Η ακρίβεια «απειλεί» τις σπουδές - Πόσο κοστίζει ένας μήνας για έναν πρωτοετή

Είναι άλλωστε ενδεικτικό ότι οι περισσότεροι φοιτητές φαίνεται ότι χρειάζονται γύρω στα 300 με 350 ευρώ μηνιαίως για να καλύψουν τις απολύτως απαραίτητες ανάγκες τους -ποσό που αυξάνεται σημαντικά εάν ληφθεί υπόψιν το ενοίκιο και οι πάγιοι λογαριασμοί ενός σπιτιού.

«Υπολογίζω ότι χρειάζομαι περίπου 300-350€ τον μήνα για τα βασικά έξοδα, φαγητό, μετακινήσεις κλπ. Προσπαθώ να κάνω οικονομία πχ τρώγοντας στην λέσχη» λέει στο CNN Greece η Φωτεινή Κόντου από τη Χαλκίδα, που αποφάσισε να σπουδάσει στην Πάτρα και όχι στην Αθήνα για οικονομικούς λόγους.

Με τη σειρά της, η Έφη Τσακιράκη από την Κρήτη λέει ότι ενδεχομένως να αναζητήσει και μια δουλειά, για να μπορέσει να βοηθήσει με τα έξοδά της.

«Θα προσπαθούσα πρώτα να βρω μια δουλειά με ωράριο που να μπορεί να συνδυαστεί με τις σπουδές μου» τονίζει η ίδια.

Όταν το κόστος καθορίζει την πόλη των σπουδών

Για τη Φωτεινή Κόντου, που σπουδάζει Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Πάτρα, το κόστος ζωής δεν επηρεάζει μόνο την καθημερινότητά της ως φοιτήτριας, αλλά έπαιξε ρόλο ακόμη και στην επιλογή της πόλης όπου θα σπουδάσει.

«Ναι, το κόστος ζωής έπαιξε αρκετά σημαντικό ρόλο στην επιλογή μου. Υπήρχε και σκέψη για άλλη πόλη, αλλά την άφησα επειδή ενοίκια ήταν πολύ υψηλά», λέει η ίδια, εξηγώντας ουσιαστικά γιατί επέλεξε την Πάτρα αντί για την Αθήνα.

Σήμερα υπολογίζει ότι χρειάζεται περίπου 300-350 ευρώ τον μήνα για τα βασικά προσωπικά της έξοδα, ενώ για να περιορίσει τις δαπάνες της, έχει ήδη προσαρμόσει την καθημερινότητά της.

«Περιορίζω κυρίως τη διασκέδαση και τις εξόδους. Προσπαθώ επίσης να μην αγοράζω πράγματα που δεν είναι απαραίτητα και στο φαγητό προσπαθώ να κάνω οικονομία πχ τρώγοντας στην λέσχη».

Και αν το κόστος αυξηθεί ακόμη περισσότερο, η επόμενη λύση που θα εξέταζε είναι η εργασία παράλληλα με τις σπουδές της:

«Αν τα έξοδα αυξηθούν αρκετά, θα σκεφτόμουν πρώτα να δουλέψω παράλληλα με τη σχολή, έστω και λίγες ώρες την εβδομάδα. Είναι και η πρώτη φορά που καλούμαστε να διαχειριστούμε μόνοι μας ένα μηνιαίο budget».

«Περίπου 350 ευρώ τον μήνα, χωρίς τη στέγαση»

Για τη Μαρία Κωνσταντίνου από τη Χαλκίδα, που ξεκίνησε σπουδές στη Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Πάτρα, το κόστος της καθημερινότητας υπολογίζεται περίπου στα 350 ευρώ τον μήνα, χωρίς να υπολογίζονται ενοίκιο, ρεύμα και νερό.

«Το κόστος ζωής είναι αυξημένο σε γενικό επίπεδο στη χώρα μας και πόσο μάλλον για παιδιά που ξεκινούν τώρα την ενήλικη ζωή τους. Το αποτέλεσμα είναι η αναζήτηση οικονομικών επιλογών», σημειώνει.

Η ίδια προσπαθεί να περιορίζει τα έξοδά της, χωρίς ωστόσο να έχει φτάσει μέχρι σήμερα σε ακραίες στερήσεις. Η εργασία παράλληλα με τις σπουδές είναι, πάντως, ένα ενδεχόμενο που έχει ήδη αρχίσει να την απασχολεί.

«Θα ήθελα να διευκολύνω την οικογένειά μου, ενώ ταυτόχρονα να μπορέσω να είμαι πιο ανεξάρτητη και άνετη στην καθημερινότητά μου», λέει.

Από το μηχανογραφικό στον υπολογισμό των εξόδων

Για τη Ζέτα Μήτσουλα, πρωτοετή στο Τμήμα Ανθρωπιστικών Σπουδών του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, τα βασικά έξοδα στην πόλη όπου σπουδάζει υπολογίζονται περίπου στα 250 έως 350 ευρώ τον μήνα.

