτινός, η Φωτεινή Δάρρα και ο Θοδωρής Βουτσικάκης, συνδυάζοντας την αφήγηση με τη μουσική και το τραγούδι.

Η επιλογή δεν ήταν τυχαία. Η επέτειος δεν αντιμετωπίστηκε ως μια απλή συναυλία, αλλά ως μια προσπάθεια να αποκτήσει η ιστορία της πόλης θεατρικό και μουσικό χαρακτήρα. Η Βούλα του 1926 συνάντησε τη Βούλα των επόμενων δεκαετιών και, μέσα από την αφήγηση και τις εικόνες, έφτασε μέχρι το σήμερα.

Τη σκηνοθετική επιμέλεια της παράστασης είχε ο Γρηγόρης Βαλτινός, ενώ τη μουσική επιμέλεια και την ενορχήστρωση ανέλαβε ο Γιώργος Παπαχριστούδης.

Η εκδήλωση άνοιξε με τον λόγο του Δημάρχου Βάρης-Βούλας-Βουλιαγμένης, Γρηγόρη Κωνσταντέλλου, ο οποίος έδωσε από την αρχή τον τόνο της επετειακής βραδιάς.

Με έναν ιδιαίτερα ζεστό και ουσιαστικό λόγο, αναφέρθηκε στη διαδρομή της Βούλας μέσα στον χρόνο, στους ανθρώπους που συνδέθηκαν με την πόλη και σε όσα σημαίνει η συμπλήρωση ενός ολόκληρου αιώνα. Η επέτειος, όπως ανέδειξε στην ομιλία του, δεν αφορά μόνο την αναδρομή στο παρελθόν, αλλά και τη σχέση της σημερινής Βούλας με το μέλλον της.

Από το 1926 στο 2026

Ο Γρηγόρης Βαλτινός και η Φωτεινή Δάρρα ανέλαβαν να αφηγηθούν την ιστορία της Βούλας, μέσα από τον λόγο και το τραγούδι. Με τη συνοδεία ζωντανής ορχήστρας επί σκηνής, η διαδρομή της πόλης μέσα στον χρόνο απέκτησε μουσικό και θεατρικό χαρακτήρα, με την αφήγηση να εναλλάσσεται με τραγούδια που συνέδεσαν διαφορετικές εποχές και στιγμές της εκατονταετούς πορείας της.

Το 1926 αποτελεί για τη σύγχρονη ιστορία της Βούλας ένα έτος-ορόσημο. Είναι η χρονιά που συνδέεται με τη γέννηση και την οργανωμένη εξέλιξη της πόλης, η οποία μέσα στον επόμενο αιώνα μεταμορφώθηκε από έναν αναπτυσσόμενο συνοικισμό σε έναν από τους πλέον αναγνωρίσιμους δήμους των νοτίων προαστίων.

Η επετειακή βραδιά επιχείρησε να συμπυκνώσει αυτή τη διαδρομή σε ένα ενιαίο αφήγημα. Ιστορικά γεγονότα, άνθρωποι και στιγμές της πόλης αποτέλεσαν τον πυρήνα της παρουσίασης, ενώ η εικόνα και η μουσική χρησιμοποιήθηκαν για να μεταφέρουν το κοινό από τη μία εποχή στην άλλη.

Η λογική της παράστασης ήταν, επομένως, περισσότερο ένα ταξίδι στον χρόνο παρά μια τυπική ιστορική αναδρομή. Το παρελθόν δεν παρουσιάστηκε ως κάτι αποκομμένο από το παρόν, αλλά ως το υπόβαθρο πάνω στο οποίο χτίστηκε η σημερινή Βούλα.

Και αυτό είναι ίσως το ουσιαστικότερο στοιχείο μιας επετείου: η υπενθύμιση ότι μια πόλη δεν είναι μόνο οι δρόμοι και τα κτίριά της. Είναι οι άνθρωποι που έζησαν σε αυτήν, οι γενιές που μεγάλωσαν εδώ και οι αλλαγές που διαμόρφωσαν σταδιακά την ταυτότητά της.

Μια γιορτή ανοιχτή σε όλους

Η κεντρική εκδήλωση δεν περιορίστηκε στην παράσταση. Από τις 18:00 η Πλατεία Ιμίων είχε μπει σε εορταστικό ρυθμό, με μουσικές και δράσεις που πλαισίωσαν την κεντρική βραδιά, ενώ συμμετείχε και ο Εμπορικός Σύλλογος Βάρης – Βούλας – Βουλιαγμένης.

Ιδιαίτερη σημασία είχε και η προσβασιμότητα της εκδήλωσης. Σύμφωνα με τον Δήμο, η επετειακή βραδιά πραγματοποιήθηκε με ταυτόχρονη διερμηνεία στην Ελληνική Νοηματική Γλώσσα σε όλη τη διάρκειά της, με στόχο η γιορτή για τα 100 χρόνια της πόλης να είναι πραγματικά ανοιχτή σε όλους.

Η επέτειος συνεχίστηκε παράλληλα και στην Πνευματική Εστία Βούλας, όπου από τις 2 έως τις 5 Οκτωβρίου παρουσιάζεται η έκθεση φωτογραφίας «100 Χρόνια Βούλα – Με χρώμα & κίνηση», σε επιμέλεια του Στέφανου Χατζηστεφάνου. Η έκθεση συμπλήρωσε την κεντρική αφήγηση μέσα από φωτογραφίες που αποτυπώνουν τη μεταμόρφωση της περιοχής μέσα στον χρόνο.

Ένας αιώνας δεν είναι μόνο παρελθόν

Η Βούλα των 100 χρόνων δεν είναι η ίδια πόλη με εκείνη του 1926. Αυτό, άλλωστε, ήταν και το νόημα της επετειακής αφήγησης. Ανάμεσα στις δύο ημερομηνίες μεσολαβούν δεκαετίες αλλαγών, διαφορετικές γενιές, νέοι κάτοικοι, διαφορετικές συνήθειες και μια Αθήνα που άλλαξε μαζί με τα προάστιά της.

Η επέτειος έδωσε την αφορμή για μια συλλογική επιστροφή σε αυτή τη διαδρομή. Για να θυμηθεί η πόλη από πού ξεκίνησε, να κοιτάξει πού βρίσκεται σήμερα και να αφήσει ανοιχτό το ερώτημα για το τι θα ακολουθήσει.

Από το 1926 στο 2026, η Βούλα συμπλήρωσε έναν αιώνα. Και η επόμενη ημέρα της δεν θα γραφτεί πλέον ως επέτειος, αλλά ως η αρχή του δεύτερου αιώνα της ιστορίας της.