Mexico City: Ένα κράμα αρχαίων πολιτισμών, τοπικών γεύσεων και πολύχρωμου street culture

Σίγουρα 48 ώρες σε μία πόλη με την έκταση και τον πληθυσμό της Πόλης του Μεξικού δεν είναι αρκετές για τίποτα παρά μόνο να καταλάβεις πως σίγουρα πρέπει να ξαναπάς. Παρόλα αυτά το CNN Greece βρέθηκε στην άλλη άκρη του Ατλαντικού και συγκέντρωσε όσες περισσότερες εμπειρίες μπορούσε, ώστε να σας παρουσιάσει τα απόλυτα must μίας πόλης, που κυριολεκτικά έχει κάτι για τον καθέναν ξεχωριστά.

Από βραβευμένα με αστέρια Michelin και κορυφαίες θέσεις στα World’s 50 Best εστιατόρια μέχρι το καλύτερο μπαρ στον κόσμο και από το Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας, που θεωρείται ένα από τα σημαντικότερα του είδους τους στην υφήλιο, και τις πολύχρωμες αγορές μέχρι τα σόου ακροβατικής πάλης Lucha Libre και την απίθανη street food σκηνή, η Πόλη του Μεξικού τα έχει όλα και σε περίσσεια. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, όπως τα είδαμε εμείς, δημιουργώντας μία λίστα με must-do & see στο Mexico City, όπως μας βοήθησαν να το βιώσουμε ο 2άστερος σεφ Jorge Vallejo και η σύζυγός του Alejandra JoFlores, ιδιοκτήτες του καλύτερου εστιατορίου στο Μεξικό και του 3^ου καλύτερου στον κόσμο, του Quintonil.

Παραδοσιακό brunch στο El Cardenal

Πρόκειται για ένα πολύ χαρακτηριστικό εστιατόριο παραδοσιακής μεξικανικής κουζίνας, που λειτουργεί από το 1969 και αποτελεί σημείο συνάντησης των locals της πόλης. Είναι διάσημο για το πρωινό και το brunch του και τα τραπέζια του είναι διαρκώς γεμάτα με κατοίκους της πόλης που το επισκέπτονται με τις οικογένειές τους για γευστικές εμπειρίες με άκρως τοπικό χρώμα, ιδίως τα σαββατοκύριακα και τις αργίες, αφού αποτελεί κάτι σαν «οικογενειακή παράδοση» και όλοι οι ντόπιοι έχουν κάποια ανάμνηση να μοιραστούν από εδώ.

Οι συνταγές είναι αυτές που φτιάχνουν και οι μεξικανές μαμάδες και γιαγιάδες στα σπίτια τους με πολύ χαρακτηριστική την ιεροτελεστία της ζεστής σοκολάτας, που παρασκευάζεται σε μία μεγάλη πήλινη κανάτα δίπλα στο τραπέζι σου με ένα ξύλινο εργαλείο που λέγεται molinillo και χρησιμοποιείται για να ανακατεύουν ομοιόμορφα ζεστά ροφήματα.

Στα must-taste του πιο διάσημου brunch experience της Πόλης του Μεξικού συμπεριλαμβάνεται η tortilla de huevo con escamoles, που ουσιαστικά αποτελεί μία ομελέτα με κρεμμύδι, ένα είδος τοπικού κάκτου και αυγά μυρμηγκιών (!), ενώ να σημειώσουμε πως τα escamoles, όπως λέγονται τα εν λόγω αυγά, ονομάζονται και «το χαβιάρι του Μεξικού» και συναντώνται σε πληθώρα τοπικών πιάτων, σχεδόν σε κάθε εστιατόριο.

Εδώ επίσης είναι must το Aporreadillo, που είναι κρέας με αυγά (κανονικά αυγά από κότες) και μαύρα φασόλια, το pancita (που εικονίζεται στη φωτογραφία), που είναι από τα πιο χαρακτηριστικά τοπικά πιάτα και μοιάζει πολύ με τον δικό μας πατσά, αλλά και barbacoa, με αρνί που μαγειρεύεται για ώρες κάτω από το έδαφος και σερβίρεται με tortillas και διάφορες σάλτσες, φυσικά και original guacamole, που καμία σχέση δεν έχει σε γεύση με αυτό που γνωρίζουμε στη χώρα μας, καθώς είναι σαφέστατα πιο έντονο, πολύ πιο αρωματικό και όχι τόσο όξινο.

