Πειραματικό μαγνητικό τρένο στην Κίνα έπιασε τα 800 χλμ/ώρα σε 5,3 δευτερόλεπτα

Το όχημα μαγνητικής αιώρησης, βάρους περίπου 1.150 κιλών, αναπτύσσεται από το Εργαστήριο Donghu και αποτελεί περισσότερο μια πλατφόρμα δοκιμών προηγμένων τεχνολογιών παρά το πρότυπο ενός μελλοντικού επιβατικού τρένου. Οι εφαρμογές του συστήματος εξετάζονται κυρίως σε τομείς όπως η αεροδιαστημική τεχνολογία, τα μη επανδρωμένα αεροσκάφη και οι στρατιωτικές εφαρμογές, αναφέρει το Popular Science.

Πώς λειτουργούν τα τρένα maglev

Τα τρένα μαγνητικής αιώρησης (maglev) χρησιμοποιούν ισχυρά ηλεκτρομαγνητικά πεδία ώστε να αιωρούνται πάνω από τις ράγες και να κινούνται χωρίς την άμεση επαφή τροχών και γραμμής. Με τον τρόπο αυτό περιορίζονται σημαντικά οι απώλειες λόγω τριβής και καθίσταται δυνατή η ανάπτυξη εξαιρετικά υψηλών ταχυτήτων.

Η τεχνολογία χρησιμοποιείται ήδη σε επιβατικές μεταφορές στην Κίνα, την Ιαπωνία και σε ορισμένες ευρωπαϊκές εφαρμογές. Τα εμπορικά συστήματα, ωστόσο, λειτουργούν σε πολύ χαμηλότερες ταχύτητες από το πειραματικό όχημα του Εργαστηρίου Donghu. Στην Κίνα, τρένα υψηλών ταχυτήτων μπορούν να ξεπεράσουν τα 300 χλμ./ώρα, ενώ οι ερευνητές προσπαθούν τώρα να εξετάσουν τα όρια της ηλεκτρομαγνητικής πρόωσης.

Από ρεκόρ σε ρεκόρ

Η πρώτη δημόσια δοκιμή του συγκεκριμένου οχήματος πραγματοποιήθηκε τον Ιούνιο του 2025, όταν έφτασε περίπου τα 650 χλμ./ώρα μέσα σε 7,1 δευτερόλεπτα. Τον Ιούλιο η μέγιστη ταχύτητα αυξήθηκε περίπου στα 697 χλμ./ώρα και τον Νοέμβριο πλησίασε τα 798 χλμ./ώρα. Η τελευταία δοκιμή βελτίωσε ακόμη περισσότερο τον χρόνο επιτάχυνσης.

Για να επιτευχθούν τέτοιες επιδόσεις απαιτείται εξαιρετική ακρίβεια. Η τεράστια δύναμη που ασκείται στο όχημα δημιουργεί επιτάχυνση περίπου 2,9 G, ενώ οι αποκλίσεις της γραμμής πρέπει να περιορίζονται σε μόλις 0,5 χιλιοστά. Παράλληλα, τα συστήματα ελέγχου πρέπει να παρακολουθούν συνεχώς τη θέση του οχήματος και να εξασφαλίζουν την ασφαλή επιβράδυνσή του.

Πώς θα χρησιμοποιηθεί

Οι ερευνητές θεωρούν πάντως απίθανο τέτοιες επιταχύνσεις να χρησιμοποιηθούν σε επιβατικά τρένα, λόγω του κόστους, των ενεργειακών απαιτήσεων και των περιορισμών ασφαλείας. Περισσότερο ρεαλιστική θεωρείται η αξιοποίηση της τεχνολογίας για την εκτόξευση πυραύλων μεταφοράς φορτίου, drones ή αεροσκαφών, τα οποία θα μπορούσαν να επιταχύνονται από το έδαφος πριν από την απογείωση, μειώνοντας έτσι την ποσότητα καυσίμου που χρειάζεται να μεταφέρουν.

Παρόμοια συστήματα μαγνητικής αιώρησης θα μπορούσαν επίσης να βρουν εφαρμογή σε βιομηχανικές μεταφορές και σε ανελκυστήρες υψηλών ταχυτήτων.