Όπως εξηγεί, το οικονομικό κομμάτι είναι πλέον ένας παράγοντας που οι νέοι δεν μπορούν εύκολα να αγνοήσουν ακόμη και όταν συμπληρώνουν το μηχανογραφικό τους.

«Πλέον, ο απόφοιτος λυκείου που καλείται να φτιάξει το μηχανογραφικό του κοιτά το οικονομικό κομμάτι, για τις εξόδους, τα ενοίκια κλπ. Δεν είναι εύκολο σε καμία περίπτωση μια ακριβή, σχετικά, πόλη για έναν φοιτητή».

Η ίδια έχει ήδη περιορίσει επιλογές που κάποτε θα θεωρούσε αυτονόητες.

«Οι μετακινήσεις και το φαγητό από κάποιο μαγαζί είναι πράγματα που σπάνια επιλέγω», αναφέρει.

«Δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου να μη βγαίνει»

Για τη Μαντώ Κυριακοπούλου, που σπουδάζει Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Πάτρα, το ακριβές μηνιαίο κόστος δεν έχει ακόμη αποτυπωθεί, καθώς τώρα ξεκινά να ζει μόνη της.

«Προσπαθώ ωστόσο πάντα να ζω όσο πιο οικονομικά γίνεται», λέει.

Στη δική της περίπτωση, το κόστος ζωής δεν επηρέασε την επιλογή σχολής ή πόλης. Η οικογένειά της, όπως εξηγεί, την ενθάρρυνε να ακολουθήσει αυτό που πραγματικά ήθελε.

Αυτό, όμως, δεν σημαίνει ότι η ακρίβεια δεν επηρεάζει την καθημερινότητά της. Η ίδια επιλέγει να περιορίζει κυρίως το φαγητό και τις μετακινήσεις, προκειμένου να μπορεί να διατηρεί και την κοινωνική της ζωή.

«Είμαι πολύ κοινωνικός άνθρωπος και η αλήθεια είναι ότι δεν μπορώ να σκεφτώ τον εαυτό μου να μη βγαίνει έξω. Οπότε επιλέγω να κάνω μια πιο "σφιχτή" ζωή σε θέμα φαγητού και μετακινήσεων ώστε να μπορώ να διασκεδάζω περισσότερο».

Και εκείνη θα εξέταζε το ενδεχόμενο μιας δουλειάς, εφόσον πρώτα βρει τα πατήματά της στη σχολή. Μάλιστα, θα επέλεγε μια εργασία μερικής απασχόλησης, ώστε να μπορεί να συνδυάζεται με τις σπουδές.

«Ήρθα για να σπουδάσω και να κάνω αυτό που θέλω, όχι απλά για να δουλέψω κάπου που δεν είναι το όνειρό μου», λέει χαρακτηριστικά.

«Θα προσπαθούσα να βρω μια δουλειά»

Στην ίδια κατεύθυνση κινείται και η Έφη Τσακιράκη, 18 ετών από την Κρήτη, που σπουδάζει Διοίκηση Επιχειρήσεων στην Πάτρα.

Για τα βασικά έξοδα, όπως φαγητό, μετακινήσεις και προσωπικές ανάγκες, υπολογίζει ότι χρειάζεται περίπου 350 - 400 ευρώ τον μήνα, με το ποσό να διαφοροποιείται ανάλογα με τις ανάγκες κάθε μήνα.

Για να περιορίσει το κόστος, όπως λέει, μειώνει κυρίως τις εξόδους και τις μετακινήσεις, ενώ προσπαθεί να οργανώνει καλύτερα τις αγορές της και να αποφεύγει τα περιττά έξοδα.

Η ίδια ωστόσο, σε αντίθεση με άλλους συμφοιτητές της, δεν θα άφηνε ποτέ τη σχολή της.

«Το να αφήσω τη σχολή θα ήταν η τελευταία επιλογή μου. Θα προσπαθούσα πρώτα να βρω μια δουλειά με ωράριο που να μπορεί να συνδυαστεί με τις σπουδές μου».

Όπως τονίζουν στο CNN Greece οι πρωτοετείς, η φοιτητική ζωή δεν είναι τελικά μόνο μια νέα αρχή. Είναι και η πρώτη φορά που πολλοί καλούνται να διαχειριστούν μόνοι τους ένα μηνιαίο budget, να κάνουν περικοπές και να αποφασίσουν τι μπορούν να στερηθούν.

Και ενώ για κάποιους το κόστος δεν στάθηκε αρκετό για να αλλάξει το μηχανογραφικό τους, η σκέψη μιας παράλληλης εργασίας εμφανίζεται ήδη από τους πρώτους μήνες ως ένας τρόπος να συνεχίσουν τις σπουδές τους χωρίς να επιβαρύνουν περισσότερο την οικογένειά τους.