Michelin-starred εστιατόρια

Ο βασικός λόγος επίσκεψής μας στην πόλη του Μεξικού ήταν η εμπειρία του Quintonil, του εστιατορίου των Jorge Vallejo και Alejandra Flores, που κατέχει την 3^η θέση στον κόσμο στα World’s 50 Best και έχει διακριθεί με 2 αστέρια Michelin. Το εστιατόριο ουσιαστικά θεωρείται μία «γέφυρα» ανάμεσα στις τοπικές μαγειρικές παραδόσεις και τη σύγχρονη γαστρονομική σκηνή, ενώ στην κουζίνα του πρωταγωνιστικό ρόλο έχουν τα τοπικά υλικά και τα έντομα, σε ένα μενού 11 σταδίων, που σίγουρα μπορεί να εντυπωσιάσει και τους πιο κοσμογυρισμένους foodies. Δεν θα επεκταθούμε περισσότερο στη συγκεκριμένη εμπειρία, καθώς θα σας προσκαλέσουμε να διαβάσετε το άρθρο αποκλειστικά αφιερωμένο σε αυτήν.

Επίσης βραβευμένο με αστέρι Michelin και με τη θέση 46 στα World’s 50 Best, το Rosetta της σεφ Elena Reygadas, η οποία το 2023 κατέκτησε τη θέση της Καλύτερης Γυναίκας Σεφ στον κόσμο, προσφέρει μία δική της εκδοχή της μεξικανικής γαστρονομικής κουλτούρας, αναμεμειγμένης με κάποια ιταλικά στοιχεία, όχι και τόσο έντονα βέβαια. Χαρακτηριστικό του μενού της σεφ είναι η κυρίως χορτοφαγική κατεύθυνση, χωρίς αυτό να σημαίνει πως δεν υπάρχουν και πιάτα με κρέας ή ψάρι.

Με μεγάλη έμφαση στην εποχικότητα και στα τοπικά υλικά, η σεφ σερβίρει τα πιάτα της σε ένα πανέμορφο κτήριο του προηγούμενου αιώνα, με διάφορες μικρές και μεγαλύτερες σάλες, που παραπέμπουν λίγο σε βοτανικό κήπο. Μεταξύ των πιάτων που ξεχωρίζουν είναι τα τάκος από λάχανο savoy με φιστίκι και romeritos (τρυφερά κλωνάρια τοπικών φυτών), τα tamales καλαμποκιού με σελινόριζα και καπνιστή κρέμα, αλλά και το chileatole (μία πολύ χαρακτηριστική πηχτή μεξικανική σούπα) με epazote (τοπικό φυλλώδες λαχανικό) και escamoles, τα αυγά μυρμηγκιών που συναντήσαμε και παραπάνω.

Το καλύτερο μπαρ στον κόσμο

Στην Πόλη του Μεξικό βρίσκεται και το Καλύτερο Μπαρ στον Κόσμο για το 2024, το 2^ο Καλύτερο Μπαρ στον Κόσμο για το 2025, και το Καλύτερο Μπαρ στην Βόρεια Αμερική για δύο συνεχόμενες χρονιές, ο λόγος για το Handshake! Πρόκειται για το μοναδικό μπαρ στη χώρα, που λειτουργεί με slots 90 λεπτών και μόνο με κρατήσεις, καθώς το πλήθος του κόσμου που το επισκέπτεται δεν επιτρέπει κάτι διαφορετικό.

Εδώ η καινοτομία και οι πειραματισμοί έχουν την τιμητική τους, με το lab να βγάζει cocktails που δύσκολα θα δοκιμάσεις αλλού στον κόσμο, όπως το Butter Mushroom Old Fashioned με actual μανιτάρια να «φυτρώνουν» από μέσα του, ή το εικονιζόμενο, εξαιρετικά διάσημο, Cookies & Cream που είναι ένα clarified cocktail το οποίο όντως έχει γεύση Oreo cookie και βανίλια.

Το Handshake είναι ένα speakeasy style μπαρ με τρεις διαφορετικούς χώρους, με τον πιο χαρακτηριστικό του είδους του να βρίσκεται στο υπόγειο, στο οποίο φτάνεις μέσα από το κλιμακοστάσιο του διπλανού ξενοδοχείου. Και οι τρεις χώροι έχουν ως κοινό παρονομαστή το design και το στυλ με έμπνευση από την εποχή της ποτοαπαγόρευσης σε κάθε λεπτομέρεια, με μία κάπως dark-sexy διάθεση να πρωταγωνιστεί.

