Ο Ελτον Τζον, με άρθρο του που δημοσιεύθηκε στον Guardian, αποκαλύπτει ότι πολλά στούντιο στα οποία πήγε το «Rocketman», το αυτοβιογραφικό σενάριο για το biopic του που βγαίνει στους κινηματογράφους αυτή την εβδομάδατού είπαν να αφαιρέσει τα πολλά ναρκωτικά και το πολύ σεξ. «Δεν έζησα μία "Κατάλληλη" ζωή. Οπότε δεν ήθελα και η ταινία μου να βγει "Κατάλληλη"....», γράφει. 

«Ήμουν στο σινεμά για 15 λεπτά όταν άρχισα να κλαίω. Δυνατά, σπαρακτικά. Παρακολουθούσα την οικογένειά μου, τη μαμά μου και τον μπαμπά μου, στα τέλη της δεκαετίας του ’50, να τραγουδάνε το «I Want Love», ένα τραγούδι που ο Μπέρνι Τόπιν κι εγώ γράψαμε το 2001. Ήξερα ότι θα είναι στην ταινία, αλλά δεν ήξερα πώς θα το χρησιμοποιούσαν. Μέχρι εκείνη τη στιγμή κρατούσα μια απόσταση από την ίδια τη διαδικασία αυτής της ταινίας. Έκανα μερικές προτάσεις, είπα ναι ή όχι σε κάποια σημαντικά πράγματα και συναντήθηκα δύο ή τρεις φορές με τον Τάρον Έγκερτον που με υποδύεται. Πέρα απ’ αυτό είχα μείνει μακριά από το Rocketman, αφήνοντας το σύζυγό μου να είναι τα μάτια μου και τα αυτιά μου στο πλατό κάθε μέρα».

AP 19140630079798

AP Photo/Frank Augstein

«Υποθέτω ότι η μαμά μου και ο μπαμπάς μου ήταν κάποτε ερωτευμένοι, αλλά δεν υπήρχαν πλέον καθόλου σημάδια αυτού του έρωτα όταν ήρθα εγώ. Έδιναν την εντύπωση ότι μισούσαν ο ένας τον άλλον. Ο πατέρας μου ήταν αυστηρός και απόμακρος και είχε πολλά νεύρα. Η μαμά μου ήταν πνεύμα αντιλογίας και είχε «σκοτεινά» διαστήματα. Όταν ήταν μαζί το μόνο που θυμάμαι είναι παγωμένες σιωπές ή μεγάλους καυγάδες. Οι καυγάδες είχαν συνήθως ως θέμα εμένα. Ο πατέρας μου ήταν στη RAF (πολεμική Αεροπορία) κι έτσι έλειπε πολύ, αλλά όταν επέστρεφε προσπαθούσε να επιβάλει νέους κανόνες στα πάντα: Πώς έτρωγα, πώς ντυνόμουν. Αυτό εξόργιζε τη μαμά μου. Είχα το συναίσθημα ότι έμεναν μαζί μόνο μόνο εξ αιτίας μου, για μένα, κι αυτό έκανε τα πράγματα πολύ χειρότερα. Ο καλύτερος τρόπος για να ξεφύγω ήταν να κλειστώ στο δωμάτιό μου με τους δίσκους μου και τα κόμιξ μου και να ταξιδέψω στο φανταστικό μου κόσμο, υποκρινόμενος ότι είμαι ο Λιτλ Ρίτσαρντ, ο Ρέι Τσαρλς ή ο Τζέρι Λι Λούις. Χώρισαν όταν ήμουν 13, ξαναπαντρεύτηκαν και οι δύο, γεγονός που με έκανε πραγματικά χαρούμενο, αλλά η σχέση μου και με τους δύο ήταν παράξενη. Ήμουν πιο κοντά στη μητέρα μου, αλλά για μεγάλα διαστήματα δεν μιλούσαμε. Η παιδική μου ηλικία είναι ένα θέμα για το οποίο ακόμα έχω ευαισθησίες».

«Είναι περίεργο να βλέπεις κάποιον να σε υποδύεται στην οθόνη και να βλέπεις και την επί 60 χρόνια ιστορία της οικογένειάς σου. Επίσης ξέρω ότι μπορώ να γράφω τραγούδια με επιτυχία και να κάνω soundtracks για ταινίες, αλλά ποτέ δεν ήμουν άνετος ώστε να δω τον εαυτό μου σε μια μεγάλη οθόνη».

«Ποτέ στην πραγματικότητα δε με ενδιέφερε η καριέρα μου. Μου συνέβη και ήμουν απίστευτα ευγνώμων, αλλά ενδιαφέρομαι περισσότερο σήμερα από αυτό που έκανα πριν από 40 χρόνια. Και αυτό που με ενδιέφερε ήταν να κάνω μια αυτοβιογραφία και να είμαι ειλικρινής.  Δηλαδή υπάρχουν σημεία που είμαι απαίσιος και απόλυτα αηδιαστικός και δεν υπάρχει λόγος να προσποιούμαστε για κάτι το αντίθετο. Ορισμένα στούντιο όταν έγιναν οι πρώτες συζητήσεις ήθελαν να «χαλαρώσουμε τα ζητήματα που αφορούσαν το φύλο μου και τα ζητήματα που είχα με τα ναρκωτικά. Δεν ήθελα μια ταινία με ναρκωτικά και σεξ, αλλά αν δεν ήθελα και μια ταινία που να με δείχνει να κάθομαι στο σπίτι μου με ένα ποτήρι ζεστό γάλα και την Αγία Γραφή». 

AP 060627018751

AP Photo

«Όλα τα χρόνια κρατούσα ένα ημερολόγιο με ασήμαντα στην ουσία περιστατικά. Και φυσικά κανείς δε με ανάγκασε να πίνω και να κάνω ναρκωτικά. Ήταν δικά μου λάθη. Και έκανα ηράκλειες προσπάθειες για να αποδεχθώ ότι έπαιρνα υπερβολικά ναρκωτικά όταν ήμουν στη μουσική βιομηχανία της δεκαετίας του 1970 και να ξεφύγω από αυτά. Και νομίζω ότι ο Τάρον τα κατάλαβε όλα αυτά πριν αρχίσει να με υποδύεται στην ταινία». 

Διαβάστε επίσης