Πώς η NASA ετοιμάζει ανθρωποειδή ρομπότ για αποστολές στη Σελήνη

Στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον, στο Χιούστον του Τέξας, ειδική ερευνητική ομάδα εργάζεται για τη δημιουργία προηγμένων ρομποτικών συστημάτων που θα μπορούν να λειτουργούν αυτόνομα ή σε συνεργασία με τα ανθρώπινα πληρώματα. Βασικός στόχος δεν είναι η αντικατάσταση των αστροναυτών, αλλά η προστασία τους από τους κινδύνους των διαστημικών αποστολών και η αποτελεσματικότερη αξιοποίηση του χρόνου τους, αναφέρει το Popular Science.

«Η ομάδα μας δεν προσπαθεί να αντικαταστήσει τους ανθρώπους στην εξερεύνηση του Διαστήματος με ρομπότ, αλλά να καταστήσει την ανθρώπινη εξερεύνηση ασφαλέστερη και περισσότερο βιώσιμη», εξηγεί ο Σον Αζίμι, επικεφαλής της ομάδας Dexterous Robotics της NASA.

Η κατασκευή αξιόπιστων ρομπότ για διαστημικές αποστολές παρουσιάζει σημαντικά μεγαλύτερες δυσκολίες σε σύγκριση με εκείνα που λειτουργούν στη Γη. Οι μηχανές πρέπει να αντέχουν σε ακραίες συνθήκες, όπως η μικροβαρύτητα, η έντονη ηλιακή ακτινοβολία και η σεληνιακή σκόνη, η οποία μπορεί να προκαλέσει σοβαρά προβλήματα στα μηχανικά τους μέρη.

Για να αντιμετωπίσουν αυτές τις προκλήσεις, οι μηχανικοί της NASA συνδυάζουν προηγμένο λογισμικό με εξειδικευμένα μηχανικά και ηλεκτρονικά συστήματα, αναπτύσσοντας ρομπότ ικανά να πραγματοποιούν σύνθετες κινήσεις και να χειρίζονται αντικείμενα με ακρίβεια.

Δοκιμές σε συνθήκες Σελήνης

Η προσπάθεια αξιοποίησης ανθρωπόμορφων ρομπότ στο Διάστημα έχει ξεκινήσει εδώ και περισσότερα από 15 χρόνια. Στα σημαντικότερα προγράμματα περιλαμβάνονται το Valkyrie, ένα από τα πρώτα προηγμένα ανθρωπόμορφα ρομπότ της NASA, και το Robonaut 2, το οποίο έχει ήδη δοκιμαστεί στον Διεθνή Διαστημικό Σταθμό.

Ένα από τα νεότερα προγράμματα είναι το iMETRO (Integrated Mobile Evaluation Testbed for Robotics Operations), μια εγκατάσταση δοκιμών στο Διαστημικό Κέντρο Τζόνσον, όπου η NASA και ιδιωτικές εταιρείες μπορούν να αξιολογούν νέες ρομποτικές τεχνολογίες. Η εγκατάσταση περιλαμβάνει προσομοιωμένα περιβάλλοντα διαβίωσης, οχήματα εξερεύνησης και έναν υπαίθριο βραχώδη χώρο που αναπαριστά τη σεληνιακή επιφάνεια. Εκεί δοκιμάζονται συστήματα που προορίζονται για τη συντήρηση μελλοντικών σεληνιακών βάσεων, τη μεταφορά φορτίων και την υποστήριξη επιστημονικών πειραμάτων.

Οι εργασίες που θα αναλαμβάνουν τα ρομπότ δεν χρειάζεται να είναι ιδιαίτερα σύνθετες για να αποδειχθούν χρήσιμες. Σε πρόσφατο πρόγραμμα, η εταιρεία PickNik δοκίμασε λογισμικό που επιτρέπει σε έναν ρομποτικό βραχίονα να αναγνωρίζει μια καταπακτή διαστημοπλοίου, να την ανοίγει και στη συνέχεια να μεταφέρει σάκους με φορτίο.

Ασφάλεια και αποφόρτιση τα ζητούμενα

Η αυτοματοποίηση τέτοιων διαδικασιών μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο τραυματισμού των αστροναυτών και να τους απαλλάξει από επαναλαμβανόμενες εργασίες, επιτρέποντάς τους να επικεντρωθούν στην επιστημονική έρευνα και την εξερεύνηση.

Όπως επισημαίνει ο Αζίμι, όσο πιο ικανά γίνονται τα ρομπότ που αποστέλλονται στο Διάστημα, τόσο περισσότερο μπορούν να περιορίζονται οι κίνδυνοι για τα ανθρώπινα πληρώματα. Στόχος της NASA είναι η ανάπτυξη συστημάτων που θα λειτουργούν ως αξιόπιστοι συνεργάτες των αστροναυτών, ιδιαίτερα στις μελλοντικές αποστολές μεγάλης διάρκειας, όπου η ανθρώπινη παρουσία θα πρέπει να συνδυάζεται με αυξημένη αυτονομία των μηχανών.