ΣτΕ: «Πράσινο φως» για τα έργα του Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό

Ειδικότερα, η Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (πρόεδρος η Μαίρη Σάρπ και εισηγητής ο σύμβουλος Επικρατείας Χρήστος Ντουχάνης) με δύο αποφάσεις της (666-667/2021) απέρριψε-κατά πλειοψηφία- αιτήσεις ακυρώσεως κατοίκων της ευρύτερης περιοχής του Ελληνικού, οι οποίοι υποστήριζαν ότι τμήματα του Μητροπολιτικού Πόλου στην περιοχή του Ελληνικού Αττικής είχαν δασικό χαρακτήρα, και ζητούσαν την ακύρωση των πράξεων των δασικών αρχών, οι οποίες έκριναν το αντίθετο.

Σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ, όταν μια περιοχή, έστω δασικού χαρακτήρα, είχε αλλάξει προορισμό πριν από την ισχύ του Συντάγματος του 1975 και αυτό δεν είχε γίνει αυθαίρετα, αλλά βάσει διοικητικής πράξης εξοπλισμένης με το τεκμήριο νομιμότητας, η περιοχή αυτή δεν διέπεται, πλέον, από τη δασική νομοθεσία.

Αυτό συνέβη και στην περίπτωση του Μητροπολιτικού Πόλου του Ελληνικού, κατά το ΣτΕ, διότι το μεγαλύτερο μέρος του, ακόμη και αν είχε δασικό χαρακτήρα κατά το παρελθόν, είχε, πάντως, αλλάξει προορισμό μετά την έκδοση των πράξεων αναγκαστικής απαλλοτρίωσης για τη λειτουργία του τότε κρατικού αερολιμένα, πολύ πριν από την ισχύ του Συντάγματος του 1975.

Συνεπώς, «δεν υπήρχε νόμιμη ευχέρεια χαρακτηρισμού της έκτασης του τέως αεροδρομίου ως δασικής, ακόμη και αν ορισμένα τμήματά του, όπως αυτό στις τέως εγκαταστάσεις της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας, διατηρούσε τη βλάστησή του, αφού και αυτή θα μπορούσε να είχε απομακρυνθεί αν το είχαν επιβάλει οι ανάγκες της λειτουργίας του αεροδρομίου», τονίζουν οι σύμβουλοι Επικρατείας.

Ακόμη, η πλειοψηφία, επισημαίνει ότι «δεν αποκλείεται αλλαγή προορισμού δασικής έκτασης με σκοπό την εφαρμογή χωροταξικού σχεδίου, που έχει θεσπιστεί σύμφωνα με το Σύνταγμα».

Κατόπιν αυτών, η Ολομέλεια του ΣτΕ θεώρησε ότι δεν υπήρχε έδαφος υπαγωγής του Μητροπολιτικού Πόλου στο προστατευτικό καθεστώς της δασικής νομοθεσίας .

Αντίθετα, η μειοψηφία 6 δικαστών εξέφρασε την άποψη, ότι όσες από τις εκτάσεις του Ελληνικού είχαν διατηρήσει τη δασική τους βλάστηση, υπήχθησαν στη δασική προστασία κατά το Σύνταγμα, παρά την απαλλοτρίωσή τους για τη λειτουργία του αεροδρομίου και έστω και αν αυτό συνέχισε να λειτουργεί.