Να σημειώσουμε πως το μπαρ βρίσκεται σε μία «ανερχόμενη» περιοχή της πόλης, στην οποία και μετακόμισε από μία ιδιαίτερα posh και αριστοκρατική γειτονιά, στην οποία δεν είχε πετύχει καθόλου, ενώ αμέσως μετά τη μεταφορά του έγινε το νέο place to be, όχι μόνο στο Μεξικό, αλλά και στον κόσμο, κρίνοντας από τις βαρύτατες διακρίσεις του.

Τοπικό χρώμα και local εμπειρίες

Η Πόλη του Μεξικού είναι πραγματικά τεράστια, και μέσα σε 48 ώρες είναι αρκετά δύσκολο να πάρει κανείς την πλήρη εμπειρία, όμως καθώς είχαμε τη χαρά να συνοδευόμαστε από τον βραβευμένο σεφ και τη σύζυγό του, μπορέσαμε να δούμε τα απόλυτα locals’ must και να τα μοιραστούμε μαζί σας. Αρχής γενομένης από τις τοπικές αγορές, οι οποίες πραγματικά ξεχωρίζουν για τα ζωντανά χρώματα και τα ιδιαίτερα προϊόντα τους.

Δύο βασικές αγορές είναι η La Ciudadela και η Mercado de San Juan. Η La Ciudadela είναι μία από τις πιο διάσημες local αγορές της πόλης και διαθέτει πάνω από 350 πάγκους όπου βρίσκεις από handmade μεξικανικές δημιουργίες και alebrijes σε απίστευτα χαρούμενα και ζωντανά χρώματα μέχρι ξύλινες κατασκευές και χειροτεχνήματα και από τουριστικά μαγνητάκια μέχρι μπλουζάκια και υφάσματα. Θέλει λίγο προσοχή για να μην χαθείς, αλλά γενικά όλοι είναι πολύ ευγενείς και δέχονται πληρωμή με κάρτα.

Απίστευτα local είναι η Mercado de San Juan που είναι ένα από τα πιο διάσημα food market της πόλης. Εδώ έρχονται οι κάτοικοι για τα καθημερινά τους ψώνια, αλλά και για lunch break, το οποίο λέγεται «comida corrida» και περιλαμβάνει σούπα, κυρίως πιάτο και γλυκό με μόλις 5 ευρώ.

Σε αυτήν τη αγορά θα βρεις τα πάντα, από εξωτικά φρούτα, όπως το mamey με το ιδιαίτερο χρώμα και τη μεστή γεύση που μοιάζει λίγο με αμύγδαλα, και λαχανικά μέχρι κάθε λογής κρέας και ψάρι.

Το πιο μεγάλο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζουν τα έντομα, τα οποία πωλούνται χύμα ή συσκευασμένα, από ακρίδες και αυγά μυρμηγκιών μέχρι τηγανητούς σκορπιούς βουτηγμένους στη σοκολάτα.

Αλλά και η μεγάλη ποικιλία από τεκίλα, μεσκάλ και τοπικά αποστάγματα, στην πλειονότητα των οποίων υπάρχουν μέσα έντομα, όπως σκουλήκια, σκορπιοί μέχρι και φίδια… οι τολμηροί δοκίμασαν και είπαν τα καλύτερα!

Μία πολύ ιδιαίτερη εμπειρία είναι το Lucha Libre, μία μορφή ακροβατικής πάλης σε συνδυασμό με show, που μάλιστα θεωρείται και Άυλη Πολιτιστική Κληρονομιά της Πόλης του Μεξικού. Αφορά στην ουσία μία μορφή free wrestling, κατά τη διάρκεια του οποίου οι παίκτες είναι ντυμένοι με έντονα χρώματα και χωρίζονται σε «καλούς» και «κακούς».

Για τους ντόπιους αποτελεί πάρα πολύ σημαντικό γεγονός και -τρόπον τινά- είναι λίγο όπως εμείς από παιδιά πηγαίνουμε στο γήπεδο τις Κυριακές με τους μπαμπάδες μας, αφού το στάδιο είναι γεμάτο οικογένειες με μικρά παιδιά. Δεν θεωρείται τουριστική ατραξιόν, αλλά core local εμπειρία, εάν και τα τελευταία χρόνια το επισκέπτονται και πολλοί τουρίστες.

Απέξω υπάρχει μία ολόκληρη αγορά στημένη με πάγκους και περίπτερα που πουλάνε τις μάσκες και τις στολές των αγαπημένων «ηρώων-παλαιστών», αλλά και κάθε άλλου είδους αναμνηστικά από το Lucha Libre. Η εμπειρία έχει έντονο το στοιχείο του φολκλόρ, όμως έχει ενδιαφέρον και κυρίως είναι γεμάτο ντόπιους, οπότε νιώθεις λίγο κομμάτι των locals.

Μία εμπειρία που πραγματικά που δεν επιτρέπεται να χάσει κανείς, έστω και εάν επισκέπτεται το Μεξικό για λίγες ώρες, είναι η επίσκεψη στο Εθνικό Μουσείο Ανθρωπολογίας, το οποίο συγκαταλέγεται στα κορυφαία μουσεία του είδους του σε παγκόσμιο επίπεδο.

Έστω και στο πλαίσιο μίας γρήγορης περιήγησης είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πως εδώ παρακολουθείς όχι μόνο την εξέλιξη του τόπου και των ανθρώπων του στο χρόνο, από τους Ίνκας και τους Αζτέκους μέχρι τους υπόλοιπους χαμένους στο χρόνο πολιτισμούς, αλλά την εξέλιξη του ανθρώπινου είδους σε παγκόσμιο επίπεδο. Επεκτατικοί πόλεμοι, ανθρωποθυσίες, μίση, πάθη, έρωτες, εξουσία, πλούτος και φτώχεια, μάχες στο όνομα των θεών για τα συμφέροντα των ανθρώπων, η ιστορία της ανθρωπότητας είναι ίδια σε κάθε ήπειρο και σε κάθε εποχή.

Από τα πιο εντυπωσιακά εκθέματα, αν και χρειάζονται μέρες ολόκληρες για να πεις πως έχεις συνολική άποψη του μουσείου, αποτελεί η τεράστια πέτρινη κολώνα στη είσοδο, με 12 μέτρα ύφος και 30 μέτρα βάθος, που στηρίζει την οροφή και ουσιαστικά είναι ντυμένη με παραστάσεις από ολόκληρη την ιστορία της προ-ισπανικής περιόδου. Αλλά και η Πέτρα του Ήλιου, ένας τεράστιος μονόλιθος βάρους 25 τόνων, το οποίο όταν ανακαλύφθηκε το 1790 λανθασμένα θεωρήθηκε ως Ημερολόγιο των Αζτέκων.

Στην πραγματικότητα είναι ένας βωμός ανθρωποθυσιών, που στο κέντρο του έχει την απεικόνιση του θεού του ήλιου, Tonatiuh, με αύλακες περιμετρικά μέσα στις οποίες έτρεχε το αίμα των θυσιαζομένων ώστε να «τραφούν» οι τέσσερις προηγούμενοι «ήλιοι» των Αζτέκων. Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά εκθέματα και σημαντικότατο εύρημα της κοσμογονικής φιλοσοφίας των Αζτέκων.

Κλείνοντας να πούμε πως το street food και οι taquerias είναι τεράστιας σημασίας για τους Μεξικανούς και την καθημερινότητά τους. Υπάρχουν παντού μικρότερα ή μεγαλύτερα μαγαζιά που πουλάνε τάκος και εμείς επισκεφθήκαμε μία από τις πιο local-frequented που λέγεται Selene. Στην ουσία μοιάζουν πολύ με τα δικά μας «γυράδικα», αφού μεγάλα κομμάτια χοιρινού στριφογυρίζουν σε λάμες και σερβίρονται με μικρά πιτάκια και διάφορες σως (ορισμένες ιδιαίτερα καυτερές) για να φτιάξεις το δικό σου τάκος.

Η διαμονή μας έγινε στο Intercontinental της Πόλης του Μεξικού, το οποίο βρίσκεται σε ιδιαίτερα κεντρικό σημείο, στη συνοικία Polanco, όπου νιώθεις εξαιρετικά ασφαλής και μπορείς να προσεγγίσεις αρκετά σημαντικά μέρη με τα πόδια, ενώ προσφέρει υπέροχη θέα πάνω από την πόλη.